In tegenstelling met Paul Brill heeft Amerika-deskundige Maarten van Rossum geen religieuze en/of etnische banden met Israel. Dit heeft geleid tot een heel wat onafhankelijkere bespreking van dit uiterst belangrijke boek in de NRC, dan die door Brill in de Volkskrant. In zijn boekbespreking weerlegt Van Rossem ook impliciet de kritiekpunten van Brill. Enkele citaten uit Van Rossem's boekbespreking:

De Israel-lobby in de VS bestaat uit een wijdvertakt complex van personen en organisaties. Die lobby is op zichzelf volstrekt legitiem. In het Amerikaanse politieke systeem is deze lobby er een te midden van velen, al bestaat er brede overeenstemming over het feit dat dat de Israel-lobby de beste en meest effectieve is. Kern van de Israel-lobby is het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC), ...

De macht van de Israel-lobby is bovenal macht over de volksvertegenwoordiging. Door het ministerie van Buitenlandse Zaken worden met enige regelmaat pogingen gedaan om Israel wat pragmatischer te benaderen, maar die worden getorpedeerd door de aanhankelijkheid van Amerikaanse politici aan Israel.

Een tweede belangrijk onderdeel van de lobby wordt gevormd door de Christelijke Zionisten. Deze fundamentalisten zijn op grond van een zonderlinge Bijbel-exegese van mening dat Israel een essentiele rol heeft te spelen bij de wederkomst van de Here op aarde. Vandaar dat Israel tot elke prijs moet worden gesteund. Dan zijn er de neo-conservatieven, voor een groot deel van joodsen huize, die de zaak van Israel zeer zijn toegedaan...

De Israel-mythologie is vooral een fenomenaal staaltje van public relations. Israel is geen slachtoffer maar dader. Hoe verleidelijk ook, de moord op op de Europese joden kan niet gebruikt worden als excuus of rechtvaardiging voor de immorele onderdrukking van de Palestijnen. Israel is mijns inziens een gewelddadige en expansieve staat die zijn territoir in een reeks van veroveringsoorlogen stelselmatig heeft uitgebreid.
Ook Walt en Mearsheimer trekken deze conclusie impliciet in hun revisionistische interpretatie van de conflicten van 1948, 1956 en 1967, die overigens duidelijk maakt dat Israel in alle drie conflicten, dus ook al in 1948, de evident superieure partij was..

'De 51ste staat - Walt en Mearsheimer brengen Amerikaanse steun voor Israel in kaart' (boekbespreking van'The Israel lobby and U.S. Foreign Policy' door Maarten van Rossem (NRC/Boeken 2.11.07, blz 31 - alleen voor abonnees?)

Brill's recensie van 'De Israël-lobby' (Mearsheimer en Walt) is voorspelbaar, met bittere nasmaak (VK-blog Donqui)

De (pro-Groot-) 'Israel lobby' in Nederland: een noodzakelijke inventarisatie

Uitspraak Raad voor de Jounalistiek

Volgend artikel in dit blog

0reacties