De laatste tijd hoor je overal gezeur over 'regeltjes' die verstikkend zouden werken op het bedrijfsleven. Het kabinet Balkenende II begon zelfs een kruistocht tegen regels. In hun motto zat het zelfs verwerkt: Meer werk, meer doen, minder regels. 

Dat regels slecht zijn is echter een misvatting, zonder veel van dat soort 'regeltjes' zou het land een stuk slechter af zijn. Het komende rookverbod bijvoorbeeld, dat zou verstikkend werken (zie de ironie) omdat ondernemers weer een extra regel voor de kiezen zouden krijgen. Het uitvoeren van zo'n regel is echt zo simpel als maar kan. Een kind van vier kanhet je uitleggen, roken mag niet. Zo simpel is het. De gezondheidswinst is enorm.

Ondernemers roepen dat het betuttelend is, omdat dit in de mode is. Alles wat slecht zou zijn is betuttelend. Dit kabinet, Europa, regels. Wat er eigenlijk achter zit is dat ze bang zijn voor hun omzet. Rookverboden in andere landen hebben gedemonstreerd dat dit niet waar is, maar ondernemers zijn toch bang. Ze denken dat mensen die willen roken niet meer uitgaan, omdat ze niet meer mogen roken. 
Erg gek, waarom zou je dan opeens thuis blijven? Zeker als je buiten wel gewoon mag roken. Verder komen er nieuwe klanten bij. Mensen met astma bijvoorbeeld die komen nu geen café binnen wegens de rook. Straks wel.  

Een andere regel in de Horeca is ook heel lastig voor de ondernemers. Je moet er altijd voor zorgen dat er een bereikbare nooduitgang is. Betuttelend! Ondernemers kunnen zelf wel kiezen of ze een nooduitgang vrijlaten of niet. Klanten zijn vrij om te kiezen voor een zaak met of zonder nooduitgang. Tenminste dat denken veel mensen. In Volendam hebben we gezien wat er gebeurt als de nooduitgang niet goed is. Daar werd ook niet betutteld. Sterker nog de gemeente was te beroerd om te controleren. 

Daar ligt denk ik het probleem, ondernemers waren jaren lang veel te vrij. Ze konden doen wat ze wilden, niemand controleerde, want dat zou de vrijheid in de weg zitten. Dit was vooral een uiting van de cultuur onder Paars II, aangegeven door vooral D66 en de VVD, mensen mochten doen wat ze wilden. Nooduitgangen barrikaderen? Niemand controleerde. Vuurwerk in gammele zeecontainers opslaan? Niemand controleerde. In allerlei wijken geen Nederlands, maar Arabisch spreken? Niemand die het erg vond, sterker nog dat was prachtig allemaal. Iedereen was vrij te doen wat hij of zij wilde. Niks betutteling! Vrijheid was de leus.

Toen begonnen we opeens weer naar de regels te gaan kijken, omdat we doorkregen dat het zo niet goed werkte. De vrijheid was doorgeslagen. Nu ging men weer controleren. Echter de ondernemers waren dit niet gewend, die gingen protesteren, omdat ze in hun vrijheid werden beknot. Ze moesten opeens zorgen voor een goede nooduitgang. Ze moeten erop letten dat ik geen longkanker krijg als ik hun café binnen stap. Heel erg veel werk, en het levert niks extra aan omzet op. Terwijl extra vuurwerk in een zeecontainer dat wel doet.

Volgend artikel in dit blog