Het jammerlijke aan de meeste mensen die in Nederland leiders genoemd worden is dat ze niet echt dromen hebben. Neem bijvoorbeeld een droom als “iedereen heeft betaald werk.” Dat is toch eigenlijk geen droom. Want als het een droom zou zijn, dan zou het belangrijkste werk dat in Nederland gedaan wordt goed betaald worden. Maar de meeste Nederlanders vinden dat soort werk juist niets waard, laat staan dat ze ervoor willen betalen. Kijk ook maar eens naar het grote aantal activiteiten die in Nederland door vrijwilligers worden gedaan, die eigenlijk vragen om door betaalde krachten gedaan te worden. Ook worden werkzaamheden die een grote bijdrage leveren aan het geluk van anderen het slechts betaald.
Maar niet alleen is “iedereen betaald werk” geen droom, het is eigenlijk een aanklacht tegen iedereen die geen geld verdient met werken. En iemand schijnt pas op waarde geschat te mogen worden als zijn werk geld oplevert. Het is zelfs zo erg, dat de hoeveelheid geld die ergens voor betaald wordt, bepaald of werk waardevol is. Langzamerhand zien we echter, dat het werk dat geld oplevert, steeds minder te betekenen heeft in het geheel van de maatschappij.
Neem bijvoorbeeld de vele goed betaalde diskjockeys of presentatoren. Hun werk draagt er niet toe bij dat mensen harder gaan werken. Ook levert hun werk geen verlaging van de stress op die mensen op hun werk ervaren. Het enige waar hun werk goed voor is, is dat mensen afgeleid worden van waar ze mee bezig zijn.
Neem anders de vele directeuren die binnen een paar jaar van baan wisselen en vertrekken met grote afkoopsommen. Vaak laten zij een organisatie achter die geen dromen meer heeft en wacht op de volgende directeur die zijn droom komt installeren. Helaas is die droom vaak niet meer dan veel geld besparen, zodat zijn salaris en ontslagpremie gerechtvaardigd is of in ieder geval betaald kan worden.
Of wat zou je zeggen van voetballers, die wekelijks te zien zijn op televisie en vele mensen afhouden van zich behoorlijk gedragen tegenover hun medemens. Hun dromen gaan vaak niet verder dan het scoren van het mooiste doelpunt ooit.

Maar wat kun je dan als leider doen om dromen krijgen, die inspirerend en uitdagend zijn? Dromen waar je als leider verantwoordelijk voor wilt zijn? Dromen die je helpen om jezelf te motiveren en anderen te inspireren en motiveren om hun dromen er aan te koppelen? Hoe krijg je zulke dromen?

Waarschijnlijk is de enige mogelijkheid je losmaken van deze maatschappij, waarin het niet gaat om dromen realiseren maar om geld verdienen. Vervolgens moet je dan toch weer naar die maatschappij kijken, maar nu vanuit een onafhankelijke positie en zien wat haar leden motiveert. Je moet opzoek naar die aspecten van de maatschappij die haar kern vormen en de basis kunnen vormen voor een droom. Want uiteindelijk moet de droom wel passen bij de maatschappij die haar moet realiseren.
Maar wat waarschijnlijk ook belangrijk is, is dat je als dromer positief staat tegenover je droom. Je gelooft echt dat het kan, het uitkomen van die droom. En dat is in Nederland natuurlijk ook een probleem, want hier moet met iedereen rekening gehouden worden. Dat houdt dus ook in alle mensen die niet willen meewerken aan andermans dromen of hun dromen niet willen koppelen aan de dromen van anderen.

Wat dat betreft is Nederland een land waar teveel dromen verdwijnen, omdat teveel mensen zich ermee willen bemoeien. Maar ook omdat teveel mensen vinden dat de dromen van anderen die niet passen binnen hun wereldbeeld, nooit werkelijkheid mogen worden.
Vandaar waarschijnlijk dat Nederland ook leiders heeft, die niet groots durven dromen. Ze geloven er zelf ook niet in. Terwijl de oplossing toch zo simpel is: Wees positief en verwacht dat je dromen uitkomen, de rest gaat dan vanzelf.

The English version.

Volgend artikel in dit blog