Majoor Boshartdag, ik wist dat het zou komen.

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

Sprakeloos

columns, verhaaltjes en reacties

< Voorpagina

zaterdag 29 december 2007 23:15 door sprakeloos

Naar aanleiding van haar dood eerder dit jaar, heb ik een column over haar geschreven. Mijn voorspelling dat er een Majoordag moest komen is vandaag bevestigt door de nieuwsberichten op de radio. Op 8 juni, haar geboortedag, zal zij en haar werk op een bijzondere manier herdacht worden.

Hieronder de column die ik afgelopen zomer heb geschreven.

Mens zijn moet je doen
In een uiterst brakke toestand kom ik naar de ontbijttafel. Op de tast zoek ik mijn sigaretten tussen de rommel. De koffie is reeds klaar. Het is een waar Godsgeschenk om de zeurende kater te lijf te gaan. Ik probeer de ontstaansgeschiedenis van mijn fysieke onbehagen te herleiden.
'O ja, de avond ervoor was de vaste sportavond waarbij de derde helft langer en intensiever was dan de inspanningen die er aan vooraf waren gegaan.'
Het was de laatste keer voor de zomervakantie, dus de biertap moest leeg.
'Godverdomme, wat heb ik mezelf toch weer aangedaan?'
Bij de tweede bak koffie pak ik de krant en nog half in coma lees ik de koppen op de voorkant.
'Godvvvvv....verhoede mij, hebbe haar ziel.'
Want in een reflex besef ik me terdege dat een vloek uit het diepste van mijn ziel geen pas geeft. Zojuist lees ik dat Majoor Bosshardt is overleden. Allereerst verbaast me dat hogelijk, want engelen kunnen toch niet doodgaan? De schok is daarom des te heviger. Ik heb diep respect voor deze dame die nu tot de Heerlijkheid is bevorderd, de hoogste rang bij het Leger des Heils.

Graag zou ik nu zelf in het hemelrijk geloven, want als iemand een prettig verblijf bij de Allesbestierende en Alleswetende gegund is, dan is het wel de Majoor. Zou ze katholiek zijn geweest, was ze in korte tijd zalig verklaard en vieren we over twintig jaar Sint Majoordag. Ik weet het zeker, want hoeveel wonderen heeft ze wel niet verricht?
Ze past verder naadloos bij de schier oneindige rij verlichte boeddhistische monniken en ook Allah zal ongetwijfeld een warme en voorname plek voor haar reserveren. Zij zat echter bij het Leger, dus ze wordt slechts bevorderd tot de Heerlijkheid. Ook mooi.

Ze zal er blij mee zijn, want ze was moe van al het geven aan de armen, behoeftigen en anderszins ontheemden. Zonder te kijken naar rang, stand of achtergrond hielp zij mensen, slechts omdat het mensen zijn. Een hart zo groot, dat het niet vreemd is dat het mensje op 94-jarige leeftijd moe was. Uiteindelijk besef ook ik dat ze ook maar een mens is, die het mens zijn centraal heeft laten staan door juist mens te zijn.

Op het internet is een condoleanceregister geopend. Hieruit blijkt dat ik niet de enige ben die haar een voorbeeldfunctie toedicht. Haar tomeloze maatschappelijke inzet werd in Nederland gezien en gevoeld. Zelfs de televisie zal ruim aanwezig zijn op haar afscheid en velen zullen aan de buis gekluisterd zijn. Mogelijk dat de kijkcijfers die van een voetbalwedstrijd zullen benaderen.
Onwillekeurig denk ik dan aan een mediageile politicus die bij iedere gelegenheid zijn kiezers wil bedienen. Geert Wilders meende onlangs weer van alles te moeten roepen naar aanleiding van de ministeriële honderd dagen snuffelen in de maatschappij.
Andere kamerleden vonden zijn optreden onbetamelijk, en dat was het natuurlijk ook. Geert wil natuurlijk vooral niet politiek correct zijn en zal hiervoor al het onbetamelijke dat in zijn vermogen ligt gebruiken. En dat slechts om de onderbuikgevoelens aan te spreken in de Nederlandse samenleving.

Met de bevordering van Majoor Bosshardt tot de Heerlijkheid, blijkt dat mènselijk correct zijn heel erg loont. Dus kom op Geert, ten behoeve van de kiezers, mens zijn moet je doen!!!!

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

4reacties

Jezzebel 30-12-2007 07:33

Mooie ode aan de Majoor met het gouden hart.
Jammer vind ik eerlijk gezegd dat in een stukje waarin alle aandacht op haar gefocust zou moeten zijn, Wilders toch weer de aandacht heeft gekaapt.

In een heel ver verleden heb ik haar ooit eens geïnterviewd. Ik vond haar een prettig mens, verbazend nuchter voor iemand die zoveel engelenkracht bezat.

sprakeloos 30-12-2007 12:40

je hebt gelijk, maar mijn aversie is zo groot en heimelijk ook de dominee in mij dat deze man met zijn gevaarlijke ideëen bestreden moet worden, ik dan maar via een blogje

PHM van de Kletersteeg 30-12-2007 19:03

wilders is de spreekbuis van de vergeten sector in het nederlandse geweten.

sprakeloos 30-12-2007 22:17

Och, ik ben ook vergeten en werk met veel vergetenen, voel me niet door hem vertegenwoordigd, integendeel.

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

NEPKRONKELS WORDEN SPRANONKELS

Mijn eerste literaire held was Simon Carmiggelt. Ik leerde hem kennen op mijn 17e. Vele verhalen heb ik van hem gelezen en herlezen. Enige dagen terug heb ik zijn verhaaltjes opnieuw ter hand genomen. Dit is mijn eerste poging om eigentijdse verhaaltjes in de stijl van Carmiggelt te schrijven. Met nadruk op 'eigentijds' en 'poging', want het zal me nimmer lukken om zijn kwaliteit maar te benaderen. Toch zie ik dit, en mogelijk meerdere verhalen in deze serie, als een ode aan een groot Nederlands schrijver.

een kaart onbekende bestemming

reisschemering

harmonie

Nalatenschap

Reddingsboei voor bakvissen

K*tjelekker25. In veertig jaar is er niets veranderd.

't Piepke

Rosenmontag Spaziergang

Klaar zijn of komen?

Scharen?

Une femme (pas) fatale!

Het blogt niet alleen, het leest ook!

SPRAKELOZE BOEKERVARINGEN Wie schrijft, moet ook lezen. In de real world wordt dat maar zeer beperkt gedaan. In al het bloggersgeweld probeer ik af en toe een boek mee te pikken.

Op dit moment ben ik aan het lezen:

Recent gelezen en nog wachtend op een deugdelijke boekbespreking:

Ik ben niet bang van Niccolo Ammaniti

(ik heb lang over het onverwachte einde moeten nadenken)

Melktanden van Ignacio Martinez de Pisón

Een boek dat iets moeizaam op gang kwam, maar toen de vaart er eenmaal inzat een blijvertje werd en dus met plezier uitgelezen.

De zwarte legende van de familie Menciía van Javier Yanes

Een leeservaring dat helemaal bij me past, fijn geschreven, spannend en humoristisch. Een familiegeschiedenis zwabbert door Europa en Afrika van nu en vroeger. Een besliste aanrader.

Aangekondigde boeken, maar niet om door te komen voor mij op dit moment, dus zeker geen boekbespreking:

Michel Houellebecq/ Elementaire deeltjes

En van een collega kreeg ik naar aanleiding van diens dood de Nederlandse vertaling van The catch in the rye van J.D. Salinger. De hele wereld kende het boek van de engelse lessen, ik niet en daar heb ik niets aan gemist blijkt dus nu. Mij kon het boek niet bekoren.

Besproken boekervaringen:

Het zwijgen van Maria Zachea van Judith Koelemeijer

Brug der Zuchten van Richard Russo

Rivier van Vergetelheid van Philippe Claudel

Duel van Joost Zwagerman

Millennium trilogie deel 3 van Stieg Larsson 'Gerechtigheid'

Millennium trilogie deel 2 van Stieg Larsson 'De vrouw die met vuur speelde'

Millennium trilogie deel 1 van Stieg Larsson 'Mannen die vrouwen haten'

God is Gek van Kluun

IJskastmoeder van Janneke van Bockel

Het diner van Herman Koch

Het spel van de engel van Carlos Ruiz Zafón

Een jaar na het lezen dan eindelijk: Het Rozeneiland van Sanne Terlouw Ik ga maar eens een oproep doen aan alle lezers van het boek van Sanne Terlouw. Dringend gevraagd een antwoord bij mijn oproep in het bijbehorende blog over mijn boekervaring

Grijze zielen van Philippe Claudel

Harlekino van Tessa de Loo

Ceasarion van Tommy Wieringa

Kleine landjes, berichten uit de Kaukasus van Jelle Brandt Corstius

Knielen op een bed violen van Jan Siebelink

De hand van mijn moeder van Nafisa Haji

Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel

Erasmus en het poldermodel van Herman Pley

De overgave van Arthur Japin

In de schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón

Het pauperparadijs van Suzanne Jansen

Afrika van Jan Brokken

De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath

Harry Potter, laatste deel van J.K. Rowling

Winter in Madrid van C.J. Sansom

Mijn kleine Waanzin van Jan Brokken

BLOGTOESTAND SPRAKELOOS

14 juli 2010

Mijn blogtoestand? Net zoals het tropische weer en dat betekent, beklemmend. Ik heb een beetje genoeg van het gezeik en ben eigenlijk wel blij met enige moderatie. Het stompzinnige gescheld en echolalie van enkele, vaak oningelogde lieden, verzieken de sfeer. Je hoeft niet overal aan te kloppen, net zoals in het echte leven, maar de sfeer op een dorpsplein blijft leuker als ook kraampjes die door mij niet bezocht worden, een positieve sfeer uitdragen.

Vrije meningsuiting?

Ja, maar het moet geen mantra worden voor ongehoord gedrag.

Metabloggen

Het schijnt voor sommigen irritant te zijn, maar ik heb als het ware een hele serie ontworpen en af en toe is er een opwelling in de vorm van de dorpsomroeper, met min of meer toevallige ontmoetingen. Daar waar de dorpsomroeper verschijnt is er vaak, niet altijd, wel sprake van meer drukte dan wanneer Sprakeloos alleen acteert.

Eerdere dorpspraat alhier samengevat:

Grabbelen bij de dorpspomp

De dorpsomroeper grabbelt opnieuw voor u

Grabbelend neemt de dorpsomroeper u weer waar

Dorpsomroeper op de najaarsmert met de laatste dingen

Een struinende dorpsomroeper op de midzomermarkt

De dorpsomroeper promoot hartstochtelijke taxvrije stofjesmarkt.

EEN UUR zonder blogterreur vraagt de dorpsomroeper

De dorpsomroeper beziet een lamlendige vkblog midzomermarkt

Ook een telmiep erbij

Fijn dat u er was!

Wat leert telmiep mij. Natuurlijk wat mijn toppers zijn tot 1 januari 2009:

1. Zwarte dag voor Linda de Mol en mijn vrouw Dit niemandalletje was aardig, maar ik begrijp niet waar de populariteit vandaan komt. De hits lijken ook wel met golven te komen. Mogelijk is het ergens gelinkt, maar begrijpen doe ik het niet.

2. Grote ego's Peter R. de Vries en Freek de Jonge, dat was genieten Een actueel verslag van beschamende televisie. Binnen een uur op het blog, met veel reacties.

3. De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath Qua hits doen de boekbesprekingen het aardig.

MESTEN, politieke partij in opbouw

We gaan iets nieuws doen, een gevaarlijke uitspraak, maar toch..... Door voortschrijdend inzicht zal ik stukje bij beetje mijn eigen politieke partij gaan vormen. MESTEN. Dit staat voor Maatschappelijk Engagement Stimuleert Trots en Eigenwaarde in Nederland. Zoals met veel goede dingen komen ze in een opwelling Bij een volwaardige partij hoort uiteraard een beginselprogramma. Het beginselprogramma van MESTEN is gebaseerd op een soort van evangelie, maar dan toch weer even iets anders. De eerste werkopdracht is het zoeken naar overbodigheden in het huidige beleid. Dit moet de basis zijn voor een gezond financieel beleid, maar vooral de basis leggen voor een hoger welzijn van een ieder op het Nederlands grondgebied.

eerste bezuinigingstip

tweede bezuinigingstip

derde bezuinigingstip