Vorige week vrijdagavond stapte ik rond twaalf uur samen met mijn vriendin in bed. We praatten wat en ik zocht na lange tijd weer eens lichamelijk contact. Ze knuffelde wat, maakte me warm, maar hield me vervolgens tegen. ”Nee schat, ik heb even geen zin," zei ze. “Ik zou zo graag willen dat je me alleen maar een tijdje vasthoudt". Wat? reageerde ik verbaasd en ontstemd. “Waarom nou wéér niet?" Ze zei: “Jij als man begrijpt de emotionele behoeften van een vrouw als ik niet. Kan je niet gewoon van me houden voor wie ik ben - en niet voor wat ik doe in bed?" Realiserend dat er die avond niks zou gebeuren, draaide ik me om en viel in slaap. De volgende dag nam ik haar mee naar het winkelcentrum. We lunchten uitgebreid, en we doorliepen tot in den treure De Bijenkorf. Ze paste ontelbaar veel kleren, maar ze had moeite met kiezen. Eén outfit stond haar geweldig. “Neem die dan, dan kopen we daar gelijk een paar mooie laarzen bij" zei ik. ,,Je krijgt het van mij." Ze straalde. Tijdens het laarzen passen viel haar oog op de jassenafdeling. Ik zag haar blik en zei: ,,Misschien moet je ook maar een nieuwe jas bij je outfit. Ik liet haar een mooie uitzoeken. Een beetje duur was ie wel, maar ik gunde het haar. “Ik heb eigenlijk ook nog een luchtje nodig," testte ze me, zoals vrouwen dat alleen kunnen. ,,Schat neem die J'adore dan ook maar mee," zei ik in al mijn goedheid. Haar ogen glinsterde, ze was duidelijk opgewonden. ”Laten we nu maar naar de kassa gaan," zei ze met een bijna schuldige glimlach en haar handen vol spullen. Serieus keek ik haar aan en zei: ”Nee schat, ik heb even geen zin." “Wat?” reageerde ze met een hoogst verbaasd gezicht. “Wat bedoel je"? ”Ik zou graag willen dat je deze spullen alleen maar een tijdje vasthoudt" zei ik en voegde daar aan toe. “Jij als vrouw begrijpt de emotionele behoeften van een man als ik niet. Kan je niet gewoon van me houden voor wie ik ben - en niet voor wat ik voor je koop?" Het zou die avond ook niks worden in bed. Gelukkig niet meer mijn vriendin

Volgend artikel in dit blog