"Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg",
nou, ...

Die is wat je noemt ingeburgerd. Heel wat mensen beroepen zich er tegenwoordig in discussie-sites als deze nogal eens op, om hun opmerkingen te rechtvaardigen. En hij heeft in de loop van dat gebruik een opmerkelijke verandering ondergaan.

Er valt me het volgende op aan dit Nederlandse cultuurverschijnsel.
Deze mantra
- heeft een enorm hoog ‘ík'-gehalte
- stelt de denk-stap voorop in de volgorde, maar
- is vooral een verdediging voor de zeggen-stap
- en wordt juist vooral gebruikt als rechtvaardiging voor ondoordachte uitspraken,
- zo in de stijl van: wat er in mij opwelt, dat zijn openbaringen van waarheden,
- en vormt zo een rechtvaardiging voor onderbuik-denken,
- en betekent zo de intellectuele emancipatie van onderbuikgevoelens en de onderbuikdenker
- en van de politieke emancipatie van de populisten die zich erop beroepen.

En zo is de cirkel weer rond. Hij ‘begon' met een populist - Pim F. - en hij sluit zich met populistische politiek. Het is dan ook bij uitstek het vervoermiddel voor een populistische geloofsbelijdenis. En zo is ie oorspronkelijk ook bedoeld. Maar de incantatie is in de loop van het gebruik vervallen tot "Ik zeg wat er in me opborrelt zonder erover na te denken." Dus of het wel een vicieuze cirkel is.... veeleer een spiraal zou ik zeggen, een neerwaartse; de typische neerwaartse spiraal eigen aan populistisch "denken".
Populisme, de anti-morele moralistische beweging, de anti-politieke politieke beweging, de massabeweging van het egoisme.

PS: De oorspronkelijke slogan is praktisch het enige, wat heeft overleefd van de erfenis van Pim F. En zelfs die is aan snelle degeneratie onderhevig. Ik geloof niet, dat wijlen Pim - zijn naam worde geheiligd - dit bedoeld kan hebben.
PPS: Baghwan (eveneens wijlen) heeft ooit opgemerkt, dat volgelingen doorgaans de grootste vijanden zijn van de geest van wat de grote voorganger leerde.
Dat is hiermee dus weer aangetoond

Volgend artikel in dit blog