Op de vlucht voor je eigen familie

'Ik interviewde een Turks-Koerdische vrouw. Zij was verkracht door de Turkse politie en om die reden had haar familie het op haar gemunt. Zij vreesde voor haar leven. Zij had na die verkrachting een kind gekregen en haar vader zei: dat kind moet dood.' Het was dit interview dat journaliste Renate van der Zee ertoe zette zich te verdiepen in eerwraak of eergerelateerd geweld.

'Ik vind het verbijsterend dat het geluk van een dochter voor de vader ondergeschikt is aan de familie-eer. Dat hij kan beslissen dat zijn dochter dood moet. De eer van de familie zou toch moeten zitten in de gelukkige dochters?'zegt van der Zee. Het was in een notedop haar motivatie om het boek Eerwraak in Nederland te schrijven. (...)

De eenheid multi-etnisch politiewerk (MEP) van de politie Haaglanden, hét expertisecentrum over eerwraak van de politie, kreeg in anderhalf jaar tijd driehonderd zaken te behandelen waarbij eer mogelijk in het geding was. Uit cijfers van deze eenheid blijkt ook dat veel mannen slachtoffer zijn van eergeweld. Van der Zee nuanceert dat. 'Natuurlijk zijn ook mannen slachtoffer, bijvoorbeeld als ze iemand beledigen of een meisje ontmaagden voor het huwelijk. Maar de vrouwen worden hun hele leven lang beperkt in hun vrijheid omdat vóór alles voorkomen moet worden dat de familie-eer wordt aangetast,'zegt ze. 'Vrouwen die niet naar buiten mogen, meisjes die door hun broers in de gaten gehouden worden. Jongens hebben zoveel meer vrijheid dan meisjes.'

Speciale meidenopvang, islamitische blijf-van-mijn-lijfhuizen, schuiladressen voor vrouwen die ernstig bedreigd worden, ze zijn nuttig en nodig, beaamt Van der Zee. 'Maar je moet ook inzetten op mentaliteitsverandering. Bij de mannen, die je zou moeten voorhouden dat het niets oplost als zij hun vrouw of dochter doden. Ze komen in de cel, zijn hun baan kwijt, het gezin valt uit elkaar. Kortom: hun leven is verwoest.'

Bron: decembernummer van Opzij, Jaco van Lambalgen

---

Vanwege het bewaken van de familie-eer worden veel allochtone vrouwen en meisjes door hun mannen en broers bedreigd, achtervolgd en vermoord. Een groot probleem is de opvang van minderjarige meisjes omdat de vrouwenopvang in principe geen vrouwen jonger dan 18 jaar helpt. Deze meisjes vallen eigenlijk onder Jeugdzorg. Jeugdzorg heeft bovendien als regel om altijd kontakt te zoeken met de ouders en dat is in deze gevallen natuurlijk ongewenst.

Zoals Renate van der Zee al zegt, moet er naast opvang ook iets gedaan worden aan de emancipatie van mannen. Ik las ergens de zin: meisjes emanciperen en jongens radicaliseren. 'Die jongens zijn soms conservatiever dan hun ouders, uit frustratie, omdat ze zich buitengesloten voelen van de samenleving.'

Ik word er een beetje moedeloos van. De meisjes en jongens zitten gevangen in een cultuur die overheerst wordt door een hypocriete sexuele moraal. Vrouwen moeten de eer van de familie bewaren met hun maagdenvlies en hun broers en vaders staan er gefrustreerd naast als schildwacht en beul.

In die cultuur zijn mannen en vrouwen niet gelijk. De boerka, hoofddoek en het niet geven van een hand bevestigen dat alleen maar. De vrouw mag niet zomaar verliefd worden en seks hebben. Dan is zij een hoer. Mannen kunnen ondertussen fijn hun gang gaan. Ze gaan fijn beetje oefenen op een westerse vrouw, of ze gaan naar de hoeren. Maar ze willen wel trouwen met een maagd. En als ze die hier niet kunnen vinden dan plukken ze er gewoon eentje uit het land van herkomst. Zo schiet het natuurlijk niet op met die emancipatie.





In de jaren 70 hadden wij de Dolle Mina's. We werden 'Baas in eigen buik'. Het wordt tijd voor de Dolle Moslima's. 'Macht over eigen maagdenvlies' lijkt me een mooi streven om eens mee te beginnen.






Stop geweld tegen vrouwen
Kenniscentrum interculturele gezondheidszorg
Huiselijkgeweld.nl
Eerwraak.info

Volgend artikel in dit blog