Filmkeuring gewenst?

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

Sprakeloos

columns, verhaaltjes en reacties

< Voorpagina

dinsdag 4 maart 2008 23:05 door sprakeloos

Wat is er nu mooier dan vrije expressie van de moderne burger in woord en gebaar? Ik zou het niet weten. Mogelijk als die vrije expressie en meningen vervat worden in fijne kunstzinnige uitingsvormen. Een indrukwekkende film bijvoorbeeld.

Iets anders.... Weet u, er zijn opvoedingsmethodes waarbij de ouders vinden dat hun kinderen het leven proefondervindelijk moeten leren. Het extreem opvoeren levert onherroepelijk gevaren op. Een buil of een geschaafde knie o.k., maar gevaar op blijvend letsel, psychisch of fysiek, dat gaat volgens mij te ver. Wie is er dan schuldig, de ouders of het kind? Er is toch in principe niets mis met proefondervindelijke opvoeding?

Op een psychiatrische opname afdeling dwingt een depressieve patiënt een verlof af. Alle alarmbellen van de deskundigen staan op rood. Maar de vrije beschikking over eigen lijf en leden is in het geding, al heeft de patiënt aangegeven zulke periodes te kennen en daarin uiterst destructief te zijn. De patiënt gaat naar huis, krijgt medicatie mee en wordt als afscheid een fijn weekend toegewenst, terwijl de wanhoop uit de ogen stroomt. Wie is schuldig als het misgaat, de deskundige of prefereert de eigen wilsbeschikking en is de patiënt zelf verantwoordelijk?

Een ambitieuze man, niet kunstzinnig, maakt een film. Onderwerp is vermoedelijke, de verdoemde anderen, met als onderliggend motief ongebreidelde vrije meningsuiting. Hij wil dat de mensheid door de film gewaarschuwd wordt voor die verdoemde anderen. Belangrijker nog is het bewijs van vrije meningsuiting, ongeacht de mogelijke gevolgen. Gevolgen die veroorzaakt worden door mogelijk kinderlijk psychisch zieke mensen opgehitst, door de leiders der verdoemden. Hoe ver mag vrije meningsuiting gaan en met welk recht? Het bevoegd gezag kan ook, met de onoverzichtelijke gevolgen door de film in het achterhoofd, ingrijpen. Als ze dat niet doen en het gaat mis, wie is dan schuldig? De filmer of de nalatige overheid?

Ik weet het niet, echt niet. Misschien dat aanscherping van de filmkeuring soelaas biedt, met de toevoeging van dat deze film alleen geschikt is voor mensen van 100 jaar of ouder of mensen met een aantoonbare kennis van de geschiedenis van de 20^e eeuw.

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

1reacties

Mephisto 04-03-2008 23:46

wèlke film?
ik zou in zijn geval een uitzondering maken op de regel, hem naar de USA sturen als bomterrorist met een vals paspoort en zodoende preventief laten opsluiten. Of anders aan de leeuwen voeren in het circus; kan hij tenminste nog een vak leren: dompteur.

Maar ja, dat mag niet. :-)

Pim Fortuyn was een goede volksmenner; dit is een slechte. Het verschil zit 'm in de controversie: Pim stond voor wat hij zei en deze blonde aap weet niet wat de gevolgen zijn van wat hij zegt. Behalve dan, dat hij tegen het zere, etterende been van de islam staat te schoppen.

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

NEPKRONKELS WORDEN SPRANONKELS

Mijn eerste literaire held was Simon Carmiggelt. Ik leerde hem kennen op mijn 17e. Vele verhalen heb ik van hem gelezen en herlezen. Enige dagen terug heb ik zijn verhaaltjes opnieuw ter hand genomen. Dit is mijn eerste poging om eigentijdse verhaaltjes in de stijl van Carmiggelt te schrijven. Met nadruk op 'eigentijds' en 'poging', want het zal me nimmer lukken om zijn kwaliteit maar te benaderen. Toch zie ik dit, en mogelijk meerdere verhalen in deze serie, als een ode aan een groot Nederlands schrijver.

een kaart onbekende bestemming

reisschemering

harmonie

Nalatenschap

Reddingsboei voor bakvissen

K*tjelekker25. In veertig jaar is er niets veranderd.

't Piepke

Rosenmontag Spaziergang

Klaar zijn of komen?

Scharen?

Une femme (pas) fatale!

Het blogt niet alleen, het leest ook!

SPRAKELOZE BOEKERVARINGEN Wie schrijft, moet ook lezen. In de real world wordt dat maar zeer beperkt gedaan. In al het bloggersgeweld probeer ik af en toe een boek mee te pikken.

Op dit moment ben ik aan het lezen:

Recent gelezen en nog wachtend op een deugdelijke boekbespreking:

Ik ben niet bang van Niccolo Ammaniti

(ik heb lang over het onverwachte einde moeten nadenken)

Melktanden van Ignacio Martinez de Pisón

Een boek dat iets moeizaam op gang kwam, maar toen de vaart er eenmaal inzat een blijvertje werd en dus met plezier uitgelezen.

De zwarte legende van de familie Menciía van Javier Yanes

Een leeservaring dat helemaal bij me past, fijn geschreven, spannend en humoristisch. Een familiegeschiedenis zwabbert door Europa en Afrika van nu en vroeger. Een besliste aanrader.

Aangekondigde boeken, maar niet om door te komen voor mij op dit moment, dus zeker geen boekbespreking:

Michel Houellebecq/ Elementaire deeltjes

En van een collega kreeg ik naar aanleiding van diens dood de Nederlandse vertaling van The catch in the rye van J.D. Salinger. De hele wereld kende het boek van de engelse lessen, ik niet en daar heb ik niets aan gemist blijkt dus nu. Mij kon het boek niet bekoren.

Besproken boekervaringen:

Het zwijgen van Maria Zachea van Judith Koelemeijer

Brug der Zuchten van Richard Russo

Rivier van Vergetelheid van Philippe Claudel

Duel van Joost Zwagerman

Millennium trilogie deel 3 van Stieg Larsson 'Gerechtigheid'

Millennium trilogie deel 2 van Stieg Larsson 'De vrouw die met vuur speelde'

Millennium trilogie deel 1 van Stieg Larsson 'Mannen die vrouwen haten'

God is Gek van Kluun

IJskastmoeder van Janneke van Bockel

Het diner van Herman Koch

Het spel van de engel van Carlos Ruiz Zafón

Een jaar na het lezen dan eindelijk: Het Rozeneiland van Sanne Terlouw Ik ga maar eens een oproep doen aan alle lezers van het boek van Sanne Terlouw. Dringend gevraagd een antwoord bij mijn oproep in het bijbehorende blog over mijn boekervaring

Grijze zielen van Philippe Claudel

Harlekino van Tessa de Loo

Ceasarion van Tommy Wieringa

Kleine landjes, berichten uit de Kaukasus van Jelle Brandt Corstius

Knielen op een bed violen van Jan Siebelink

De hand van mijn moeder van Nafisa Haji

Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel

Erasmus en het poldermodel van Herman Pley

De overgave van Arthur Japin

In de schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón

Het pauperparadijs van Suzanne Jansen

Afrika van Jan Brokken

De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath

Harry Potter, laatste deel van J.K. Rowling

Winter in Madrid van C.J. Sansom

Mijn kleine Waanzin van Jan Brokken

BLOGTOESTAND SPRAKELOOS

14 juli 2010

Mijn blogtoestand? Net zoals het tropische weer en dat betekent, beklemmend. Ik heb een beetje genoeg van het gezeik en ben eigenlijk wel blij met enige moderatie. Het stompzinnige gescheld en echolalie van enkele, vaak oningelogde lieden, verzieken de sfeer. Je hoeft niet overal aan te kloppen, net zoals in het echte leven, maar de sfeer op een dorpsplein blijft leuker als ook kraampjes die door mij niet bezocht worden, een positieve sfeer uitdragen.

Vrije meningsuiting?

Ja, maar het moet geen mantra worden voor ongehoord gedrag.

Metabloggen

Het schijnt voor sommigen irritant te zijn, maar ik heb als het ware een hele serie ontworpen en af en toe is er een opwelling in de vorm van de dorpsomroeper, met min of meer toevallige ontmoetingen. Daar waar de dorpsomroeper verschijnt is er vaak, niet altijd, wel sprake van meer drukte dan wanneer Sprakeloos alleen acteert.

Eerdere dorpspraat alhier samengevat:

Grabbelen bij de dorpspomp

De dorpsomroeper grabbelt opnieuw voor u

Grabbelend neemt de dorpsomroeper u weer waar

Dorpsomroeper op de najaarsmert met de laatste dingen

Een struinende dorpsomroeper op de midzomermarkt

De dorpsomroeper promoot hartstochtelijke taxvrije stofjesmarkt.

EEN UUR zonder blogterreur vraagt de dorpsomroeper

De dorpsomroeper beziet een lamlendige vkblog midzomermarkt

Ook een telmiep erbij

Fijn dat u er was!

Wat leert telmiep mij. Natuurlijk wat mijn toppers zijn tot 1 januari 2009:

1. Zwarte dag voor Linda de Mol en mijn vrouw Dit niemandalletje was aardig, maar ik begrijp niet waar de populariteit vandaan komt. De hits lijken ook wel met golven te komen. Mogelijk is het ergens gelinkt, maar begrijpen doe ik het niet.

2. Grote ego's Peter R. de Vries en Freek de Jonge, dat was genieten Een actueel verslag van beschamende televisie. Binnen een uur op het blog, met veel reacties.

3. De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath Qua hits doen de boekbesprekingen het aardig.

MESTEN, politieke partij in opbouw

We gaan iets nieuws doen, een gevaarlijke uitspraak, maar toch..... Door voortschrijdend inzicht zal ik stukje bij beetje mijn eigen politieke partij gaan vormen. MESTEN. Dit staat voor Maatschappelijk Engagement Stimuleert Trots en Eigenwaarde in Nederland. Zoals met veel goede dingen komen ze in een opwelling Bij een volwaardige partij hoort uiteraard een beginselprogramma. Het beginselprogramma van MESTEN is gebaseerd op een soort van evangelie, maar dan toch weer even iets anders. De eerste werkopdracht is het zoeken naar overbodigheden in het huidige beleid. Dit moet de basis zijn voor een gezond financieel beleid, maar vooral de basis leggen voor een hoger welzijn van een ieder op het Nederlands grondgebied.

eerste bezuinigingstip

tweede bezuinigingstip

derde bezuinigingstip