Een logje van Michael Wagner bracht me op de ingeving, dat luisteren de belangrijkste vaardigheid is van een leider. Die vaardigheid wordt vervolgens gevolgd door de vaardigheid om wat je gehoord hebt om te zetten in vragen. Michael Wagner noemde het: “Go in stupid, come out with a sale.”

Het stellen van vragen is echter de moeilijkste competentie die een leider kan ontwikkelen. Alles in zijn omgeving werkt hem namelijk tegen om die vaardigheid te ontwikkelen of eenmaal ontwikkeld te behouden.

Nu is luisteren al een moeilijke competentie, omdat het vraagt om het voortdurend gespitst zijn op je eigen gedachten. Echt luisteren betekent namelijk niet luisteren naar je eigen gedachten, ideeën en verwachtingen, maar luisteren naar de ander. Voor een leider is dat bijna onmogelijk, omdat de eigen gedachten, verwachtingen en ideeën vaak de basis vormen voor succesvol gedrag. En succesvol gedrag leidt nu eenmaal tot versterking van dat gedrag en de bijbehorende gedachten, verwachtingen en ideeën.

Maar goed nu heb je als leider geleerd om niet naar jezelf te luisteren, maar naar de ander. Je eigen gedachten zitten je niet meer in de weg. Maar wat nu gedaan? Wat moet je met de vaardigheid om te luisteren naar anderen zonder dat je eigen brein alles van commentaar voorziet? Ook al waren dat maar waardeoordelen, ideeën voor oplossingen, of verwachtingen van wat de ander nu eigenlijk wil. Misschien is het een idee om wat je hoort om te zetten in vragen. Vragen die de ander de kans geven om nog duidelijker uit te spreken, wat hij of zij denkt, verwacht, gelooft of wil.

En weer loop je als leider tegen een weerstand op. Want de meeste mensen komen niet naar je toe om naar zich te laten luisteren, ze willen hun leider horen praten. Eigenlijk zouden de meeste mensen liever niet praten in de nabijheid van leiders, maar alleen maar luisteren naar wat de leider vertelt. En dat zien we dan ook meteen gebeuren, de meeste leiders worden langzaam maar zeker praters. Of ze waren het al en dit gedrag wordt versterkt omdat anderen graag naar ze luisteren. Maar helaas weet je als leider dan niet veel van wat anderen motiveert, wat zij willen. Voor een leider is het dan ook belangrijk om te kunnen luisteren en vragen te stellen en eigenlijk in de omgekeerde volgorde. Dus eerst vragenstellen om de ander aan het praten te zetten en vervolgens luisteren naar wat de ander zegt.

Maar helaas is dat niet wat wij verwachten van onze leiders. Wij verwachten dat onze leiders praters zijn. Ze moeten ons op ons gemak stellen met hun verhalen. Ze moeten ons motiveren met hun ideeën. Ze moeten ons troosten met hun gedachten. Ze moeten ons opmonteren met hun verwachtingen. Maar naar ons luisteren is niet wat we van ze verwachten. Het is leuk, maar dat is niet waar ze voor zijn.

The English version.

Volgend artikel in dit blog