Met een ruk trok hij de kop eraf, ik hoorde het beestje scheuren.
Voor de kat hoor ik de man mompelen.
Ramón mijn oudste kleinzoon van bijna vier heeft gelukkig net een plas ontdekt waarin hij middels een sprong tot aan zijn enkels is beland. 

Het incident ontgaat hem bij toeval.

Even eerder waren we de brug op het Winschoterdiep opgelopen en hadden de man zien zitten vissen. 
Bijt het wat riep ik , de man schudde nors zijn hoofd.
Kijk zeg ik tegen Ramoncito daar hangt een touwtje aan en daaraan weer een haakje.
Aan dat haakje heeft die meneer een stukje brood gedaan en als het visje dan voorbijkomt...

Plots begint de dobber te bewegen, de man haalt op en er zit een glanzend visje aan de lijn.
Ik sleur Ramón mee om het visje even te zien, hij genoot afgelopen week zo van Finding Nemo.
Ramón kijkt naar het spartelende visje en schaterlacht.
Op het moment dat hij de sprong naar de plas maakt zie ik de man zijn duim achter de kieuw zetten.
Bij het plonsje draait Ramón zich om en ziet net niet dat de bloederige kop in het water belandt. 
Hij denk dat de man het visje er weer in heeft gegooid. 
Jaaa nu kan hij weer naar zijn pappie zwemmen roept mijn ventje. 

Ik laat hem nog maar even in sprookjes geloven.

Volgend artikel in dit blog