Vanuit Portugal boert de sinds kort bloggende Gerrit Komrij zijn lofuitingen over Gezienus Omvlee, de eerste gemeentedichter van Emmen en mij, Omvlee's opvolger, uit. Komrij, die zich sinds kort 'woordvoerder aller varkens' noemt, roemt Emmen als 'lieflijk gelegen' en vindt Gezienus een 'verpletterende poëet'.

Dat is heel aardig van Gerrit Komrij. Toch boert hij ook wat zuur. Hij vindt dat ik eens 'een verbeten campagne voerde om het zojuist ingestelde instituut van dichter des vaderlands om zeep te helpen'. Dat herinner ik me toch net iets anders. Was het niet zo dat Komrij voortijdig was afgetreden, het NRC Handelsblad en Poetry International géén opvolger wilden benoemen en dat ik toen het initiatief heb genomen om een tussentijdse verkiezing te organiseren? En was het ook niet zo dat daaruit voortvloeide dat Simon Vinkenoog voor een jaar Dichter des Vaderlands was?

Komrij is beslist oud en vergeetachtig aan het worden. Want hij vervolgt met dit over me te beweren: 'En daarna als degene die tot vervelens toe, op dezelfde site [Rottend Staal] en overal waar hij een mogelijkheid zag, de oprichting van een niet-commerciële poëzieclub probeerde te saboteren.'

Nu dateert die Poëzieclub van ver vóór die verkiezing van Vinkenoog. Toegegeven: ik stelde wat kritische kanttekeningen bij de invulling van de prille Poëzieclub en heb eind 2005 kritische stukjes over een ledenwerfcampagne van diezelfde club, waarbij voor 100.000 euro aan peperdure krantenadvertenties over de balk werd gegooid, geschreven.

Maar goed, dat is natuurlijk niet waar het over gaat. In 2006 verscheen De Dikke Kinderkomrij. Een paar dagen voor dat boek verscheen vroeg Komrij's uitgever, Job Lisman, me of ik niet op eenzelfde wijze campagne wilde voeren voor dat boek als ik dat in 2004 voor De Dikke Komrij gedaan had. Ik weigerde, want ik ben niet goed ingevoerd in de wereld van de kinder- en jeugdpoëzie. Over die Dikke Kinderkomrij ontstond nogal wat commotie, omdat bleek dat werk van een aantal dichters zonder toestemming was opgenomen. Ook daarover heb ik bericht.

Het begint er verdacht veel op te lijken dat Gerrit Komrij lijdt aan een overdosis slippendragers en allergisch is voor welke vorm van kritiek dan ook. Arme, arme Gerrit. Wat heeft hij het toch zwaar.

Volgend artikel in dit blog