Boek over een vader met Alzheimer

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

Demio - van het kastje naar de muur

Verpleeghuiservaringen en verpleeghuizen in de media

< Voorpagina

dinsdag 13 november 2007 20:58 door demio

Zaterdag kocht ik het boek 'Ik laat je nooit in de steek' van Philip Kooke. Ik heb het in één adem uitgelezen.

Terwijl zijn vader steeds vergeetachtiger wordt lijkt alles goed geregeld. Maar als hij verder achteruit gaat en bang is dat er niemand voor hem zal zorgen, komt een ex-vriendin bij hem wonen. Ze belooft voor hem te gaan zorgen.
De vader raakt geïsoleerd. Voor de familie en vrienden er erg in hebben zijn ze getrouwd. Zij zal alles erven als haar echtgenoot overlijdt.

De klacht die de zoons hebben ingediend tegen de notaris, die de huwelijkse voorwaarden heeft opgesteld terwijl de vader al dementerend was, wordt gegrond verklaard.
Jammer dat het boek daar eindigt*, want het is me niet duidelijk of de zoons door deze uitspraak weer recht hebben op (een deel van de) erfenis. De vader leeft nog, maar is opgenomen in een verpleeghuis

Ter nagedachtenis aan de geest van zijn vader schreef Philip Kooke dit verhaal. Indrukwekkend, angstaanjagend en heel reëel.

* PS. 'Er is geen afloop, hij kan pas procederen als zijn vader is overleden.' (met dank aan Peter Louter voor deze informatie)

Nagekomen bericht: zie ook Volkskrant, vrijdag 16 november, Cicero, blz 24: 'Dement en op eigen verzoek misbruikt?

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

23reacties

eva 13-11-2007 21:01

Bedankt voor je tip!
Was hij vorige week niet bij P en W?
gr eva

demio 13-11-2007 21:04

@Eva, ik heb geen idee. Ik zag het boek in de boekhandel en heb het gelijk gekocht.

peter louter 13-11-2007 22:23

Hij was bij P&W. Er is geen afloop, hij kan pas procederen als zijn vader is overleden. Aangrijpend verhaal en naar het schijnt niet helemaal zeldzaam.

demio 13-11-2007 22:28

@Peter, bedankt voor je informatie. Ongelooflijk, daar was ik al bang voor, dat hij pas kan procederen na zijn overlijden. Afschuwelijk. Het verhaal is heel realistisch, té realistisch.

Bart 14-11-2007 13:05

net Kafka...ongelooflijk...
groet Bart

demio 14-11-2007 21:47

@Bart, ja hè

Geroma 15-11-2007 23:51

Afschuwelijke situatie.
Je moet er toch niet aan denken!
Ik wil dat boek ook lezen.
Dank, Demio!

demio 16-11-2007 12:43

@Geroma, het is het lezen echt waard.

els thiele 16-11-2007 13:50

Heel herkenbaar, dit boek. Onze vader, 91 jaar, in een verzorgingshuis wonend, gaat a.s. donderdag trouwen en vertrekt daarmee uit het verzorgingshuis. Twee jaar geleden werd Alzheimer geconstateerd. Twee kinderen hebben daarna een notariele algemene onherroepelijke volmacht van hem gekregen en in samenspraak met alle kinderen en hem is een plekje gevonden in een verzorgingshuis. De vriendin leerde hij kennen, nadat hij daar kwam wonen, een jaar geleden. De vriendin wilde niet luisteren naar onze uitleg, zij nam hem mee naar een natuurgenezer en zei dat hij niets mankeerde. Toen wij ontdekten dat hij wilde trouwen, hebben wij het huwelijk gestuit, maar zij (vader en vriendin) hebben de kinderen voor de rechter gedaagd. Na shoppen bij geriaters is hij na een vraaggesprek, waarbij wij niet aanwezig waren, wilsbekwaam verklaard. Daarop grondde de rechter in het kort geding zijn oordeel. Je staat in Nederland machteloos, ook met je notariele volmacht (onherroepelijk, ook bij curatelestelling of de dood). Waar blijft de bescherming van deze mensen?

demio 16-11-2007 14:02

@Els, ik schrik van je verhaal. Ongelooflijk dat dat kan, terwijl jullie e.e.a. al geregeld hadden. Een van de erge dingen, schrijft Philip Kooke, is dat ook de relatie met de vader geschaad wordt. Je eigen kinderen voor de rechter, ik moet er niet aan denken.
Ik wens jullie veel sterkte. Kunnen jullie nog iets doen? (bv de geriater aanklagen of een second opinion?)

Reactie is geredigeerd

Oliphant 16-11-2007 21:37

Trouwen op huwelijkse voorwaarden betekent toch, dat ieder zijn eigen spullen kan behouden? In gemeenschap van goederen wil zeggen dat alles van beiden is en na de dood alles dus overgaat naar de langstlevende. En eventuele kinderen krijgen pas na overlijden van de langstlevende hun deel. Als er een testament is. Hoe was het nou?

demio 17-11-2007 01:03

@Oliphant, op huwelijkse voorwaarden betekent ook dat je zelf kunt bepalen wie wat erft. Bv. dat je echtgenote ALLES erft. Zij bepaalde, in dit geval, dat als zij stierf haar echtgenoot niets erfde. Snappie :-))

Zusenzo 20-11-2007 16:37

Vreselijk.
Wil bij deze meteen even verwijzen naar de site van Alzheimer-nederland.nl
Veel handige tips en verwijzingen. Ook bij financiële vragen.

demio 20-11-2007 20:18

@zusenzo, ja vreselijk verhaal hè. Ik zal de link op mijn website zetten, dank je.
Reactie is geredigeerd

Aad 02-12-2007 20:03

Ik zal mijn blog van vandaag (2 december 2007) aanpassen met een extra link naar deze blog over dit onderwerp). Bedankt voor de (impliciete)tip..

marja 15-12-2007 13:44

Ik ben heel blij met dit boek:
Het kan nog erger: mijn moeder is dementerend en het is in ons geval niet een vriendin, maar mijn eigen broer! die( financiel) misbruik maakt van mijn moeder, misselijk makend. Zij is volkomen ook psychisch afhankelijk van hem geraakt, snapt niets van mijn pogingen om duidelijk te maken wat hij aan het doen is en als het me lukt is ze het na 5 min. weer vergeten. Het is hem gelukt mij dermate te demoniseren (in mijn poging hem te stoppen) dat ik alle contact met mijn moeder kwijt ben geraakt.Heel pijnlijk ik kan haar niet meer helpen met deze ziekte.
Daarbij komt ook nog dat alle hulpverleners niet thuis geven, zelfs aangifte van misbruik bij Meldpunt mishandeling ouderen , overal die muur. Want krijg ik dan te horen "moeder wil het immers zelf???!!!".
Dus nu maar een advocaat om beschermingsbewind aan te vragen.
Afschuwelijke situatie, je moeder kwijt raken door de ziekte, en dan dit.

demio 16-12-2007 00:25

@Marja, wat vreselijk, je moeder kwijt raken door die ziekte en dan ook dit nog. Die muur die je noemt, die ken ik ook, weliswaar op een andere manier. Sterkte joh, ik hoop dat je nog iets kunt bereiken.

Marja 16-12-2007 10:52

Dank voor je reactie, vooral het tegen die zorgverlenersmuren aanlopen is pijnlijk. Ik ga nu de politiek benaderen met dit probleem. Deze generatie ouderen mn vrouwen heeft zich (meestal)nog nooit met financien bezig gehouden en is een gewillige prooi.
Er moeten maar eens Kamervragen komen. vooral w.b. die falende hulpverlening.

demio 16-12-2007 11:37

@Marja, ... en falende wetgeving lijkt mij.
De generatie van onze moeders is inderdaad kwetsbaar. Nogmaals sterkte.
Ik hoop van je te blijven horen ?

marja 15-03-2008 13:32

Het kan dus allemaal nog erger.
Ik heb onlangs op aanraden van oa. Alzheimerstichting beschermingsbewind voor mijn moeder aangevraagd. Wijst de rechter het af: "moeder wil het zo, ze is wilsbekwaam". Ja ze weet wel of ze thee of koffie wil...
En broer liegt en zegt dat hij geen geld van haar aanneemt. Hier is geen kruid tegen gewassen.
Typisch Nederland: de omgekeerde wereld, de dader wordt beschermd en de klokkeluider niet.
Nu kan broer helemaal ongelimiteerd zijn gang gaan en ik ben uit beeld gemanipuleerd met dank aan de rechter en de "hulpverlening".

demio 15-03-2008 13:40

@Marja, wat vreselijk. Toch niet te geloven, snappen die lui er wel iets van?
Kun je nog in hoger beroep?

flip 23-04-2008 22:46

Kijk, er is nu ook een website over:
www.alzheimermisbruik.nl

demio 24-04-2008 00:40

@flip, bedankt voor de tip, ik ga kijken.

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Waarom dit blog?

Mijn moeder krijgt, begin 2004, een CVA (beroerte) en raakt daardoor linkszijdig verlamd. Ze wordt opgenomen in een verpleeghuis.

Ik schrijf over mijn positie als contactpersoon en mantelzorger, over frustraties en machteloosheid en hoe er met onze klachten wordt omgegaan in het verpleeghuis en bij de klachtencommissie.

Na mijn moeders overlijden blik ik soms terug en schrijf ik regelmatig over verpleeghuizen.

(zie ook www.webpag.nl en boeken)

DEMIO – Dochter En Mantelzorger In Opstand

NB. Om onze privacy te beschermen vermeld ik niet in welk verpleeghuis mijn moeder verbleef.