jo jo, zo kun je het leven ook beschrijven...
de loop van het water als metafoor...
het is alleen jammer dat het water nooit omhoog loopt zoals in mijn beleving van het leven..
jeggroet

mijn waarde, dat weten, dat je het niet weet, dat is goud waard en verlost je van een loden last

Eens zal het voor de steen - zo vaak gewassen -een afgelopen zaak zijn...


Gr. Ragfijn

dat een aflopende zaak ook mooi en triest kan zijn, ook al is het water dat wegvloeit

't leven te beschrijven, Jegbaby,
is zonde van de tijd van leven. altijd
weer die keuzes i.v.m. de interpunctie...
dat omhoog stromen van water is
slechts een kwestie van tijd; later zal
je ook dat ervaren, maar heet 't opwaartse
druk.

in dat niet weten, m'n waarde vrind,
ligt uiteraard een intens weten besloten.
gekke paradox eigenlijk dat je veel weet
wanneer je eenmaal weet dat je 't niet weet.

de steen, uwe ed. Ragfijn, is gezegend
met 't vooruitzicht op te gaan in
löss waarvan wij in goede zomers de
kersen plukken.

misschien, Cor, ligt daarin iets van 't
geheim van de Schoonheid besloten: het
vergankelijke als voorwaarde voor 't
kunnen beleven van Schoonheid.
dat water keert morgen gewoon terug
als regenbui.

en dat de zalmen
de trappen op
en af lopen...

ai ai ai, teveel aanknopingspunten in deze

ach annet, die zalmen
leunen meer dan ze
lopen. aflopende zaken
worden ze voor de larven
van hun nageslacht.

een gedicht om in te
zwemmen derhalve, landheha...