If perseverance in itself deserves an ode no matter what the perseverance is about, than maybe we should give knighthood to achieved pedophile child rapists, and achieved serie murderers?

There is nothing self defeating about National Socialism, in just three years, 1933 1936, Hitler, with indispensable help of Hjalmar Schacht ended unemployment, hunger and frozen feet.
Hitler also began to undo the injustices perpetrated on Germany in 1919 Versailles.
When he began with the injustices perpetrated in the newly created country of Poland (it did not exist from 1800 until 1919, and again did not exist from 1939 until 1990) Britain and Roosevelt saw their chance for a world war.
In 1942 Churchill understood he had walked into Roosevelt's trap, and he became the man who ended the British empire.
The big winner of the war was Stalin, he ruled from Germany until Japan.
60 million people paid Roosevelt's price.

Criticus, you are fiddling with my point, dear man. My point is elsewhere. I declared that I deplore Nazism. I declared that she had chosen very poorly what to admire. Thus - you knock on an open door.
But the woman was not an SS-sturbanfurer. She did not physically commit any crimes although by being a staunch supporter of the idea she might have led other do it. Thus - you have a wrong example - but your point stands.
I am so sorry if it appears that I support ANY Nazi-embracing individual. I do not.

Anoniem,
How on Earth do YOU spring up here with this silly comment? You are wrong. Do not come back: your post will be deleted.

I understood you do not support her ideas of what would be good for this world!

Wich date, Gogan? I can look it up for you.

I read what the lady wrote. They must have loved it, those revisionists!

Een levenslange liefde voor Adolf Hitler

de Volkskrant, Binnenland, 26 maart 2007 (pagina 03)
Bart Jungmann

FlorentineRost van Tonningen

In de jaren dertig vatte ze sympathie op voor de nazi's. Die ging nooit meer over.

(foto)

Florentine Rost van Tonningen in 2004.

amsterdam Twee jaar geleden liet ze zich nog door twee verslaggeefsters van Nieuwe Revu in haar rolstoel naar een voorstelling van Der Untergang duwen. Die film toont de ondergang van het Derde Rijk en Bruno Ganz kreeg veel lof voor zijn vertolking van Adolf Hitler als gebroken driftkop. Zoniet van Florentine Rost van Tonningen. ‘Wat een lachertje. Veel te oud. En zo krom’, zo wordt ze geciteerd. Adolf Hitler was in haar herinnering juist een mooie, stramme figuur.

Tot op het laatst raadpleegden de media Rost van Tonningen, tot op het laatst werden ze op hun wenken bediend. Florrie (haar roepnaam) Rost van Tonningen was tot haar dood zaterdag overtuigd van de juistheid van de nazi-ideologie. Niet voor niets heette ze de Zwarte Weduwe. Maar ijzingwekkend was ze al lang niet meer. In het laatste tv-interview, zaterdagavond nog eens vertoond, zat een rol closetpapier geklemd tussen haar zitvlak en de leuning. De Zwarte Weduwe was incontinent.

Florentine Rost van Tonningen-Heubel, geboren op 14 november 1914, was het jongste kind van een Duitse immigrant ‘die haar maar weinig kon weigeren’, zoals haar oudste zoon Grimbert schrijft in zijn boek Uitverkoren maar niet bevlogen. Het was een onbezorgde jeugd van een aantrekkelijk meisje dat wel eens tennis speelde met kroonprinses Juliana. De etiquette schreef een nederlaag voor, maar dat lukte niet altijd.

In de jaren dertig vatte Florrie Heubel sympathie op voor de Nationaal-Socialistische Beweging van Anton Mussert, een dwaalspoor dat volgens zoon Grimbert wel meer wereldvreemde leden van de elite volgden. Vlak voor de oorlog ontmoette ze Meinoud Rost van Tonningen, met wie ze ruim een een half jaar na de Duitse inval trouwde. Haar man, een kopstuk in de NSB, werd in 1941 benoemd tot president van de Nederlandsche Bank.

In de zomer van 1944 toog hij als officier ten oorlog en werd in 1945 krijgsgevangen genomen door de Canadezen. Internering volgde en in juni van dat jaar, vlak na de bevrijding en vlak voor het proces tegen hem, stierf Meinoud Rost van Tonningen bij een val van een trap in de gevangenis van Scheveningen. Zelfmoord, zo werd beweerd, maar zijn weduwe weersprak dat tot op het laatst. Na de oorlog schreef Florentine Rost van Tonningen haar autobiografie Op zoek naar mijn huwelijksring, waarin ze prins Bernhard als hoofd van de Binnenlandse Strijdkrachten verantwoordelijk stelt voor de dood van haar man.

Maar de dood heeft beide echtelieden nooit kunnen scheiden. Volgens Grimbert Rost van Tonningen zag zijn moeder zich na de oorlog als het medium waarin de stem van zijn overleden vader moest doorklinken.

Met haar zoons was Florentine Rost van Tonningen snel na de oorlog teruggekeerd uit Duitsland om in de daarop volgende decennia het mikpunt van verachting en hoon te worden. Het leek de Zwarte Weduwe niet te deren, zoals ook alle rechtszaken wegens discriminatie haar niet deden verstommen. Aan de andere kant van het spectrum werd ze een icoon voor neonazi’s die gerust bij haar langs mochten komen.

In de jaren tachtig was Florentine Rost van Tonningen nog eens de inzet van een emotioneel debat in de Tweede Kamer. Omdat haar man voor de oorlog Kamerlid was geweest, kreeg ze een staatspensioen. Het kabinet kon of wilde daaraan niets veranderen en die regeling heeft tot haar dood gegolden.

De laatste jaren van haar leven bracht de Zwarte Weduwe door in het Belgische Waasmunster, naar eigen zeggen gevlucht uit Nederland en het leven zat. ‘Ik heb genoeg van de wereld’, zei ze in het laatste tv-interview. Zo stierf ze zaterdag, 92 jaar oud, omringd door portretten van Adolf Hitler.

Bart Jungmann

Met medewerking van Karin Sitalsing

Copyright: de Volkskrant


Aan Grimbert de taak om blazoen te zuiveren

de Volkskrant, Voorpagina, 26 maart 2007 (pagina 01)
Van onze verslaggever Bart Jungmann

Leden van de familie Rost van Tonningen dienden het vaderland. De moeder van Grimbert deed dat niet, al genoot zij wel een staatspensioen.

(foto)

Florentine Rost van Tonningen

AMSTERDAM Wat moet een zoon met een liefdevolle moeder die te boek staat als Zwarte Weduwe? Wat moet een ‘rechtgeaarde Nederlander’ met een moeder die tot het bittere einde het nationaal-socialistische gedachtegoed verkondigde?

Grimbert Rost van Tonningen schreef op zijn website een in memoriam van de zaterdag overleden Florentine Rost van Tonningen. Zondagavond had het al bijna 14 duizend hits en ruim 230 reacties. ‘Ik vind het knap dat u zo kritisch durft te zijn over uw moeder en ook vader, maar tegelijkertijd durft te kijken naar hun minder slechte of zelfs goede eigenschappen’, schreef iemand.

Bedrijfsadviseur Grimbert Rost van Tonningen presenteerde ruim een jaar geleden een boek over leiderschap en liet zich daarbij kennen als een rationele man met een laconiek gevoel voor humor. Op zakelijke toon schreef de in 1941 geboren Rost van Tonningen over zijn verwarrende jeugd vol pesterijen en bedreigingen. Zijn moeder, weduwe van een prominent NSB’er, bleef na de oorlog de lof zingen van Adolf Hitler en maakte daarmee het leven van zoon Grimbert onmogelijk.

Op 15-jarige leeftijd verliet hij zijn moeder om ook fysiek afstand te nemen van dat gedachtengoed. Via-via belandde hij op Soestdijk en raakte hij bevriend met prinses Margriet.

In de jaren tachtig kwam zijn achternaam opnieuw in de publiciteit. Zijn moeder bleek een staatspensioen te ontvangen, omdat zijn vader voor de oorlog parlementslid was geweest.

In de Volkskrant nam Grimbert Rost van Tonningen, samen met zijn twee jongere broers, opnieuw afstand van een moeder die hij in het publieke afscheid omschrijft als liefdevol, hartelijk en gastvrij.

Hij eindigt met een opsomming van Rosten van Tonningen die het vaderland juist dienden. ‘Aan ons overlevende familieleden de taak om het blazoen weer te zuiveren.’

Pagina 3: Levenslang overtuigd

Copyright: de Volkskrant

Alib, thanks a lot for the two articles. You are a real sport!

Alles vergangliche ist nur ein Gleichniss . Today we have Bush . What,s new folks .Vond haar zoon,s eulogy eerlyk gezegd ontroerend .

I think you should go over here because I am afraid there is some misunderstanding running on. Forget Bush. Nazism is evil, Bush is only incompetent and very closely checked.