Vergeten & Bekende Verzen
uit de oorlog en andere poëzie

Tussen vogelgriep en vinkentering...................................................................
vrijdag 21 december 2007 11:00 door K. van Vulpen

Leve de brooddichter
(een ode)
Neem de vrouw van de bakker;
haar glimlach bij 't snijden
van 'n witte tijger, een half
volkoren. Zie het wuiven
van de boer naar jou; - de trekker
die voorbij gaat en 't land heeft
aan de vorst die in de grond zit. Rijk
van de winterkoninkjes en -taling is 't bos
waar je de korsten achterlaat, waarin
die warmte nu verblijft: glimlach en
wuiven, onderweg naar vogelzang.
© KvV, 2007
Ragfijn
21-12-2007 13:39
Tijdens mijn dagelijkse wandeling bleef ik hangen in een
pindasnoer. Dat u in deze tijd het geluk heeft de tanden te
sparen en de korsten van het brood voor de vogels strooit is mij
een risico minder. Het is ook bijkans onmogelijk een tijger te
rijgen...
Groet, Ragfijn
Groet, Ragfijn
voelen van 't verkeerde been, Cor,
voedt het inzicht dat er nog
een goed been beschikbaar is
waarmee je ergens heen kunt...
voedt het inzicht dat er nog
een goed been beschikbaar is
waarmee je ergens heen kunt...
uwe Ed. Ragfijn gleed net tussen 2 vetbollen door hier binnen. u
kunt gerust zijn, ik help ze de winter door met reigers en halve
tijgers.
fravapa 21-12-2007
16:36
De kentering heeft zich al ingezet,
ze zijn te horen bij een heel volkoren.
ze zijn te horen bij een heel volkoren.
dit meesterwerkje glimlacht en wuift naar me. ik probeer het te
voeren met het volste koren. zo, en nu ga ik zoete broodjes
bakken.
absoluut frava! de wende is een feit
en met een heel volkoren is 't een fluitje
van een cent...
duidelijk, heer rommert, dat de warmte
in al die dingen gewoon transformeert.
en met een heel volkoren is 't een fluitje
van een cent...
duidelijk, heer rommert, dat de warmte
in al die dingen gewoon transformeert.
marsjan
21-12-2007 22:28
ik hou van wuivende boeren! :-)
Heerlijk, ik geniet dit gedicht. Trek het aan en doe het pas in
de avond uit.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

De weg
naar het licht is een opeenvolging van verbroken
evenwichten. Jan Romein, 'Nederland', 'De dialektiek van de
vooruitgang'. In: Forum. Jaargang 4 (1935)


ik vraag me af waar moet dat heen
als je de dichter niet meer vertrouwen kan
en wat heeft dat allemaal met berijpte paddestoelen te maken dan