We worden ouder .............
Uit het heden naar toekomst of verleden
Woensdagmorgen vroeg al op weg naar mijn vriend de
distillateur. Hij belde dat het tijd werd de pruimen, die ik hem
had geleverd, te gaan distilleren. Het is me nooit duidelijk
geworden, hoe dat nou precies in zijn werk gaat, dus had ik hem
gevraagd me te waarschuwen als het zo ver was.
Dat telefoontje kreeg ik maandag j.l. en de afspraak was gemaakt. Ik zou het hele proces kunnen bijwonen onder het verlenen van hand- en spandiensten. Onderweg toch weer wat foto's gemaakt. Die hebben jullie inmiddels kunnen zien. Je weet meteen wat prioriteit heeft:-)))
De pruimenoogst in Frankrijk was dit jaar overvloedig. Als de vorst tijdens de bloei in april uitblijft, hangen de bomen in augustus afgeladen vol. Zo ook dit jaar en ik besloot te rapen en te plukken om er eens een distillaat van te laten maken. Ik heb ik een eerder blog, Bezoek van een vriend, al verteld dat hij er noodgedwongen mee ophoudt en het leek me een daad van 'naastenliefde' hem aan het distilleren te zetten voor een minimale bijverdienste. Het feit dat naastenliefde tussen aanhalingstekens staat, vertelt hopelijk al dat het vooral in MIJN belang is, want ik ben gek op : lekker sterk, lekker geurig en lekker brandend in de mond, 60% alcohol.
Maar...hoe gaat dat nou precies in zijn werk?

DE ZELF VERVAARDIGDE KETEL. BROODDEEG TER AFDICHTING. GASBRANDER VAN DE BOILER ZELF.
HET KOELWATER WORDT VIA DE GELE SLANGEN EN AANGESLOTEN BUIZEN DOORGEVOERD.
Eerst moeten de pruimen (of de appels of de peren of de druiven of...) gekneusd worden om het gistingsproces op gang te brengen. Als dit niet spontaan gebeurt, moet er gist worden toegevoegd. Er ontstaat dan een pruttelende, borrelende drap, waarbij de gisting de suikers omzet in koolzuurgas en alcohol. Fifty-fifty, hartstikke eerlijk! Er kan suiker worden toegevoegd, om zodoende het alcoholpercentage te verhogen. Af en toe omscheppen en een maand of twee laten staan. De troep komt boven drijven, het sap zit onderin, vanzelfsprekend.
Woensdag
moesten we het residu uit het sap halen. Een heerlijk geknoei, maar
de geur was veelbelovend.
Als er 'most' mee de ketel in gaat, verbrandt dit en dan is het proces naar de knoppen. Zorgvuldig zeven is de boodschap. Mijn 100 kg pruimen gaven zo'n 50 liter gegist sap. Dat sap wordt dan in de ketel gegoten, de brander gaat aan en dan begint het 'verdampingsproces'. Bij ongeveer 60 graden C begint de voorloop met de verdampte methylalcohol: je wordt er bij nuttiging ziek van, of zelfs blind. Lekker laten lopen, dus. Dan komt het moment, zo tussen de 70 en 80 graden, dat de alcohol gaat verdampen. Pure alcohol, dus. Het stijgt op en wordt, door de lengte der buizen en het doorvoeren door watergekoelde gedeelten, weer gecondenseerd en loopt als een vriendelijk straaltje in de erlenmeyer. Een prachtig geluid. Eventuele waterdamp, condenseert sneller en loopt terug in de ketel. Doordat het mengsel alcohol bevat, ligt het kookpunt ruim beneden de 100 graden, waarop het water echt gaat koken en verdampen. Als dat punt is bereikt, is er al geen alcohol meer en moet het distilleersproces stopgezet worden. Heel eenvoudig, maar tegelijkertijd heel ingewikkeld, voor een niet-natuurkundige! Je laat alleen water toe, als je een lager alcoholpercentage wil dan 100%. Ik ben dus gestopt op 60% en heb daar bijna 4 liter van overgehouden. Ik verheug me op zo af en toe een glaasje. Het gaat mee naar Frankrijk, want daar heb ik deze drank leren kennen.
De ketel heeft Willem laten maken van een oude boiler, 80 liter inhoud. Het buizensysteem, alles van koper, is ook in opdracht vervaardigd. Alle overblijfselen worden, zoals dat hoort, uit het raam in de gracht gekieperd. De resten brooddeeg liggen zichtbaar op de boden, evenals de pruimenpitten. Kijk maar eens goed. Bij hoog water spoelt het meeste derwaarts en keert niet.

HET BROODDEEG IS HALVEMAAN-VORMIG, DE PITTEN GEVEN DE ROODACHTIGE KLEUR
Ik wil graag zelf zo'n ketel, want ik vind het een zeer boeiende bezigheid, met een resultaat om naar uit te zien. Als het lukt, kan ik alles op mijn gemak in Frankrijk afhandelen.
De kunst zal echter zijn, de douane buiten de deur te houden, want anders wordt 'invoeren' wel erg moeilijk met veel administratieve rompslomp. En daaraan heb ik een broertje dood.
(Alleen bestellingen via e-mail, graag)
Dat telefoontje kreeg ik maandag j.l. en de afspraak was gemaakt. Ik zou het hele proces kunnen bijwonen onder het verlenen van hand- en spandiensten. Onderweg toch weer wat foto's gemaakt. Die hebben jullie inmiddels kunnen zien. Je weet meteen wat prioriteit heeft:-)))
De pruimenoogst in Frankrijk was dit jaar overvloedig. Als de vorst tijdens de bloei in april uitblijft, hangen de bomen in augustus afgeladen vol. Zo ook dit jaar en ik besloot te rapen en te plukken om er eens een distillaat van te laten maken. Ik heb ik een eerder blog, Bezoek van een vriend, al verteld dat hij er noodgedwongen mee ophoudt en het leek me een daad van 'naastenliefde' hem aan het distilleren te zetten voor een minimale bijverdienste. Het feit dat naastenliefde tussen aanhalingstekens staat, vertelt hopelijk al dat het vooral in MIJN belang is, want ik ben gek op : lekker sterk, lekker geurig en lekker brandend in de mond, 60% alcohol.
Maar...hoe gaat dat nou precies in zijn werk?
DE ZELF VERVAARDIGDE KETEL. BROODDEEG TER AFDICHTING. GASBRANDER VAN DE BOILER ZELF.
HET KOELWATER WORDT VIA DE GELE SLANGEN EN AANGESLOTEN BUIZEN DOORGEVOERD.
Eerst moeten de pruimen (of de appels of de peren of de druiven of...) gekneusd worden om het gistingsproces op gang te brengen. Als dit niet spontaan gebeurt, moet er gist worden toegevoegd. Er ontstaat dan een pruttelende, borrelende drap, waarbij de gisting de suikers omzet in koolzuurgas en alcohol. Fifty-fifty, hartstikke eerlijk! Er kan suiker worden toegevoegd, om zodoende het alcoholpercentage te verhogen. Af en toe omscheppen en een maand of twee laten staan. De troep komt boven drijven, het sap zit onderin, vanzelfsprekend.
Als er 'most' mee de ketel in gaat, verbrandt dit en dan is het proces naar de knoppen. Zorgvuldig zeven is de boodschap. Mijn 100 kg pruimen gaven zo'n 50 liter gegist sap. Dat sap wordt dan in de ketel gegoten, de brander gaat aan en dan begint het 'verdampingsproces'. Bij ongeveer 60 graden C begint de voorloop met de verdampte methylalcohol: je wordt er bij nuttiging ziek van, of zelfs blind. Lekker laten lopen, dus. Dan komt het moment, zo tussen de 70 en 80 graden, dat de alcohol gaat verdampen. Pure alcohol, dus. Het stijgt op en wordt, door de lengte der buizen en het doorvoeren door watergekoelde gedeelten, weer gecondenseerd en loopt als een vriendelijk straaltje in de erlenmeyer. Een prachtig geluid. Eventuele waterdamp, condenseert sneller en loopt terug in de ketel. Doordat het mengsel alcohol bevat, ligt het kookpunt ruim beneden de 100 graden, waarop het water echt gaat koken en verdampen. Als dat punt is bereikt, is er al geen alcohol meer en moet het distilleersproces stopgezet worden. Heel eenvoudig, maar tegelijkertijd heel ingewikkeld, voor een niet-natuurkundige! Je laat alleen water toe, als je een lager alcoholpercentage wil dan 100%. Ik ben dus gestopt op 60% en heb daar bijna 4 liter van overgehouden. Ik verheug me op zo af en toe een glaasje. Het gaat mee naar Frankrijk, want daar heb ik deze drank leren kennen.
De ketel heeft Willem laten maken van een oude boiler, 80 liter inhoud. Het buizensysteem, alles van koper, is ook in opdracht vervaardigd. Alle overblijfselen worden, zoals dat hoort, uit het raam in de gracht gekieperd. De resten brooddeeg liggen zichtbaar op de boden, evenals de pruimenpitten. Kijk maar eens goed. Bij hoog water spoelt het meeste derwaarts en keert niet.
HET BROODDEEG IS HALVEMAAN-VORMIG, DE PITTEN GEVEN DE ROODACHTIGE KLEUR
Ik wil graag zelf zo'n ketel, want ik vind het een zeer boeiende bezigheid, met een resultaat om naar uit te zien. Als het lukt, kan ik alles op mijn gemak in Frankrijk afhandelen.
De kunst zal echter zijn, de douane buiten de deur te houden, want anders wordt 'invoeren' wel erg moeilijk met veel administratieve rompslomp. En daaraan heb ik een broertje dood.
(Alleen bestellingen via e-mail, graag)
Coby
05-11-2007 22:48
Je vertelt er ook heel smakelijk over, Oliphant. Ik wist ook niet
hoe destilleren ging,
het is wel bijzonder, vind ik. Maar ook een heel precies klusje dus. Stel je voor, even te lang....en je kunt alles weggooien...
Hartelijke groet, en proost! Coby
het is wel bijzonder, vind ik. Maar ook een heel precies klusje dus. Stel je voor, even te lang....en je kunt alles weggooien...
Hartelijke groet, en proost! Coby
@Eline, er is altijd zoveel fruit dat ligt te liggen, dat ik dat
zeker ga verstoken. Er is in ieder dorp een gemeenschappelijk
distilleerapparaat, wat ik binnenkort ga verkennen!
@Klaverblad: voorlopig niet.
@Coby, even te lang en je kunt alles weggooien. En...even te kort en je krijgt enge ziekten van de methyl. Maar met de voorloop kun je weer prima je ramen lappen e.d., want het is wel alcohol.
@Klaverblad: voorlopig niet.
@Coby, even te lang en je kunt alles weggooien. En...even te kort en je krijgt enge ziekten van de methyl. Maar met de voorloop kun je weer prima je ramen lappen e.d., want het is wel alcohol.
anoniem
06-11-2007 09:19
Cher Stoker?
Je hebt ook franse douane. Die zijn minder leuk als nederlandse.
Je kunt niet zomaar "zelf" stoken in frankrijk. Daar heb je een "patent" voor nodig en die worden niet zo maar afgegeven.
Dus "gare a vous".
Van een mobiele officiele stoker (met patent dus) heet zijn aparaat "un lambique".
Bij hem zal je naast zijn werk, ook belasting moeten betalen die gerekend word op elke liter standaard gestookte alcohol (la gout)
Dit is denk ik alleen voor eigen gebruik (je mag zonder patent geen alcohol verkopen, zeker geen "goute) en het is niet handig met ongezegelde home made flessen door frankrijk te crossen. Neem in ieder geval uw belasting/stook bewijs mee. Controles zijn er niet alleen bij de grens, maar vooral in wijnstreken. De boetes zijn niet mals.
Het is leuk en bijna middeleeuws maar een fles jenever kopen bij de slijterij is waarschijnlijk goedkoper. Een echte "prune" wel beter. Gooi eens een scheut in de koffie.
Proost/Santé, Maarten Boer
Je hebt ook franse douane. Die zijn minder leuk als nederlandse.
Je kunt niet zomaar "zelf" stoken in frankrijk. Daar heb je een "patent" voor nodig en die worden niet zo maar afgegeven.
Dus "gare a vous".
Van een mobiele officiele stoker (met patent dus) heet zijn aparaat "un lambique".
Bij hem zal je naast zijn werk, ook belasting moeten betalen die gerekend word op elke liter standaard gestookte alcohol (la gout)
Dit is denk ik alleen voor eigen gebruik (je mag zonder patent geen alcohol verkopen, zeker geen "goute) en het is niet handig met ongezegelde home made flessen door frankrijk te crossen. Neem in ieder geval uw belasting/stook bewijs mee. Controles zijn er niet alleen bij de grens, maar vooral in wijnstreken. De boetes zijn niet mals.
Het is leuk en bijna middeleeuws maar een fles jenever kopen bij de slijterij is waarschijnlijk goedkoper. Een echte "prune" wel beter. Gooi eens een scheut in de koffie.
Proost/Santé, Maarten Boer
Klaverblad 06-11-2007 16:35
Jammer, een fles pruimenlikeur van Oliphant had ik graag als
trophee aan mijn vele vrienden willen tonen. En uiteraard zelf
tot de bodem opdrinken.
@anoniem. Klopt wat je zegt. Het luistert erg nauw en de douane
controleert ter plekke. Alleen mensen die al sinds mensenheugenis
een licentie hebben mogen vorr EIGEN GEBRUIK stoken. Meer wil ik
ook niet. Er is een ketel voor algemeen gebruik in het dorp en ik
wil navragen wat ik daar mee mag en kan. En, alles is voor eigen
gebruik, en komt Frankrijk, hoogstens stiekem en voor mezelf,
uit.
@Klaver, je ziet dus de reden, voorlopig niet. Het is geen sinecure! maar wel lekker en zeker interessant. En ruimte en fruit is er genoeg.
Reactie is geredigeerd
@Klaver, je ziet dus de reden, voorlopig niet. Het is geen sinecure! maar wel lekker en zeker interessant. En ruimte en fruit is er genoeg.
Reactie is geredigeerd
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Toen Oliphant
nog klein was Was oma's tuin nog groot De bomen waren sterk als
reuzen En niemand ging nog dood Maar toch was opa al gestorven En
dat leek toen weer heel gewoon Oma alleen, hij wist niet beter En
de man in huis, dat was haar zoon

In Griekenland schijnen ze 'souma' te stoken van 'just about everything & anything'. Inclusief vijgen en, meen ik, pruimen. Nooit een idee gehad hóe ze het precies stoken - nu wel, denk ik - maar de smaak was er niet minder om :-)
Zo te horen heb je er weer een hobby bij :-)