Er waait een fris windje over het immer onstuimige Volkskrantweblog. De redactie wordt gewaarschuwd, er wordt op teentjes getrapt, webloggers zitten op de kast, kortom, op het weblog is het stormachtig en de redactie heeft een weeralarm afgegeven: hou je aan de regels, anders waait je bijdrage weg. De redactie verwijdert dus bijdrages die volgens de regels van dit weblog niet door de beugel kunnen. Dat heet met een duur woord modereren. Je kan het ook swifferen of stofzuigen noemen.

Ik heb geen idee wie de webmoderator van de Volkskrant is, maar ik ga hem of haar even testen, dan weet ik gelijk wat voor vlees ik in de kuip heb. Ik plaats een ietwat omstreden bericht uit november 2006 nog een keertje. Van dit bericht zijn er een paar lezers erg overstuur geraakt en hebben de redactie gewaarschuwd. Er schijnt zelfs een mailtje naar de ombudsman te zijn gegaan. Het heeft allemaal niet geholpen, toendertijd vond de redactie dit bericht geen probleem.

Ik vind hem zelf erg grappig, maar er zit natuurlijk wel een bloedserieuze boodschap in.

---

De moerka

De discussie over de boerka heeft me toch wel aan het denken gezet beste lezers. En eigenlijk begrijp ik die mannen die hun vrouw of dochter onder een boerka of niqaab willen verbergen steeds beter. Ik ben al weer een tijdje single moet u weten en de oogkleppen van de huwelijkse trouw zijn afgevallen. Doortje kijkt maar weer eens om haar heen en wat ze ziet bevalt haar af en toe héél goed.



Er loopt veel mannelijk schoon buiten. Oogverblindend soms en daar raak ik behoorlijk opgewonden van. Wat zeg ik: ik word er bloedgeil van. Nu is er niks mis met bloedgeil zijn, maar meestal komt het niet zo goed uit. Het belemmert mij in mijn dagelijks functioneren. Bovendien wil ik dan de man in kwestie aanraken en daar is helaas niet elke man van gediend. Als het een getrouwd exemplaar is wordt zijn vrouw pisnijdig. En ik wil mijn vingers niet branden aan een getrouwde vent, dat snappen jullie zeker wel.

In de supermarkt is het ook al bijna mis gegaan. Ik zag bij de groente een hele knappe jongen de voorgesneden groente bijvullen en ik begon spontaan te kwijlen. Dat ziet er tamelijk ranzig uit. Sta ik even later bij de kassa liggen er komkommers in mijn karretje in plaats van bloemkool. Op mijn werk valt het ook helemaal niet mee. Ik heb mijn leidinggevende moeten vragen of ik alleen vrouwen mag verplegen. Toen ik meneer A moest wassen begon ik te hijgen.

Zo langzamerhand begin ik toch een beetje genoeg te krijgen van het steeds maar weer opgewonden raken dus ben ik aan de slag gegaan met een ideetje. Ik heb dé oplossing gevonden voor dit nijpende probleem! Ik heb een mannelijke variant op de boerka ontwikkeld: de moerka. Op internet vond ik een aardig patroontje. Het is van een beetje een obscuur clubje maar dat maakt mij niet uit. Ik vind die puntmuts zo gezellig staan. Ik heb kontakt gelegd met Zeeman, want C&A heeft het te druk met de kledinglijn van Jan Smit. Zij hebben in Palestina een naai-atelier gevonden én een milieu verantwoorde katoenplantage en die gaan de moerka voor ons maken. De prijs zal ongeveer 25 euro zijn, dat lijkt me betaalbaar voor iedereen.



Ik heb ook Maurice de Hond een onderzoekje laten doen. Van de vrouwen is 90% voor de moerka en van de mannen slechts 30%. Daar komt dus wel een beetje dwang bij kijken lieve dames. Ik zou zeggen: geen moerka, geen seks, dan is die man zo om. Hij ligt voor de kerstdagen in de winkel. Dit is hét kerstkadootje voor uw man, broer of zoon. Er is vast wel een Zeeman bij u in de buurt.

Volgend artikel in dit blog