Elke krant, elke journalist maakt wel eens een foutje. Dat kan en gelukkig bestaat de mogelijkheid tot rectificeren. Maar het makke aan rectificaties is dat die los van het oorspronkelijke artikel geplaatst worden. Met als gevolg dat wie in de krantenarchieven een gewraakt artikel leest niet weet dat het later gerectificeerd is.

Hoe het ook kan is te zien op de site van Trouw. Neem bijvoorbeeld de 'Geerten Gossaert is J.F. Kunst!'-ontdekking, waarover Trouw onlangs berichtte. Twee literatuurwetenschappers meenden onbekende verzen van Geerten Gossaert (1887-1954) ontdekt te hebben, die Gossaert onder het pseudoniem J.F. Kunst gepubliceerd zou hebben. Op zich behoorlijk sensationeel poëzienieuws, als het waar was.  

En dat was het niet - kleinkinderen van J.F. Kunst meldden dat hun grootvader wel degelijk echt had bestaan én gedichten had gepubliceerd.  De wetenschappers erkenden daarop ruiterlijk hun vergissing.

Onder het oorspronkelijke artikel is in het online-archief een link aangebracht naar het recificerende artikel. Kranten zouden dat standaard moeten doen, linken naar de rectificatie of de rectificatie onderaan het online-artikel vermelden.

Want hoewel papieren kranten beter gelezen worden dan de online-versies, is een papieren krant een wegwerpartikel en het online-archief een blijvend iets. 

Volgend artikel in dit blog