HARDE WOORDEN
over integratie en politiek
Demio's Martelgang in het verpleeghuis van haar moeder.
maandag 19 november 2007 13:11 door Peter Louter
Wat gebeurt er met je vader of moeder als die onvermijdelijke dag komt dat een verpleeghuis de enige oplossing is.?
Demio (Dochter en Mantelzorger in Opstand) heeft ons in een aantal blogs mee laten leven in haar ervaringen met de bijkans bizarre wereld die ‘verpleeghuis' heet. Haar blogs zijn nu verzameld in het boekje ‘Verpleeghuiservaringen'.
Wie een dergelijke ervaring met een ouder in het verpleeghuis achter de rug heeft, zal veel herkennen. Maar Demio's ervaringen zijn het belangrijkst voor hen die dicht bij de dag zijn dat een onvermijdelijke keuze niet langer kan worden uitgesteld omdat er 24-uurs zorg nodig is.
Demio heeft vallend en opstaand geleerd. Het verslag van haar leerproces is een instructieve les geworden voor anderen die deze onbekende wereld gaan betreden.
Het is beslist niet eenvoudig als je het zorgen voor een vader of moeder aan anderen moet overlaten en toch betrokken wil blijven. De verwachte zorg heeft lang niet altijd de kwaliteit die je zou mogen verwachten. Demio laat daarvan een aantal schrijnende voorbeelden zien die niet anders kunnen worden omschreven dan: gebrek aan aandacht en gebrek aan toewijding waardoor verkeerde behandelingen te lang werden voortgezet, ernstige medische signalen werden genegeerd of te laat onderkend en het smoezenapparaat op volle sterkte.
Voor mij waren de ervaringen herkenbaar. Het eerste verpleeghuis waar mijn vader terecht kwam, was een regelrechte ‘hel van Dante'. . Ik kon me daarbij niet neerleggen, maar mijn moeder en zus, die als contactpersoon functioneerde, vonden dat je geen ‘paradijs' kon verwachten. Ze legden zich bij alles neer. In een wat later gevonden, heel wat beter en kleinschalig georganiseerd, verpleeghuis ging het stukken beter met hem.
Demio laat zien dat het niet eenvoudig is om voor je ouder op te komen en diens belangenbehartiger te zijn. Je staat alleen tegenover een organisatie die haar eigen tekortkomingen niet graag toegeeft. Minder sterke mensen zullen van zo'n situatie moedeloos worden en het hoofd in de schoot leggen. Minder goed georganiseerde verpleeghuizen lijken de strategie te volgen om moedeloze mensen te kweken. Je wordt al gauw als zeurpiet, lastpost of betweter gezien.
Kritisch volgen en volhouden zijn de enige manier om organisaties te dwingen om naar zichzelf te kijken. Dat lukt pas als je door alle weerstand bent heengebroken en vertegenwoordigers van de organisatie hun verdediging laten vallen om met enige empathie samen met jou naar de gebeurtenissen te kijken. Ook die schaarse momenten vind je in haar boekje.
De roerende zorg van Demio en haar familie vormen ook een spiegel voor ieder die in dezelfde situatie terecht komt. Het is dan ook jammer dat in de allerlaatste fase er nog een kink in de kabel komt die tot onderlinge verwijdering binnen de familie leidt. Ook die ervaring bespaart Demio ons niet en het is een waarschuwing. Behalve een goede zorg in het verpleeghuis is er ook een duidelijke organisatie binnen de familie nodig. Anders zullen emoties en competenties de familie kunnen splijten.
Het vaak geestig gebruik van illustraties verhoogt de leesbaarheid van het boek.
Het boekje en een kritische omgang met verpleeghuizen kan ik van harte aanbevelen.
Ina
Dijstelberge 19-11-2007 13:23
Een prachtige en welverdiende ode aan Demio.
laila 19-11-2007 13:38
Prima om dit van je te lezen Peter.
Bij Demio zal ik ook even reageren. Die steeds weer terugkerende al dan niet kut-marokkanen gaan op den duur wat tegenstaan en dit is een onderwerp dat iedereen aangaat.
Op een gegeven moment kun je behoren tot de sandwich-generatie. Zorg voor kinderen ( blijft altijd) en voor ouders.
Mijn complimenten.
Bij Demio zal ik ook even reageren. Die steeds weer terugkerende al dan niet kut-marokkanen gaan op den duur wat tegenstaan en dit is een onderwerp dat iedereen aangaat.
Op een gegeven moment kun je behoren tot de sandwich-generatie. Zorg voor kinderen ( blijft altijd) en voor ouders.
Mijn complimenten.
rikus 19-11-2007 15:55
Ik heb er ook zo langzamerhand de leeftijd voor. Gelukkig heb ik
een veel jonger vrouw. Ik hoop dat ik haar in de toekomst niet te
veel wordt.
Cultuurthesaurier 19-11-2007
16:18
@Allen
Ook ik geef een oceanisch applaus af voor de Peter Louter die zichzelf tot een ander onderwerp kon dwingen. Peter blijkt veelzijdig. Zijn talrijke webvijanden zullen van afgunst groen-gele stippen zien.
Ook ik geef een oceanisch applaus af voor de Peter Louter die zichzelf tot een ander onderwerp kon dwingen. Peter blijkt veelzijdig. Zijn talrijke webvijanden zullen van afgunst groen-gele stippen zien.
peter louter
19-11-2007 17:04
@Ina, ze heeft het verdiend, ik hoop op meer applausjes
@Laila, je doet me onrecht. Van de laaste twintig blogs gingen er elf niet en negen wel over integratiegerelateerde onderwerpen.
Fijn dat je nog even bij Demio langs gaat. Ze is socio-geriatrisch deskundige geworden. Daar kunnen we nog veel baat bij hebben.
@Rikus, slimmerd en dan heb je je dochter nog.
@Cultuurschattenbewaarder: het applaus is voor Demio en haar boekje. Mijn webvijanden mogen hier een parodie op maken, mits ze de link uit dit blog gebruiken :)
@Laila, je doet me onrecht. Van de laaste twintig blogs gingen er elf niet en negen wel over integratiegerelateerde onderwerpen.
Fijn dat je nog even bij Demio langs gaat. Ze is socio-geriatrisch deskundige geworden. Daar kunnen we nog veel baat bij hebben.
@Rikus, slimmerd en dan heb je je dochter nog.
@Cultuurschattenbewaarder: het applaus is voor Demio en haar boekje. Mijn webvijanden mogen hier een parodie op maken, mits ze de link uit dit blog gebruiken :)
sjoukje 19-11-2007 19:11
Goed van je om Demio haar situatie toe te lichten.
Laten we ons vooral bedenken dat we juist op zo'n laatste stuk van iemands leven rekening moeten houden met een situatie die mens-erend is.
Laten we ons vooral bedenken dat we juist op zo'n laatste stuk van iemands leven rekening moeten houden met een situatie die mens-erend is.
laila 19-11-2007 19:35
Peter,
Maar 9 van de 20? Wat een dramzak, oftewel stokpaardjesberijder. Ook ik heb zo mijn stokpaardjes, maar zorg ook voor de nodige afwisseling.
A propos: als je Rita Reys had gezien had je geweten dat een mens het lang zonder geriatrisch verpleegkundige kan doen, maar ik begrijp dat het verpleeghuis voor jou dichterbij is dan voor mij. Eigenbelang natuurlijk.
Zou je mij niet eens een plezier willen doen en schrijven over kunst of muziek?
Bij voorbaat dank :-)))
Maar 9 van de 20? Wat een dramzak, oftewel stokpaardjesberijder. Ook ik heb zo mijn stokpaardjes, maar zorg ook voor de nodige afwisseling.
A propos: als je Rita Reys had gezien had je geweten dat een mens het lang zonder geriatrisch verpleegkundige kan doen, maar ik begrijp dat het verpleeghuis voor jou dichterbij is dan voor mij. Eigenbelang natuurlijk.
Zou je mij niet eens een plezier willen doen en schrijven over kunst of muziek?
Bij voorbaat dank :-)))
peter louter
19-11-2007 19:57
@Sjoukje, 'mens-erend', dat woord zouden we veel vaker moeten
horen.
@Laila Kattekop, t is ook niet gauw goed bij jou. Wil je wel even oppassen, het zou zo maar kunnen dat je daar eerder ligt dan ik. Klop het maar even af. Rita Reys loopt op batterijen, al jaren, zo kan ik het ook.
Kunst of muziek?, nog specifieke wensen?
@Laila Kattekop, t is ook niet gauw goed bij jou. Wil je wel even oppassen, het zou zo maar kunnen dat je daar eerder ligt dan ik. Klop het maar even af. Rita Reys loopt op batterijen, al jaren, zo kan ik het ook.
Kunst of muziek?, nog specifieke wensen?
Eline 19-11-2007
20:15
Deze bijdrage beveel ik graag aan, Peter. Mooi en gevoelig
geschreven. Alle respect voor Demio. Mooi dat je aandacht
besteedt aan haar en haar boek.
Johan HvD 19-11-2007 21:15
Een gevoelige bijdrage, Heer Peter, waarin de door u genoemde
situaties en mede die van Demio, mij maar al te bekend
voorkomen.
Neen, bij Demio ben ik nog nooit op bezoek geweest. Bewust niet, omdat het lezen van het geschrevene mij te veel hartezeer zal geven.
Al weet ik dan dat het bestaat, wellicht een ieder van ons vroeg of laat zal treffen, toch weiger ik ooit met een verpleeghuis in zee te gaan. Laat staan een land te bezeilen. Ik weet daar intussen voldoende van om er over te kunnen spreken en te oordelen.
In mijn beleving zijn de meeste verpleeghuizen, maar ook andere zorginstellingen, als de belastingdienst: eerst met je meepraten, je daarna streng de deur wijzen om je vervolgens In naam van de Koningin aan de schandpaal te nagelen.
Neen, bij Demio ben ik nog nooit op bezoek geweest. Bewust niet, omdat het lezen van het geschrevene mij te veel hartezeer zal geven.
Al weet ik dan dat het bestaat, wellicht een ieder van ons vroeg of laat zal treffen, toch weiger ik ooit met een verpleeghuis in zee te gaan. Laat staan een land te bezeilen. Ik weet daar intussen voldoende van om er over te kunnen spreken en te oordelen.
In mijn beleving zijn de meeste verpleeghuizen, maar ook andere zorginstellingen, als de belastingdienst: eerst met je meepraten, je daarna streng de deur wijzen om je vervolgens In naam van de Koningin aan de schandpaal te nagelen.
rikus 19-11-2007 21:21
@ peter louter
Zowel mijn vrouw als kids komen uit een cultuur waar zorgplicht iets vanzelfsprekends is. Daar heeft rikus over nagedacht.....
Zowel mijn vrouw als kids komen uit een cultuur waar zorgplicht iets vanzelfsprekends is. Daar heeft rikus over nagedacht.....
Dank je Peter, een heel mooi verhaal. Ik dacht al, waarom krijg
ik ineens meer bezoekers vandaag op een blog van 'even terug'.
Maar nu begrijp ik het. Ik ben ontroerd door je blog.
ex
pleeg ex blogger 19-11-2007
22:25
als oud blogger had ik steeds grote bewondering voor DEMIO. Ik
heb haar boek aangeschaft en in een adem uitgelezen. Toen heb ik
er een heleboel besteld en morgen geef ik er een aan de officier
van justitie in Den Bosch en een aan de inspectie in den Bosch
omdat die bijna twee jaar mijn ervaring van dichtbij hebben
gevolgd en moeten herkennen wat DEMIO over een heel ander huis en
andere klachtencommissie enz schrijft. Ik kan iedereen aanraden
om 1 of 2 boeken bij DEMIO te bestellen en er 1 kado te doen aan
hun huisarts en een voor de heb..
Ik vind het van Peter een prachtig gebaar om DEMIO in de bloemetjes te zetten!
Ik sta daar 110% achter!
Ik vind het van Peter een prachtig gebaar om DEMIO in de bloemetjes te zetten!
Ik sta daar 110% achter!
tja, dit is wel een heel ander boek dan waar ik van bevallen
ben.
Heb zelf een tijdje als nachtzuster in een geriatrische kliniek gewerkt,en schaamde me vaak onmachtig rot.Ik weet voor mezelf een ding, nooit zo'n kliniek in.
goed dat je aandacht aan het boek waarover Demio schrijft besteed,wat mij betreft van harte aanbevolen.
Reactie is geredigeerd
Heb zelf een tijdje als nachtzuster in een geriatrische kliniek gewerkt,en schaamde me vaak onmachtig rot.Ik weet voor mezelf een ding, nooit zo'n kliniek in.
goed dat je aandacht aan het boek waarover Demio schrijft besteed,wat mij betreft van harte aanbevolen.
Reactie is geredigeerd
peter
louter 19-11-2007 22:32
@eline, dank je,
@Heer Johan, wat Demio schreef doet pijn en is confronterend. Niet alleen voor verpleeghuizen, ook voor ons ieder. Laten we elkaar maar wensen dat we een andere finale krijgen.
@Rikus, bofkont
@Demio, gisteren hadden we pyamadag en heb ik je boekje grondig gelezen. Het bovenstaande is mijn 'chapeau' voor de strijd die je hebt geleverd. Want die heeft mij ontroerd.
@Ex-pleeg, Demio's ervaringen zijn niet bepaald uniek, zoals je duidelijk maakt. Als je ook zo'n strijd voert, succes!
@Doranne, onmachtig?, schrijf er eens over. Benieuwd naar jou boek trouwens.
Reactie is geredigeerd
@Heer Johan, wat Demio schreef doet pijn en is confronterend. Niet alleen voor verpleeghuizen, ook voor ons ieder. Laten we elkaar maar wensen dat we een andere finale krijgen.
@Rikus, bofkont
@Demio, gisteren hadden we pyamadag en heb ik je boekje grondig gelezen. Het bovenstaande is mijn 'chapeau' voor de strijd die je hebt geleverd. Want die heeft mij ontroerd.
@Ex-pleeg, Demio's ervaringen zijn niet bepaald uniek, zoals je duidelijk maakt. Als je ook zo'n strijd voert, succes!
@Doranne, onmachtig?, schrijf er eens over. Benieuwd naar jou boek trouwens.
Reactie is geredigeerd
Thera 19-11-2007 22:38
Peter, het liefst zou ik mijn kop in het zand steken. Je hebt me
er met mijn veren uitgetrokken. Heel goed!
Ik heb Demio regelmatig gevolgd en geloof toch werkelijk, dat ik ook haar boek aan zal gaan schaffen.
Ik schaar mij achter alle complimenten, maar ik wist altijd al, ondanks onze meningsverschillen, dat jij jouw hart op de goede plaats hebt zitten.
Ik heb Demio regelmatig gevolgd en geloof toch werkelijk, dat ik ook haar boek aan zal gaan schaffen.
Ik schaar mij achter alle complimenten, maar ik wist altijd al, ondanks onze meningsverschillen, dat jij jouw hart op de goede plaats hebt zitten.
ex pleeg
19-11-2007 22:51
@peter, DEMIO's verhaal lijkt idd akelig veel op mijn verhaal...
Zoë 19-11-2007 23:48
wat goed dat je dit doet. Het onderwerp raakt je dus ook
persoonlijk. Ik lees demio natuurlijk ook als verpleegkundige en
dat is leerzaam. Maar wat er soms binnen families gebeurt
verbaasd mij ook nog wel eens. Dat is helaas niet altijd te
voorkomen.
gr Z
gr Z
Heel goed, maar ik durf het maar amper te lezen. Mijn ouders
leven nog, maar zijn wel oud en zorgbehoevend aan het worden. Ik
hoop maar op het beste.
peter louter
20-11-2007 10:06
@Theralief, klopt hoor, 't zit links (voor de kijkers
rechts).
@ex-pleeg, kijk bij Demi (link) wordt het geen tijd voor patientenvereniging?
@Zoë, er is denk ik een groot verschil tussen ziekenhuiszorg en chronische zorg. Ik hen twee heel verschillende ervaringen, dat bewijst dat het ook goed kan. Families ?, praat me er niet van.
@Ien, het lastigste punt komt als je moet erkennen dat de zorg te zwaar wordt, maar wellicht komt het niet zo ver. Lang niet iedereen komt in een verpleeghuis terecht.
@ex-pleeg, kijk bij Demi (link) wordt het geen tijd voor patientenvereniging?
@Zoë, er is denk ik een groot verschil tussen ziekenhuiszorg en chronische zorg. Ik hen twee heel verschillende ervaringen, dat bewijst dat het ook goed kan. Families ?, praat me er niet van.
@Ien, het lastigste punt komt als je moet erkennen dat de zorg te zwaar wordt, maar wellicht komt het niet zo ver. Lang niet iedereen komt in een verpleeghuis terecht.
R.Llul 20-11-2007 10:24
Ik ga naar Bali verhuizen en daar sterven. Ik neem 4 personen in
dienst die mij moeten vertroetelen. dan ben ik nog goedkoper uit
dan in holland of Nederland. In de polder ga je niet leuk dood...
Guy
Bangoura 20-11-2007 13:12
Heel mooi dat je aan deze zaken aandacht schenkt! Voor iedereen
kan de dag aanbreken dat een van je ouders naar een verpleeghuis
moet.Je daarop voorbereiden is geen luxe, voor zover je daarop
kan voorbereiden.Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het mede
daarom erg belangrijk is om een liefdevolle relatie met je
directe familie te onderhouden. Ook daarom.
peter
louter 20-11-2007 13:31
@R.Llul =In de polder ga je niet leuk dood...=
Op Bali natuurlijk ook niet, maar ik begrijp goed wat je bedoelt.
@Guy, voorbereiding is geen luxe. Goed dat Demio het pad al een beetje voor ons heeft geëffend
Op Bali natuurlijk ook niet, maar ik begrijp goed wat je bedoelt.
@Guy, voorbereiding is geen luxe. Goed dat Demio het pad al een beetje voor ons heeft geëffend
ex
pleeg ex blogger 20-11-2007
16:38
@peter, welke link bedoel je?
Reactie is geredigeerd
Reactie is geredigeerd
peter louter
20-11-2007 16:57
@ex-pleeg, de link in het blog naar Demio, onder haar blog gaat
het in de reactieruimte o.s. over de wenselijkheid van een
vereniging
Pas&Ivy 20-11-2007 17:05
@Peter: Een schitterende bijdrage. Bij deze beveel ik jou ook van
harte aan!
(Pas)
(Pas)
man met
sombrero 20-11-2007 18:32
Partout attendeerde me op dit 'leuter'blog, en daar ben ik erg
blij mee, Peter. Met dank aan vriend Partout
Thera 20-11-2007 19:31
Heel scherp opgemerkt Peter. ;-))
Ik kan die twee kanten nooit uit elkaar houden.
Ik kan die twee kanten nooit uit elkaar houden.
peter louter
20-11-2007 19:55
@Pas, dank!.
@Eric, die Partout, je weet het maar nooit met hem.
@Theralief, controleer het nog even, maar volgens mij zit het bij jou ook wel op de goede plaats!
@Eric, die Partout, je weet het maar nooit met hem.
@Theralief, controleer het nog even, maar volgens mij zit het bij jou ook wel op de goede plaats!
ex
pleeg ex blogger 06-12-2007
10:10
Misschien een idee voor alle medebloggers om een exemplaar van
DEMIO'S boek aan hun huisarts in hun stad of dorp kado te doen?
Daan 27-03-2008 14:02
Het komt vast door mijn eigen boekbelevenissen dat ik helemaal
gemist heb dat DEMIO haar ervaringen gebundeld heeft tot een
boek!!! Fantastisch. En wat een oprechte ode van jou. Dank.
arts
Jannes 29-07-2009 21:39
Vorig jaar heb ik het boek van Demio al aanbevolen op
www.degezondepatient.nl
Ik beschouw haar boek met inhoudsopgave als een standaard naslagwerk voor zorgconsumenten die met verpleegzorg van doen hebben. Fantastisch werk van Demio.
Op dit moment wil ik graag ieders aandacht voor de naderende gevaarlijke griepvaccinatie die gevaarlijker is dan de griep zelf. Kijk voor toelichting op mijn weblog op degezondepatient.nl
Verder verdient het drama van Freek ieders aandacht. kijk daarvoor op www.meerwetenoverfreek.nl
gezonde groet, Jannes
Ik beschouw haar boek met inhoudsopgave als een standaard naslagwerk voor zorgconsumenten die met verpleegzorg van doen hebben. Fantastisch werk van Demio.
Op dit moment wil ik graag ieders aandacht voor de naderende gevaarlijke griepvaccinatie die gevaarlijker is dan de griep zelf. Kijk voor toelichting op mijn weblog op degezondepatient.nl
Verder verdient het drama van Freek ieders aandacht. kijk daarvoor op www.meerwetenoverfreek.nl
gezonde groet, Jannes
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

1. Koop je
boeken tweedehands en verkoop je boeken via een
Als
vrijwilliger was (en ben) ik kind aan huis bij tientallen
vluchtelingenfamilies en bij enkele Marokkaanse gezinnen.
Immigranten noem ik ze liever, 'allochtonen' is zo'n vervelend
woord dat naar afkomst verwijst en niet naar toekomst. De meesten
zijn gewoon aardige mensen. Sommige reken ik tot mijn vrienden.Ik
heb veel van ze geleerd en zij van mij. Ik maak me echter zorgen om
hun toekomst. Vandaar dat ik voor harde woorden kies. Ze
zijn niet alleen voor hen bestemd, maar ook voor ons die hier al
generaties wonen en ons eigenaar van dit land voelen. De Islam is
domweg een irritante godsdienst. Dat mag best gezegd worden. De
Koran is niet mijn grootste bron van zorg. Die wordt gevormd door
de gebrekkig ontwikkelde individualiteit van immigranten. Het zijn
veel meer groepsmensen dan wij. Hun vrijheid wordt veel meer beknot
door sociale controle dan door de religie. Bij de meesten is dat
niet meer dan een sausje. Hun groepscultuur verhindert de
integratie méér dan wat ook. Zonder onze hulp komen ze daar nooit
uit. Daarom zijn harde woorden ook nodig om te voorkomen dat
we ons zelf blijven verschuilen achter harde woorden jegens hen.
Het blog is een weerslag van mijn eigen denken en soms verwarring.
Ik zal mezelf absoluut vaak tegenspreken, maar ik denk na! Wellicht
zal ik nooit veel méér puzzellstukjes bij elkaar krijgen dan ik nu
al heb. Maar om de puzzel af te maken, heb ik nog wel wat stukjes
nodig. Drie belangrijke puzzelstukjes heb ik tot nu toe. De
emancipatie van het individu leidt tot minder
groepsafhankelijkheid en rechtstreeks tot integratie. Het tweede
puzzelstukje is 

Bloggen is
een prachtig middel om meningen en zienswijzen onder de aandacht te
brengen. Reacties op een blog kunnen tot zinvolle discussies leiden
die voor alle betrokkenen waardevol is. Discussies zijn gebaat bij
vrijheid van meningsuiting. Ik zie daar in principe geen
andere beperkingen voor dan waarin de wetgeving voorziet.
Discussies op blogs en forums kunnen echter gemakkelijk ontsporen,
niet zelden door