De titel suggereert een heftige of schaamtevolle
ontboezeming, alsof ik een stukje van mijn diepste zielenroerselen
uit mijn dagboek ga prijsgeven, of erger nog, de donkerste krochten
van mijn hersenen met u ga delen. Niets is minder waar. Ten eerste
heb ik geen dagboek. En ten tweede mijn onderbewuste wordt stevig
beschermd door een goed functionerende gewetensfunctie.
Aan de andere kant, de teleurstelling van mijn leven is wel
een heel ingrijpende gebeurtenis, of beter nog een
proces.Om met de deur in huis te vallen: "De teleurstelling in mijn leven is dat ik heb moeten ontdekken dat volwassenheid niet bestaat." Ik bedoel dan niet de 18jarige leeftijd dat je mag stemmen, zonder toestemming trouwen of legaal een pornofilm mag bekijken. Ik heb het dan over mijn geïdealiseerde mensbeeld dat ik had over volwassenen, als kind en tiener.
In mijn beleving deden ‘grote mensen' niet kinderachtig, logen niet, hadden louter prettige omgangsvormen, kortom leidden een stabiel en harmonieus leven. En hoewel ik kan terugkijken op een fijne jeugd, vond ik mijn leeftijdsgenoten over het algemeen grillig, leugenachtig en kinderachtig, met uitzondering van mijn vrienden uiteraard. De overgang naar de middelbare school had natuurlijk al een les moeten zijn. Toen al ervoer ik dat mijn geïdealiseerde beeld van hoe ouder des te harmonieuzer niet opging. Tieners zijn dan ook geen volwassenen.
De gedegen geschiedenislessen gaven natuurlijk voorbeelden van volwassenen die zich minder voorbeeldig gedroegen. Tirannen, machtswellustelingen en anderszins gevaarlijke gekken. Dit waren natuurlijk de uitzonderingen want anders zouden ze niet in de geschiedenisboekjes staan. Normale volwassen mensen hadden in mijn optiek harmonieuze prettige omgangsvormen.
Toen mijn achttienjarige leeftijd werd bereikt, was ik zwanger van hooggespannen verwachtingen. De desillusie kwam al snel. Eigenlijk is er geen verschil met jeugdigen. En dat vind ik nog steeds ruim twintig jaar later, uiteraard ook nu weer mijn naasten als uitzondering. Ik ga uit pure frustratie geen pleidooi houden over de onbevangenheid van de jeugd. Ik zag die onbevangenheid als kind al niet. Toch ben ik blijvend bezig om de herkomst van deze frustratie te vinden.
Zoals ik al zei, dit is geen dagboekfragment, dus een kijkje in de keuken van mijn psyche of socialisatieproces zit er niet in. Wel probeer ik deze teleurstelling in politiek maatschappelijke context te plaatsen, of zelfs op te lossen.
Daar gaat ie dan.
De mens (ik) heeft (heb) behoefte aan waarden en normen, dus ik stem CDA of CU al naar gelang de bijbelvastheid van die waarden en normen.
De mens (ik) heeft (heb) behoefte aan gelijkheid en ik stem PvdA of SP al naar gelangde sterkte van die behoefte aan gelijkheid.
De mens (ik) heeft (heb) een ingebouwde afkeer van het onbekende en stem TON of zoek naar nog meer fitna.
De mens (ik) heeft (heb) behoefte aan individuele ontplooiing en stem VVD of D66.
De mens (ik) heeft (heb) een hekel aan mensen en stem PvdDieren.
De mens (ik) herberg(t) alle bovenstaande behoeftes en aversies, dus om mijn frustratie te verhelpen biedt de helpende hand om met een politieke visie de (Nederlandse) samenleving en daarmee het gebrek aan volwassenheid te verbeteren niet. Want als ik al zoveel tegenstrijdige emoties in mijzelf herberg, dan zal het in het intermenselijke contact wel moeten leiden tot kinderachtigheden en onvolwassen gedrag.
Wat nu?????
Niets, helemaal niets. Gewoon de ene voet voor de andere voet en wie dan goed doet, goed ontmoet en maar hopen dat de genoemde frustratie zal slijten. (of verdere afstomping tegemoet gaan?)
Gekke
Gerrit 10-04-2008 09:18
sprakeloos 10-04-2008
23:03
Frustraties per dag anders zijn, hoewel de essentie van mijn betoog is toch een blijvende 'pijn'
Reactie is geredigeerd
Patricia Vermeulen 19-04-2008 19:36
Ben je blogs van achter naar voren aan het lezen, dus mocht je opeens een reactie krijgen op eentje waarvan je het bestaan niet meer wist, dan ben je gewaarschuwd!
Patricia Van
Lubeck 03-07-2008 15:26
Ik (42) roep ook nog erg vaak dat het zo jammer is dat er helemaal geen 'volwassenen' meer zijn om fijn tegen op te kijken (zucht) ...
sprakeloos 03-07-2008 23:46
Ja en dan echte volwassenen, geen mismaakte helden, afgoden en swamibami's, gewoon volwassenen.
Tja,......
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
sprakeloos
Woonplaats: DuivenSoms verbaasd, soms boos, soms passief, soms actief, soms genuanceerd, soms ook niet. Soms lijdend aan 'Weltschmerzen', soms een struisvogel met de kop in het zand. Maar heel vaak Sprakeloos, dus dat schrijven we dan maar weg. Het gemoed blijft dan nog een beetje in evenwicht. Toch?
Wandelen rond de hoogmis
kerkje van Auvers door Vincent van Gogh
NEPKRONKELS WORDEN SPRANONKELS
Mijn eerste literaire held was Simon Carmiggelt. Ik leerde hem kennen op mijn 17e. Vele verhalen heb ik van hem gelezen en herlezen. Enige dagen terug heb ik zijn verhaaltjes opnieuw ter hand genomen. Dit is mijn eerste poging om eigentijdse verhaaltjes in de stijl van Carmiggelt te schrijven. Met nadruk op 'eigentijds' en 'poging', want het zal me nimmer lukken om zijn kwaliteit maar te benaderen. Toch zie ik dit, en mogelijk meerdere verhalen in deze serie, als een ode aan een groot Nederlands schrijver.
een kaart onbekende bestemming
DE DEPRESSIEVE TIJD VOOR DE VERKIEZINGEN
Foto uit serie 'Wees niet zo beknot. Stel jezelf open' van Eunice Lieveld.
In mijn widget ten aanzien van kerst sprak ik al enige melancholie uit. Een toevallig gevonden foto van kunstenares Eunice Lieveld paste er mijns inziens goed bij. Ook bij de aanpassing bij het seizoen vond ik een soortgelijke foto van de kunstenares.
Zal nog eens kijken of er nog passende teksten bij geplaatst kunnen worden uit de oude doos van Sprakeloos.
Het blogt niet alleen, het leest ook!
SPRAKELOZE BOEKERVARINGEN Wie schrijft, moet ook lezen. In de real world wordt dat maar zeer beperkt gedaan. In al het bloggersgeweld probeer ik af en toe een boek mee te pikken.
Op dit moment ben ik aan het lezen:
Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq
(Ben benieuwd of dit wat voor mij is, schijnt niet zo heel toegangelijk te zijn. Aanvulling op 3 februari 2010, het begin viel niet tegen, maar ik heb in het verleden de film gezien, weet niet meer of het onder dezelfde titel was. Het ligt nu even onder op de stapel, want ook op het nachtkastje ligt:
Mijn derde Claudel: Rivier van Vergetelheid
Deel 3, nog iets dikker dan de eerste twee delen geeft mij hoop op een goede afloop.
En van een collega kreeg ik naar aanleiding van diens dood de Nederlandse vertaling van The catch in the rye
Het is maar dat u het weet, maar voorlopig wint Stieg Larson het, of eigenlijk de computer, want op het moment dat ik dit schrijf kan ik niet lezen, ben namelijk geen vrouw.)
Millennium trilogie deel 2 van Stieg Larsson 'De vrouw die met vuur speelde'
Millennium trilogie deel 1 van Stieg Larsson 'Mannen die vrouwen haten'
IJskastmoeder van Janneke van Bockel
Het spel van de engel van Carlos Ruiz Zafón
Een jaar na het lezen dan eindelijk: Het Rozeneiland van Sanne Terlouw Ik ga maar eens een oproep doen aan alle lezers van het boek van Sanne Terlouw. Dringend gevraagd een antwoord bij mijn oproep in het bijbehorende blog over mijn boekervaring
Grijze zielen van Philippe Claudel
Kleine landjes, berichten uit de Kaukasus van Jelle Brandt Corstius
Knielen op een bed violen van Jan Siebelink
De hand van mijn moeder van Nafisa Haji
Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel
Erasmus en het poldermodel van Herman Pley
In de schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón
Het pauperparadijs van Suzanne Jansen
De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath
Harry Potter, laatste deel van J.K. Rowling
Winter in Madrid van C.J. Sansom
Mijn kleine Waanzin van Jan Brokken
BLOGTOESTAND SPRAKELOOS
Mijn blogtoestand? Na een lange zomer en de nakende herfst kan ik niet anders zeggen dat ik gewend ben aan het nieuwe format. Dat wil zeggen dat afserveren via de rode pijl vind ik niets, maar dat terzijde. O ja mijn eigen foto's weet ik nog niet weg te zetten zonder weer een nieuw programma te moeten openen, dus ik maak voorlopig nog maar gebruik van het betere jatwerk.
Dat bloggen is af en toe wel een tijdrovende bezigheid, maar ik doe het mezelf aan. Ook nog ambities in het verschiet Sprakeloos? Ja hoor, ik wil eigenlijk een soort van e-zine op het blogformat maken, dus een week ervoor alles klaar hebben met vaste onderwerpen. En dat gaat een tijd kosten, dus wie weet, komt het er (niet) van.
Vriendjes maken?
Zoals in het echte leven, bij de een waai je gemakkelijker aan dan bij de ander. Soms is het nodig om een grote bocht te maken en een enkeling heeft Sprakeloos niet hoog staan. Of ik geband ben, weet ik niet. Ik ban alleen als de zinloosheid van de reacties te groot is of andere zaken gemeldt worden die niet door de beugel kunnen. Ik bepaal dat zelf al naar gelang mijn emotionele stabiliteit. Gebeurd gelukkig zelden.
Metabloggen
Het schijnt voor sommigen irritant te zijn, maar ik heb als het
ware een hele serie ontworpen en af en toe is er een opwelling in
de vorm van de dorpsomroeper, met min of meer toevallige
ontmoetingen. Daar waar de dorpsomroeper verschijnt is er vaak,
niet altijd, wel sprake van meer drukte dan wanneer Sprakeloos
alleen acteert.
Eerdere dorpspraat alhier samengevat:
De dorpsomroeper grabbelt opnieuw voor u
Grabbelend neemt de dorpsomroeper u weer waar
Dorpsomroeper op de najaarsmert met de laatste dingen
Een struinende dorpsomroeper op de midzomermarkt
De dorpsomroeper promoot hartstochtelijke taxvrije stofjesmarkt.
Favorieten van sprakeloos
.jpg "Ely de Waal")
Groepen
Autisme
Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 14 leden
Voor alle berichten uit het Autisme SpectrumMijn gadverdamme-serie
muziekcolumns
Status Quo Beth Carvalho/Mercedes Sosa
Michael Jackson,tegen beter weten in
werkschuw links tuig: twee hits uit de musical "Hair"
Maria van Rowwen Hèze: Beter dan prozac en mooier dan Mozart
Een fijn en oer Nederlands gevoel: draaiorgelmuziek uit Utrecht
All you need is love (bloggg...)/ The Beatles
Bruce Springsteen met New York City Serenade
Later is al lang begonnen van het Klein Orkest
Abba - The Winner takes it all
Flogging Molly & Dropkick Murphys
vredesboodschap van de sprakeloze anti-hip
People all get ready van The Frames
stats
|
|
Ook een telmiep erbij
Wat leert telmiep mij. Natuurlijk wat mijn toppers zijn tot 1 januari 2009:
1. Zwarte dag voor Linda de Mol en mijn vrouw Dit niemandalletje was aardig, maar ik begrijp niet waar de populariteit vandaan komt. De hits lijken ook wel met golven te komen. Mogelijk is het ergens gelinkt, maar begrijpen doe ik het niet.
2. Grote ego's Peter R. de Vries en Freek de Jonge, dat was genieten Een actueel verslag van beschamende televisie. Binnen een uur op het blog, met veel reacties.
3. De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath Qua hits doen de boekbesprekingen het aardig.
Azijnpisserij van Sprakeloos
MESTEN, politieke partij in opbouw
We gaan iets nieuws doen, een gevaarlijke uitspraak, maar toch..... Door voortschrijdend inzicht zal ik stukje bij beetje mijn eigen politieke partij gaan vormen. MESTEN. Dit staat voor Maatschappelijk Engagement Stimuleert Trots en Eigenwaarde in Nederland. Zoals met veel goede dingen komen ze in een opwelling Bij een volwaardige partij hoort uiteraard een beginselprogramma. Het beginselprogramma van MESTEN is gebaseerd op een soort van evangelie, maar dan toch weer even iets anders. De eerste werkopdracht is het zoeken naar overbodigheden in het huidige beleid. Dit moet de basis zijn voor een gezond financieel beleid, maar vooral de basis leggen voor een hoger welzijn van een ieder op het Nederlands grondgebied.
Laatste reacties
Wandelen rond de Hoogmis. Pauluskerk te Raalte
Icarusblauwtje: Sprakeloos, de kerk wel gezien in de tijd dat ik …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
sprakeloos: @Irarusblauwtje: Ja verbeteren lukt niet altijd, maar goed ik ben …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
Theo: Gevoelvol weerzien na dertig jaar.
(Je schrijft de serie zo gedocumenteerd …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
Icarusblauwtje: "Sprakelijk" dient sprakeloos te zijn. En "terig" dient terug te …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
sprakeloos: Het verhaal met veel plezier geschreven en beleefd uiteraard. Een …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van sprakeloos, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
