Volgens Hans van Baalen (VVD-Tweede Kamerlid) bestaat er een directe samenhang tussen de veiligheidsituatie in Irak en Afghanistan. Ook is volgens hem de Nederlandse militaire missie in de Zuid-Afghaanse provincie Uruzgan in de eerste plaats 'een vechtmissie' en pas in de tweede plaats 'een (weder)opbouwoperatie' (zie zijn artikel 'Afzijdigheid in Pakistan, Afghanistan en Irak naief' in VK-Forum van vanochtend). 'Afzijdigheid in Pakistan, Afghanistan en Irak naief' - Hans van Baalen (VVD) in Forum van de Volkskrant van 9 mei)

Ik ben het volledig met hem eens. Maar het zijn wel twee diametraal tegengestelde visies aan die hij en de andere voorstanders van deelname aan de NAVO/ISAF-missie, verkondigden bij de parlementaire debatten over die Nederlandse deelname. Toen maakten die voorstanders een scherp onderscheid tussen de strijd in Irak en de vredesopbouw in Afghanistan.

Vooral Bert Bakker (D66) heeft er toen op gewezen dat, voor de Amerikanen, de militaire interventies in beide landen vallen onder hun Global War on Terror. Een 'oorlog' die D66, tezamen met de SP, contraproductief vindt, omdat het meer moslimfundamentalisme en-terrorisme oproept dan voorkomt. De PVDA, die ook kritisch stond t.a.v. de Nederlandse (politieke) steun voor de invasie van Irak, stemde wel in met Nederlandse deelname in Afghanistan.

Inmiddels zijn D66 en de SP door de verslechterende ontwikkelingen in die landen, op pijnlijke wijze in het gelijk gesteld. Volgens de, op zich realistische, analyse van Van Baalen:

- is Pakistan in de greep van groeiend moslimfundamentalisme waarbij parlement en deelstaatregeringen de religieuze fracties, van gematigd tot radicaal, de overhand hebben. Wanneer president Musharraf wordt afgezet en het leger door extremisten wordt overgenomen, dan komt het Pakistaanse kernwapen in handen van de Taliban en Al Qaida. 'Voor een westerse liberaal doemt daarom een nagenoeg onmogelijke keuze tussen enerzijds een militaire regering, die mensenrechten schendt, verregaande democratisering tegenhoudt en een dubbele verhouding tot het terrorisme heeft, en anderzijds democratisering met een nucleaire Talibanstaat als gevolg. Alleen realpolitik maakt een keuze mogelijk. President Musharraf moet daarom gesteund worden, maar niet onvoorwaardelijk..'

- is de situatie in Afghanistan 'bijna nog complexer' dan in Pakistan. De Taliban en Al Qaida vormen nog steeds een reele bedreiging en president Karzai heeft maar weinig macht. 'Vooral in het zuiden is effectief, laat staan goed bestuur, een illusie. De voormalige krijgsheren zijn de echte machthebbers in Afghanistan..Corruptie en favoritisme zijn het cement van de Afghaanse samenleving..De vraag in Afghanistan is niet of er in korte tijd genoeg verandert, maar of het land terugvalt in totale wetteloosheid en of de Taliban en Al Qaida zich weer kunnen hergroeperen?'. Volgens Van Baalen is dat laatste niet het geval: 'Afghanistan beweegt zich, zij het tergend langzaam, weer in de goede richting'. De Afghanen aan hun eigen lot overlaten, is daarom volgens hem geen optie: 'We zullen nog zeker tien jaar intensief bij Afghanistan betrokken moeten blijven en dat is puur uit welbegrepen eigenbelang, niet uit liefdadigheid..'

De directe samenhang tussen de ontwikkelingen in Afghanistan en Pakistan met die in Irak, bestaat volgens Van Baalen uit het door Iraakse terreurnetwerken, steunen en opleiden van de Taliban en andere terroristische groeperingen. 'Indien Irak explodeert en het sektarisch geweld definitief in een burgeroorlog uitmondt, zal dat grote gevolgen hebben voor de regio, Afghanistan en Pakistan inbegrepen'. Om dit te voorkomen zouden gematigde moslimlanden, zoals Indonesie, Jordanie en Marokko, bereid moeten zijn hun bijdrage aan de stabilisatie en pacificatie van Irak en Afghanistan te geven'.

Van Baalen, die in maart de delegatie van de vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken leidde die in maart Pakistan en Afghanistan bezocht, verbindt aan zijn analyse de volgende consequenties voor de NAVO en Nederland:

(1) 'Vanwege het gedeelde belang voor de NAVO, die de stabilisatiemissie ISAF leidt, moeten alle NAVO-landen een bijdrage leveren. dat betekent dat Frankrijk, Spanje en Duitsland bereid moeten zijn Nederland in augustus 2008 in Uruzgan af te lossen. Nederland kan dan een compactere missie in het Noorden draaien en recupereren'.

(2) 'Nederland, dat politieke steun verleende aan de Amerikaanse interventie in Irak, heeft de plicht initiatieven te nemen om nieuwe coalities bij elkaar te brengen voor stabiliteit in Afghanistan, Pakistan en Irak'.

(3) Zulks 'Niet uit goedertierenheid, maar op basis van ons eigen belang. Wanneer wij dat niet doen, dan zullen we het terrorisme in het Haagse Laakkwartier moeten bevechten, in plaats van in het Tora Bora-gebergte'.

Commentaar (over 'naief' gesproken):

(a) De voorwaarden die door Van Baalen worden gesteld aan de 'niet onvoorwaardelijke steun' aan de Pakistaanse president Musharraf, te weten:

- 'Hij moet moet bereid zijn het Turkse model dan ook integraal te volgen. dat wil zeggen; hij moet de politieke, maatschappelijke, economische en religieuze rol van het leger en de mensen- en en burgerrechten grondwettelijk verankeren en zich en zich aan deze grondwet houden;

- De koranscholen - de madrassa's - moeten aan aan strenge vergunningen en effectief toezicht worden gebonden. Nu zijn het kweekscholen voor extremisten, die zich gemakkelijk laten recruteren door Osama bin Laden en zijn klonen;

- Willekeur moet worden uitgebannen ten gunste van het naleven van de wet. In een verdere toekomst kan een autotiritaire rechtstaat een basis vormen voor democratische ontwikkelingen, net als in Turkije', zijn onhaalbaar, juist vanwege de catastrofaal-contraproductieve invasie van Irak en de heilloze Global War on Terror van Bush&Blair gesteund door Balkenende cs (waaronder de VVD, CDA, Christen Unie, PVV, SGP en PvdD).

Deze invasie heeft, tezamen met de blijvende onvoorwaardelijke steun voor autoritaire bewinden in pro-westerse Arabische/Islamitische landen en Israel, het islamitisch-fundamentalisme opgezweept.

(b) De consequenties die worden verbonden aan de blijvende betrokkenheid van de NAVO inclusief Nederland, in de regio (zie boven), zijn eveneens onhaalbaar:

(ad 1) De niet aan de NAVO/ISAF-missie deelnemende NAVO-landen verdommen het om zich daartoe alsnog te laten verleiden. En het is zeer de vraag of Frankrijk, Spanje en Duitsland, die nu in het (voorlopig?) veiliger noorden en westen van Afghanistan aan wederopbouw werken, de Amerikanen, Britten, Canadezen en Nederlanders in het onveilige zuiden en oosten van het land willen aflossen. Het impliciete idee dat Nederland, na 'recupereren' tijdens een 'compactere' missie in het Noorden, zich weer in het Zuiden begeeft - en dat, om en om - gedurende 'zeker tien jaar' volhoudt, is onwezenlijk gezien de geschiedenis van het land en de effecten van de heilloze Global War on Terror, ook in eigen land.

(ad 2) De 'plicht' van Nederland 'om initiatieven te nemen om nieuwe coalities bij elkaar te brengen voor stabiliteit in Afghanistan, Pakistan en Irak', leidt er toe dat ons land nog meer wordt vereenzelvigd met het contraproductief beleid van Bush&Blair en Balkenende cs. Dit zal ook zijn weerslag hebben op de radicalisering van moslims 'in het Haagse Laakkwartier'.

(ad 3) Het idee dat men 'de terroristen', uit eigen belang, beter kan bevechten in hun landen van oorsprong, dient te worden verlaten. De wijze waarop dit is en wordt gedaan in de Global War on Terror, zou inmiddels afdoende contraproductief moeten zijn gebleken.

WELKE 'REALPOLITIK' ZOUDEN DE NAVO INCLUSIEF NEDERLAND DAN WEL MOETEN VOEREN?

Hiertoe verwijs ik naar mijn blog-bijdrage van van 24 augustus 2006, die ik enigszins actualiseerde. Nederland laat zich meeslepen in onnodige en niet te winnen wereldstrijd tegen 'islamofascisme'

Nederland laat zich meeslepen in onnodige en niet te winnen wereldstrijd tegen 'islamofascisme' (Oorspronkelijk geplaatst op 24-08-2006 14:02)

STELLING

De NAVO en EU - en dus ook Nederland - laten zich door Bush en Blair cs meeslepen in een niet te winnen en onnodige wereldstrijd tegen zich verenigende islamitische groeperingen en landen.

TOELICHTING

Naast de huidige deelname van de NAVO aan de zijde van de VS in Irak, Afghanistan en op zee, zijn EU-landen de facto gaan bijdragen aan de bescherming van een zionistisch Israel, door participatie in de VN-vredesmacht in Libanon. Wanneer de conflicten in die verschillende regio's, mede door onderlinge beinvloeding, verder gaan escaleren - hetgeen te verwachten is -, bevindt Nederland zich nog steviger 'aan de verkeerde kant van de geschiedenis'. Dat hebben we aan onszelf te wijten door het stellen van verkeerde prioriteiten in en tussen onze binnenlandse en buitenlandse politiek.

ONDERBOUWING

Voor president Bush cs vallen de acties in/tegen Hezbollah, Hamas, Syrie, Afghanistan, Irak, Iran, Somalie etc., allemaal onder hun Global War on Terror (GWOT) - de heilloze oorlog geinitieerd na '9/11' tegen 'het internationale terrorisme'. Het is zorgwekkend hoe weinig bij alle voorbereidingen van de Nederlandse besluitvorming t.a.v. de NAVO/ISAF-missie in Uruzgan eind 2005, is ingegaan op dit bredere verband. Dit geldt zowel voor ons Parlement als in de media.

Van ons Kabinet was dit te verwachten: de CDA- en VVD-coalitiegenoten hadden hun politieke steun gegeven aan de invasie van Irak. Deze partijen zijn het Amerikaanse veiligheidsbeleid blijven volgen, gesteund door LPF en de kleinere christelijke fracties in het Parlement. Alleen (ex-)coalitiegenoot D66 en de oppositionele SP waren tegen die invasie, maar D66 verbond daar toen geen consequenties aan.

Ook bij de aanloop voor deelname door EU-landen aan de 'vredesmacht' in Libanon, wordt nauwelijks geanalyseerd wat de gevolgen hiervan kunnen zijn. Dit niet beoordelen van deze door de NAVO en EU-landen geleide missies in het bredere kader van de Amerikaanse GWOT, is een groot manco: de NAVO- en EU-staten worden namelijk in toenemende mate meegesleept in een onnodige oorlog tussen 'het vrije Westen' en 'islamofascisten'. Een asymmetrische oorlog die apocalyptische gevolgen kan hebben, want tegen fanatici met doodsverachting die vroeg of laat ook massavernietingswapens zullen inzetten, valt met militaire middelen niet te winnen.

FEITEN EN ARGUMENTEN

(1) In de GWOT werd de vijand initieel niet gedefinieerd terwijl dat het eerste vereiste is om een politiek-militaire strategie te ontwikkelen. 'Terrorisme' is een TACTIEK toegepast door verschillende politieke, etnische en religieuze groeperingen. Men vecht niet tegen tactieken maar tegen een (of meerdere) vijanden die zulk een tactiek toepassen.

(2) Omdat de vijand na '9/11' niet is gedefinieerd, zijn ook zijn drijfveren en politieke/religieuze doelstellingen nauwelijks geanalyseerd. Osama bin Laden heeft in 1998 formeel de oorlog verklaard aan 'de Grote Satan' Amerika, de 'Zionisten' in Palestina, hun 'Kruisvaarders'-bondgenoten en hun 'apostate' handlangers in Arabische/islamitische landen. Maar waarom, waartoe en waar?

(3) Gezien de koloniale inmengingen van Groot Brittannie en Frankrijk, en het meer recente aan de macht brengen en (trachten te) houden van bevriende regeringsleiders door de VS ( Saoedi-Arabie 1944 - heden, Israel 1948 - heden, Iran 1953 - 1979, Irak 1963 - 1990), lijkt enige zelf-reflectie door 'het vrije Westen' op zijn plaats. Hoe zien de vijanden ons en in hoeverre is dat te begrijpen of zelfs te billijken?

(4) Bij Osama bin Laden cs spelen het feit dat door 'ongelovigen' de lakens worden uitgedeeld op heilig islamitisch grond, een grote rol. Daarbij vinden zij dat de 'afvallige' Amerikaans-gezinde autocraten/dictators de oliewinsten te weinig benutten voor de eigen bevolkingen. Het feit dat de Arabieren niet hebben kunnen verhinderen dat de joodse staat Israel in Palestina is gesticht, ervaren zij als een grote vernedering. De daarop volgende onderdrukking van de Palestijnen door Israel - en de eenzijdige steun van vooral de VS daarvoor -, leggen extra zout in die wond.

(5) In zijn State of the Union van januari 2002 ging Bush in de fout door onderling geheel verschillende dreigingen samen te bundelen in een 'Axis of Evil' : Noord-Korea, Irak en Iran - waarvan de twee laatsten notabene onderling doodsvijanden waren. Dit sprak het door '9/11', getraumatiseerde Amerikaanse volk, begrijpelijkerwijs, zeer aan. Voor Noord-Korea en Iran was deze aanzegging echter een waarschuwing om versneld aan eigen militair-nucleaire capaciteiten te werken.

(6) De aanval op Al Qaida en zijn gastheer Taliban in Afghanistan, was op zich rechtmatig en gerechtvaardigd. Al valt hier op te merken dat de VS deze groeperingen hadden gesteund in hun oorlog tegen de Sovjet-bezetters in de '80-er jaren - om daarna dit verwoeste land aan zijn lot over te laten. Dit zijn de Afghanen niet vergeten.

(7) De invasie van Irak was noch rechtmatig noch gerechtvaardigd. Wanneer aan de VN-inspecteurs meer tijd was gegeven, zoals zij hebben gevraagd, hadden zij helemaal zeker kunnen stellen dat er in Irak geen massavernietigingswapens (MVW) waren. Daarna had Saddam H. verder aan banden kunnen worden gelegd.

(8) Saddam H. had ook geen verbinding met Osama bin Laden - integendeel: beide verfoeiden en wantrouwden elkaar. Daarom was de door Bush cs aangevoerde belangrijkste rationale voor deze oorlog, te weten een combinatie van de dreiging van Irak uitgerust met MVW , en het verschaffen van MVW door Irak aan Al Qaida-terroristen, fout.

(9) De Amerikaanse regering heeft bewust aangestuurd op 'regime change' in Irak. De eigenlijke redenen hiervoor waren:

(a) de bescherming van (Groot)Israel

(b) het verzekeren van de olietoevoer uit de regio

(c) het behoud van eigen machtsinvloed inclusief handelsbelangen in de Golf-regio

(d) het voorkomen van proliferatie van MVW.

De hierbij aangegeven prioriteiten verschillen al naar gelang van de (religieuze) achtergrond en (economische) beweegredenen van de individuen en groeperingen hier aangeduid als 'religeous right' en 'neo-cons' - deels tezamen vormend de (pro-Groot) Israel lobby -, die tot deze fatale oorlog hebben aangezet.

(10) Het voorlopige resultaat van de invasie van Irak is dat :

- dit land zelf volgens Bush, 'het centrale front' is geworden van de GWOT, waarin binnenlandse en buitenlandse islamisten van verschillende pluimage 'de bezetters' en elkaar onderling bestrijden, ten koste van al ruim 3300 Amerikaanse militaire en 650.000 Irakese burgerdoden (en acht-voudige gewonden), 500.000.000.000 dollars, halvering van de olie-aanvoer, en vernietiging van de infrastructuur;

- en waarvan de uitslag van deze chaos door experts negatief wordt ingeschat.

(11) Verder heeft de invasie van Irak geleid tot: - destabilisering van de regio met toenemende invloed van islamitisch fundamentalisme; - radicalisering en recruitering van moslims in de gehele wereld, ook in Westerse landen, waar zij assimilatie-problemen ondervinden.

(12) Ondertussen dringen dezelfde groeperingen die de invasie van Irak hebben geinstigeerd, aan op het aanvallen van Iran en Syrie. Iran's werkelijke politieke en nucleaire ambities vormen een veel groter gevaar voor Israel dan Irak ooit is geweest. Amerika - en zeker Israel - zullen niet willen toelaten dat Iran onder een islamistisch regiem over nucleaire wapens gaat beschikken. Maar een 'preventieve' militaire aanval op Iran, biedt hiertoe geen oplossing. Integendeel zelfs, het zou leiden tot een 'echte' wereldoorlog.

(13) Naderhand heeft Bush zijn GWOT netter ingepakt in het verspreiden van 'Freedom and Democracy' over de wereld. Door Amerika's 'apostate' bondgenoten in het wijdere Midden-Oosten wordt dit streven met argwaan gevolgd omdat dit hun macht zal beperken. Door de meeste moslims in die regio wordt dit streven gezien als een uitbreiding van de Amerikaanse/joods-christelijke zionistische macht. De 'democratische' verkiezingen in Egypte, Saoedi-Arabie, Irak en de Palestijnse gebieden, hebben geleid tot vergroting van de invloed van islamisten/jihadisten, hetgeen het Amerikaanse streven naar 'Freedom and Democracy' aanzienlijk heeft bekoeld.

(14) In zijn State of the Union van 1 februari 2006, heeft Bush de vijand eindelijk nader, maar verkeerd, gedefinieerd: "No one can deny the succes of freedom, but some rage and fight against it. And one of the main sources of reaction and opposition is radical Islam - the perversion by a few of a noble faith into an ideology of terror and death'.

(15) Ook heeft hij daarbij de doelstellingen en drijfveren van deze vijand geevalueerd: 'Terrorists like Bin Laden are serious about mass murder - and all of us must take their declared intentions seriously. They seek to impose a heartless system of totalitarian control throughout the Middle East, and arm themselves with weapons of mass murder. Their aim is to seize power in Iraq, and use it as a safe haven to launch attacks against America and the world. Lacking the military strength to challenge us directly, the terrorists have chosen the weapon of fear. When they murder children in a school in Beslan, or blow up commuters in London, or behead a bound captive, the terrorists hope these horrors will break our will, allowing the violent to enherit the Earth.'

(16) Deze definitie van de vijand en evaluatie van diens drijfveren en doelstellingen, zijn 'self serving': zij gaan voorbij aan die hierboven zijn aangegeven onder punten (2) t/m (4).

Bush heeft drie jaar geleden erkend dat de Amerikaanse/Westerse steun aan bevriende machthebbers in het Midden-Oosten contra-productief is geweest. Dit inzicht leidde tot zijn initiatief om 'vrijheid en democratie' te gaan verspreiden. Ook heeft hij zich uitgesproken voor een 'twee-staten'-oplossing voor Israel en de Palestijnen. En in zijn State of the Union van vorig jaar zegt hij Amerika's afhankelijkheid van olie uit instabiele gebieden drastisch te gaan verminderen; 75 % minder uit het Midden-Oosten in 2020.

(17) Maar voor het daadwerkelijk aanpakken van deze drie vitale, met elkaar samenhangende, kwesties (olie, steun aan autocratische machthebbers en oplossing van het Palestijnse vraagstuk), kan men niet op Bush' , deels messianistische, adviseurs en achterban vertrouwen. Zij gaan door op hun ingeslagen heilloos pad - met als nieuwe 'targets' Iran en Syrie.

(18) Ook Nederlands nationale vitale belangen staan op het spel. Het gevaar van horizontale (=geografische) en verticale (= qua geweldsniveau) escalaties in het Midden-Oosten en Zuid-Oost Azie, groeit met de dag. De gevolgen daarvan zullen onze militairen aldaar direct raken en de rampspoed voor ons eigen land valt niet te overzien. Tegelijkertijd wordt de radicalisering van in eigen Europese landen levende moslims verder aangewakkerd.

AANBEVELINGEN

Ons Kabinet, daartoe zo nodig aangespoord door ons Parlement, zou in de daartoe geeigende fora (NAVO, EU etc.) dienen:

- te bedingen dat het 'preventief' militair aanvallen van Iran en/of Syrie geen optie mag zijn;

- te streven naar het met spoed doen opleggen van een rechtvaardige en levensvatbare oplossing voor 'het' conflict in het Midden-Oosten cf vigerende VN Resoluties,

- daarbij de bereidheid uitsprekend deze oplossing te willen helpen bewaken in NAVO- en/of EU-verband;

- te bedingen dat de merites en voortgang van de GWOT fundamenteel en regelmatig worden behandeld. Ons Parlement zou:

- een onderzoek moeten laten instellen naar de beweegredenen van de Nederlandse politieke steun aan de invasie van Irak en de blijvende steun aan de Amerikaans-geleide Global War on Terror, met de consequenties en vooruitzichten daarvan;

- de merites en voortgang van de GWOT fundamenteel moeten behandelen op basis van regelmatige evaluaties van het Kabinet, als voorwaarden voor het eventueel verder blijven deelnemen aan de NAVO-operaties in Irak, Afghanistan en op zee, en steunverlening aan de EU-bijdragen voor de VN-vredesmacht in Libanon.  

Volgend artikel in dit blog

14reacties