cuisine art
Over eten en drinken en een beetje opinie

In de Verleiding van zaterdag heb ik met gepaste interesse het artikel gelezen van Mac van Dinther; de moleculaire keuken. Uiteraard was ik (als beroepsbeoefenaar ) al enige tijd op de hoogte van de ontwikkelingen in de culinaire wereld. De moleculaire gastronomie als ontdekker van nieuwe bereidingstechnieken en kookprocessen. De ‘ nieuwe’ Nouvelle Cuisine! Na de revolte door de ‘oude’ nieuwe keuken, waarin dikke met bloem gebonden sauzen en te gaar gekookte groenten vervangen werden door natuurlijk ingedikte sauzen en de groenten ‘ al dente’ gekookt, wederom een nieuwe. Met vloeibare stikstof bevroren sausjes en soepen tot gel verwerkt met de in de voedselindustrie al tientallen jaren gebruikte alginaten, een extract uit zeewier, dat een vliesdun laagje om de erwtensoep heen legt. IJskoude soep dus. Nieuw? Nee. Misschien lekker. Het roerei smaakt naar spek en is een ijsje geworden. Het fenomeen Carpaccio, toch al gauw 50 jaar oud, heeft zijn beste tijd gehad. Duizend maal gekopieerd en verbasterd tot een alledaags misbaksel met frutsels en tierelantijnen. Na de originele versie van malse, niet ingevroren, lapjes rundvlees met alleen wat citroenmayonaise en witte truffel breekt er een nieuwe tijd aan. Carpaccio ( vaak nog fout geschreven ook) van zalm, tonijn, paddestoelen, tomaat?, zelfs één met ananas en peer ontkomen niet aan de kopieer drang. Vanaf heden zal de Nederlandse keuken in een nieuwe ijstijd terecht komen. De reeds in de middeleeuwen toegepaste techniek om vruchten en andere sappen te bevriezen en als nagerecht te serveren, beleeft een renaissance. De kaviaar van appelgelei, schuimpjes van tomaat en peterseliesorbet met duivenlever met een gel van zoethout, goed bedoelt en verrassend innovatief, zullen al snel verworden tot een sorbet van allerlei soorten groenten, kruiden en fruit. Wauw, wat een vernieuwing. Natuurlijk horen koken en wetenschap bij elkaar. Maar dat weten we al jaren. Onze jonge koks krijgen van het begin af aan in hun opleiding de grondbeginselen van de chemie als huiswerk mee. De belangrijkste componenten in de keuken zijn immers water, koolhydraten proteïnen en lipiden. Alle processen die zich in je pannetje afspelen zijn van fysisch-chemische aard. Begrijp me goed, laten we vooral door gaan met innoveren en ontdekken, het opzij zetten van culinaire conventies, prima. Maar we mogen niet vergeten waar eten echt voor bedoeld is.Ik ga nu naar mijn, op zeer lage temperatuur gegaarde lamschenkeltjes met een infusie van yoghurt en tomaat, naar een zeer oud recept van mijn opa. Misschien maak ik er nog wel een lekker auberginesorbetje bij. Maar dan wel met peer.
Mephisto 27-06-2007 16:46
:lol:
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

