Het is een ministerie in de Haagse binnenstad met twee spits toelopende torens, al gauw gaven de Hagenezen het gebouw de fraaie naam "Haagse tieten". Of de architect daar ook blij mee is? Ook de stompe toren naast de Haagse tieten kreeg al snel een bijnaam, ik zal hem hier niet noemen.



De tiete van De Haag

Soms, as ‘t vestand vebèstâhd wog,
wil zè naah Amstedam.
Schoâhvoetend gaat ik maah akkoâhd,
laat ut kaume zoas ‘t kwam.

Tautaal ontreddâhd volg ik haah,
een stemming as azèn.
Na ‘t winkele wil zè dan auk
nog naah ut Lèdseplèn.

Met ál die Amstedamse mense,
ál die lichies ‘s avonds laat op dát plèn.
Aua, wat zâh ik god vewense,
as ik Amstedammâh zâh zèn.

Tewèl ik nog maah één ding wil
trug naah de Haagse taure,
vraag zè me ‘Schat, wat ben je stil,
heppie je tong velaure?’

Ik glimlach quasi achtelaus.
Wat gaan de ure traag.
En vraag hoe laat -haas radelaus-
de trèn gaat naah De Haag.

Maah in de sneltrèn naah De Haag
ben ik weâh te geniete.
Want in de vegte zie ik vaag,
twei vogstelijke tiete. 

Volgend artikel in dit blog