Het zit Merel Roze, bloggeuse en schrijfster, nog steeds niet lekker: mensen die kritiek op haar hebben. Of: hadden. Ze heeft een geheugen als een nijlpaard, hoeveel kool en sla je ook vriendelijk in de opengeklapte muil gooit bij wijze van excuus: altijd blijf je in haar ogen de vervelende mens met een negatief woord. Ooit.
Gelukkig ben ik net zo rancuneus. Steek mij veren in de reet en ik kraai van vreugde. Geef een klapje op mijn kontje en ik beschouw het als een afstraffing, geschikt voor een hard-core sm film.
Laten we eerste Merel Roze zelf aan het woord, opgetekend door Bas Knoop, gepubliceerd in De Nieuwe Reporter, door mij gelezen op www.boekennieuws.com - bij de gelegenheid van een door www.recensieweb.nl georganiseerde discussieavond over boekbesprekingen op het web, afgelopen donderdag in poweziecentrum Perdu op de Kloveniersburgwal (?) te Amsterdam:

>>Een (...) gevaar dat de kwaliteit van recensiesites in het geding kan brengen, volgens (Merel) Roze, is de bezoeker vrij te laten reageren op recensies. "Mijn boek is in het begin op internet vreselijk afgekraakt. Iemand zei op allerlei boekensites en forums, waar een recensie van mijn boek te vinden was, dat Fantastica ‘verschrikkelijk slecht’ was. Op een gegeven moment kreeg ik van die persoon een mailtje met het verzoek om een exemplaar van het boek. Hij wilde het graag lezen. Tja, wat moet je dan."<<

Natuurlijk hoop ik voor Merel dat ze zoveel militante fans en tegenstanders heeft dat ik mij met de genoteerde 'hij' niet aangesproken hoeft te voelen. Ik gun iedereen zijn verdiende succes.
Toch voel ik me aangesproken, want inderdaad, in het begin riep ik, waar dat zo te pas kwam, niet teveel fiducie te hebben in de kwaliteiten van een boek van Roze's hand. Ik heb daar, ik geloof in januari 2006, toen bekend werd dat ze gevraagd was een romannetje te schrijven, nog een logje aan gewijd: waarom het waarschijnlijk literaire niets zou worden maar dat het óók een goeie, commerciële stap was van de uitgever (ik zet geen oogkleppen op).

Later kwam het onderwerp nog een paar keer op 2 andere sites langs, waar ik mijn argumenteel logisch onderbouwde mening gaf dat Merel Roze, op basis van haar weblogje (wat alles is wat we van haar kunnen lezen op prozaïsch gebied), waarschijnlijk geen indrukwekkender boek zou schrijven dan een damesromannetje.
En, op basis van logjes voorzien van citaten uit haar roman, waar een wat makkelijke toon uit klonk, dat het bizar was dat Merel Roze eenzelfde toon aanslaat (gewoon, zonder al te veel stilistische grepen, doortikken van het aangegeven verhaal), zoals ze die zélf veroordeelde in de debuutroman Maansverduistering van de schrijver/DJ Erick Overveen, in een recensie die ik ergens op het wilde wijde web aantrof.

Later in het jaar 2006 begon ik aandacht te besteden aan debuten, bij voorkeur in een duo interview + boekbespreking. Merel Roze behoorde tot de debutanten, en het lag in de lijn der logica haar dus te benaderen. Ze stemde toe, na enige meeltjes verwijten en uitleg. Het interview werd grandioos (wat bij mijn 'standaardvragenmodel' vooral te danken is aan de geïnterviewde) en ze gaf de PR afdeling van haar uitgeverij graag mijn verzoek om een recensie-exemplaar door.
Waarna ik Fantastica las, en het als fantastisch beoordeelde: zeer leesbaar, en een boek wat op het juiste moment geschreven werd en verscheen, een boek wat 'noodzakelijk' was, mankeerde op de romanmarkt, en waar 'urgentie' uit sprak - een verhaal wat geschreven móest worden. Vermoedens die weer bevestigd werden omdat Merel het boek binnen een paar weken schreef.
Merel Roze toonde zich content. De lucht was opgeklaard. Ik had me vergist en mijn vergissing toegegeven. En Roze toonde zich clementvol en vergevingsgezind.
Misschien gaat het bij de genoemde 'hij' dus niet om mij. Maar toch ben ik blij dat ik, met mijn temperamentje, niet aan die debattafel zat... Blijft benieuwdheid, wie het dan wél kan zijn...

En ja: pleiten voor het sluiten/reguleren van de commentaarmogelijkheid, wat meestal neer zal komen op het verwijderen van negatieve opmerkingen, doet natuurlijk af aan het door het panel ook opgeworpen 'democratische' van boekbesprekingen op het web, waar iedereen met de minste middelen zijn grootste muil kan opzetten, waardoor enige consensus, in dit geval in de boekenbovenwereld van traditionele media en gracieus geremunereerde critici, die elkaar of hun vriendjes de hand boven het hoofd houden, voor eeuwig onmogelijk is geworden, al zijn het dan arme kleine bloggertjes, die met hun woordjes en zinnetjes aan de zware maar vergulde gesloten poort van het Grachtengordelpaleis krabben...

Dus Merel: vergeef mij!!! Ik heb me vergist, Fantastica is fantastisch! (maar tot die conclusie kwam ik pas na lezing, en op grond van alles wat ik over het boek, voordien, gehoord had, had ik het waarschijnlijk nooit gelezen, uit boekwinkelkast gepakt, gekocht, er naar gezocht, en was het wellicht alleen in mijn bezit gekomen (met mijn vergeetachtigheid) als ik het toevallig in de kwartjesbak van De Slegte was tegengekomen, over een decennium ofzo... ik zeg dus niet dat schrijvers blij moeten zijn als ik hun boek wil lezen, ... laat ik het diplomatiek uitdrukken: als zelfs boekbesprekerswebluizen zoals ik je boek niet willen lezen, dat je dan pas écht een imago- en pr-probleem hebt... en hier geef ik meteen toe een kat uit te delen: want ik blog, en jouw roman gaat over leven met bloggen, dus jouw boek stond toch hoger op een te lezen lijstje dan een willekeurige chick met een min of meer gelikt boekje... ;-) )

En, mea culpa, ik herhaal het nog maar eens: iedereen met een lifeblog raad ik aan de roman Fantastica van Merel Roze te lezen!!! (uitgeverij Archipel) (zo: als dit geen Heleenvanroyen of Kluuniaansche oplagen tot gevolg heeft...)

Merel life: www.merelroze.nl
Link naar het hele artikel van boekennieuws:
http://www.boekennieuws.com/2007/05/literaire-kritiek-op-het-web-laveren.html
Link naar de organisatoren van de discussieavond: www.recensieweb.nl

Merel Roze interview op deze site: klik op de rubriek interviews.
Bespreking van Fantastica: december 2006

Volgend artikel in dit blog