Welgeteld 76 namen staan er op de lijst van ondertekenaars van de steunverklaring aan het Comité voor ex-moslims. De namen werden dinsdagochtend allemaal afgedrukt op de Forumpagina van de Volkskrant, naast een artikel van Joost Zwagerman, overigens ook een van de ondertekenaars, waarvan de forumredactie vond dat dit een goed inzicht gaf in de inhoud van de verklaring.
Maar waar was de verklaring zelf te lezen? Niet op de opiniepagina's en evenmin in  de nieuwskrant, zelfs niet als klein stukje.
Wie kennis wilde nemen van de inhoud van de verklaring, werd door de opinieredactie verwezen naar de website van de krant, waar de gehele tekst van 1600 woorden was te vinden.
Volgens de opinieredactie is daarvoor gekozen omdat zij de namen zelf interessanter vond dan de inhoud van de verklaring, die immers al deels via andere media was uitgelekt en op internet na te lezen. De verklaring was dus al onderdeel van het publieke domein.
Ook speelde de lengte mee, 1600 woorden, ruim tweemaal de lengte van deze rubriek. Daarbij was bedongen dat als de krant de tekst zou afdrukken, dat onverkort moest. Een bijkomend argument, zegt de forumredactie.

De chef opinie wijst dat argument resoluut van de hand: ‘daar gaan wij zelf over'.
Hij heeft gelijk. Wie een stuk ter publicatie aanbiedt, kan niet eisen dat het onverkort wordt afgedrukt. Dat is de verantwoordelijkheid van de krant.
Over de keuze om de namen wel te plaatsen, maar de tekst niet, is de forumredactie kort. Zij vond het journalistiek interessant te laten zien wie tekenden. Forum zegt dat nog wel is geprobeerd een nieuwsstukje over de inhoud van de verklaring op de binnenlandpagina's te krijgen, maar dat dit is mislukt.
De chef opinie voegt toe dat de (hoofd)redactie de website als een volwaardig onderdeel beschouwt van de krant en dat het beleid er op is gericht de website actiever te gebruiken. Het besluit de tekst van de steunverklaring op de website te zetten, vindt hij ook om die reden een goede keuze.

Hij wijst er op dat er in de loop van de avond is afgesproken dat er wel degelijk een nieuwsstuk in de krant zou komen over de inhoud van de verklaring, maar dat die afspraak om welke reden dan ook niet is nagekomen.
Voor mij als buitenstaander roept de gang van zaken vragen op. Waarom is niet besloten een nieuwsstuk te maken van de namen van de ondertekenaars? Als de redactie de namen al van groter belang vond dan de inhoud van de verklaring, dan had daarvan toch een nieuwsbericht gemaakt moeten worden. Op forum had dan een korte samenvatting van de inhoud kunnen staan.
De chef binnenland meldt dat hij niet wist dat de namen maandag openbaar werden, hij ging er van uit dat dit pas dinsdag zou gebeuren. Maar dan nog betwijfelt hij of een nieuwsstukje zinvol zou zijn geweest: veel namen waren al eerder uitgelekt, ook via de Volkskrant.
Bovenstaande geeft naar mijn mening vooral aan dat het overleg tussen deelredacties niet loopt zoals je zou wensen.
Voor de lezer is de vraag veel interessanter of het inderdaad volstaat alleen de namenlijst te publiceren in de papieren krant en voor de inhoud van de verklaring te verwijzen naar de website.
Ik vind dat een brug te ver. De gemiddelde lezer is geabonneerd op de papieren krant en heeft dus recht om in die krant van nieuws te worden voorzien. Op zijn minst had er dus een samenvatting van de inhoud in de krant gemoeten, met daarnaast een verwijzing naar de website voor wie echt alle woorden wenst te lezen.

 Nu dupeer je als redactie een deel van je lezers, en dan - zo weet ik uit ervaring - vooral ouderen die geen toegang hebben tot internet, of die er niet gemakkelijk de weg in weten. En bovendien: papier leest veel gemakkelijker dan de computer.
Dat de afweging is gemaakt, begrijp ik wel. Zelf heb ik ooit als coördinator van de Haagse redactie de blunder begaan om voor te stellen geen begrotingskrant te maken, maar alle Prinsjesdagnieuws op internet te zetten. Dat was eens maar nooit weer, is daarna op de redactie gezegd.
Dat was een wijs besluit, waarop volgens mij nog steeds weinig is af te dingen. Internet en de website kunnen een hele goede aanvulling zijn op de papieren krant, kunnen meerwaarde bieden in de vorm van video's en dergelijke, maar het mag zeker geen vervanging van de gedrukte krant worden. Daar is het lezersbestand nog lang niet aan toe: dat vraagt terecht nog steeds om een complete nieuwskrant.
Thom Meens

Volgend artikel in dit blog