Het Nieuwste Schavot
Club HNS, de Club waar Pit in zit!

Het stokje van Osendarp! (Uit de Oude Olympische doos)
maandag 21 januari 2008 11:27 door Het Nieuwste Schavot (HNS)
Ook Kees Wijdekop dook in de Olympische geschiedenis en vond
een opmerkelijk vergeten verhaal! Bedankt Kees!Tinus Osendarp, nog nietsvermoedend op het podium van de 100 meter sprint. Achter hem de winnaar, Jesse Owens. (Foto archief Herman Verhoeven)
Ze mogen dan vergeten zijn wat gisteren op het menu stond in het verpleeghuis, maar bij menig krasse negentiger staan de woorden van Han Hollander, op die trieste augustusdag in 1936 nog in het geheugen gegrift; 'Nog dertig meter en Holland heeft den zilveren plak, maar wat doet Osendarp nu...hij laat het stokje vallen, zomaar. Verschrikkelijk, Holland is uitgeschakeld!'
Na het overlijden van oud-verzetsstrijder Han van Gimpelen, onlangs op 94- jarige leeftijd, werd een van de best bewaarde geheimen van de Nederlandse Olympische Geschiedenis bekend. Van Gimpelen vertelde het ware verhaal van het stokje van Osendarp aan zijn zoon onder voorwaarde dat het pas na zijn dood in de publiciteit mocht komen.
We gaan terug naar de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Heel Nederland was in de ban van de prestaties van de sprinter Tinus Osendarp, 'de snelste blanke atleet ter wereld'. Al twee bronzen plakken had hij behaald, op de 100 en 200 meter , met de ongenaakbare Jesse Owens steeds als winnaar. Nu was er uitzicht op een derde medaille: De Nederlandse estafetteploeg stond in de finale van de 4 keer honderd meter.
De verwachtingen waren hoog gespannen, chef d'équipe Karel Lotsy had zijn mannen optimaal voorbereid, dit keer werd op een zilveren plak gerekend.
Zeker dertig keer was er de laatste twee dagen geoefend op het belangrijkste onderdeel van de estafette, de wissels. Han van Gimpelen, toen privéchauffeur van Karel Lotsy en in Berlijn in die hoedanigheid aanwezig, vertelde aan zijn zoon: 'Zelfs met de ogen dicht lukte het. Ze waren volledig op elkaar ingespeeld.
Vooral Tinus Osendarp was scherp, waar anderen voor zekerheid kozen en het midden van het stokje vastpakten, pikte hij het aan het uiteinde op, dat scheelde volgens hem weer een fractie van een seconde'.
Vol vertrouwen, maar naïef meldde de ploeg zich op de finaledag aan de start. Deze Hollandse jongens dachten toen echt nog dat sport en politiek gescheiden zaken waren. Niets hadden ze "mitbekommen" van het misnoegen van Hitler over het feit dat Owens al drie gouden medailles had gewonnen.
Het was tijd voor een Duits succes. Osendarp mocht dan wel 'de snelste blanke ter wereld' zijn, bij de estafette moest en zou Duitsland hoe dan ook voor de Hollanders eindigen.
Het begon allemaal bij het uitdelen van de stokjes. De daarvoor verantwoordelijke official, Freiherr Rittmeister von Auerbach, pakte bij baan 3 , Holland, niet het stokje dat bovenop lag in de mand, maar haalde slinks een stok uit de zak van zijn colbert.
'Hij keek daarbij heel gemeen', wist Van Gimpelen zich nog te herinneren . 'De eerste twee wissels gingen reibungslos ( omdat de lopers de stok in het midden vasthielden) , bij Osendarp gleed de punt van de stok 30 meter voor de finish uit zijn rechterhand.'
Paniek bij Holland en vreugde bij de Duitsers, die nu de bronzen plak veroverden. Van Gimpelen: 'Karel Lotsy stormde de baan op en pakte het gevallen stokje. Hij werd meteen weggevoerd. Na een uur kwam hij terug, helemaal gekalmeerd. Hij had een goed gesprek gehad met de Duitse officials, zei hij. Het was gewoon de schuld van Osendarp, zenuwen waarschijnlijk.
'Toen ik hem later die dag naar het Olympisch Dorp reed, gleed bij het uitstappen zonder dat hij het merkte het stokje uit Lotsy's zak. Ik pakte het op: beide kanten spekglad!! Stiekem heb ik het stokje bij me gestoken en altijd bewaard.
'Later heb ik mij altijd afgevraagd wat er in dat uur tussen Lotsy en de Duitse officials besproken is. Lotsy heeft het er nooit meer over gehad, het viel me alleen wel op dat hij vanaf die tijd zeer 'deutschfreundlich' was. En Osendarp....zijn verhaal is bekend, helemaal fout in de oorlog, SS en SD, terecht zwaar bestraft na de bevrijding.
'Dat is ook de reden waarom ik niet wilde dat tijdens zijn leven de waarheid aan het licht zou komen. Het zou van hem een martelaar maken, een man die door Duitse intriges een zilveren medaille misliep. Dat gunde ik hem niet.'
Ruud
Paauw 22-12-2008 14:11
Mooi verhaal, HNS waardig. Smakelijk om gelachen. Mijn held is
die Freiherr die ook nog eens heel gemeen keek bij dat spekgladde
stokje.Maar de werkelijkheid met dat verloren stokje mag er ook
zijn.Als dat hier even mag. Osendarp vertelt het in 1938 in Han
Hollanders Hun Grootste Sportdag. Op de laatste honderd meter van
de estafette liepen Osendarp en de Duitser Hornberger naast
elkaar. Osendarp had de stok in zijn rechterhand en Hornberger
noodgedwongen in zijn linker, omdat hij in zijn rechter drie
vingers miste. Osendarp liep aan de buitenkant van zijn baan en
Hornberger aan de binnenkant van de zijne.'Bij het passeren,
terwijl ik mijn rechterhand met het stokje naar voren zwaaide,
slingerde hij zijn linkerarm naar achteren. Hij raakte daarbij
mijn stokje met het gevolg dat dit mijn hand ontglipte. Later
hebben hierover dwaze fantasieën en fantastische dwaasheden de
ronde gedaan'.Aldus Osendarp
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Het HNS
Sportboek ligt nu in de winkel. De eerste lezers hebben met
verbazing gereageerd. 'Ik moest na een uurtje lezen even bijkomen',
aldus lezer W.V. te V. 'Er staat zoveel in, dat je aan jezelf
begint te twijfelen. Wat is waar, en wat is niet waar? Ben ikzelf
wel waar? Dat soort vragen ga je jezelf stellen.' De 288 pagina's
van het boek staan bomvol interessante zaken, zoals een
teruggevonden sportfeuilleton van Pim Mulier (met homo-erotische
tendensen), de namen van alle 999 Club HNS leden, het Verzameld
Werk van de dichter L. van Gaal, alle Waar zijn ze Geblevens, maar
nu mét foto's, een Cursus Voetbaltaal mét examen, Spelletjes voor
het hele gezin: te veel om op te noemen! Het boek is vormgegeven
door de geniale Rudy Vrooman, uitgegeven bij uitgeverij De Harmonie
(van Harry Potter) en het kost 24,90. Verkrijgbaar in de
boekwinkel, maar ook bij de Volkskrant
Bezoek de
wondere wereld van de
Club HNS is
de snelst groeiende sportclub van Nederland. De grens van 999 leden
is helaas gepasseerd, maar op de (exclusieve) wachtlijst is nog
volop ruimte. Ook de aspirantleden van Club HNS vallen voor de vele
voordelen van het lidmaatschap van deze club waar pit in zit. U
ook? Sluit u dan nu bij ons aan. Lidmaatschap, ter waarde van
VEERTIG EURO, is gratis! Aanmelden als lid kan op
Willem
Vissers (links op de foto) is de eerste voetbalverslaggever bij
de Volkskrant. Hij volgt voor de krant Ajax, het Nederlands
elftal en de rest. Afrika-specialist. Dol op pingelaars. Is er, in
het diepst van zijn gedachten, zelf ook een. Paul Onkenhout
(rechts) was voetbalverslaggever, Twaalfde Man en chef-sport bij
de Volkskrant. Momenteel is hij mediaverslaggever. Op de
vraag of hij het voetbal mist, geeft hij altijd hetzelfde antwoord:
'Wat denk je zelf?' Vissers en Onkenhout maken deel uit van het
legendarische zaterdagelftal van Terrasvogels dat in 2006 met veel
vertoon van macht kampioen werd van de (reserve) vijfde klasse.
Over voetbal denken ze vaak hetzelfde. En vaak niet. Iedereen is
welkom, op