Yk ver(t)rek
Que la Vie est belle.

Brood- en banketbakkerij Médoc is een goedlopend familiebedrijf in
een vermogend Buurtje te Parijs. Drie generaties Médoc zijn in het
bedrijf werkzaam, waarbij de vrouwen de winkel beheren en de mannen
de bakkerij. De grondlegger is Monsieur Médoc, Papy voor
intimi. Monsieur Médoc is al bijna 85 jaar oud en stokdoof, maar
nog elke dag present in de bakkerij. En hoe. Papy kan het niet
hebben als de zaken anders gaan dan zoals ze al vijftig jaar gaan
en de receptuur en de bereidingswijze van alle taarten en gebakjes
worden nauwlettend door hem in de gaten gehouden. In zijn
bakkerspak sloft Monsieur Médoc door de bakkerij om overal
commentaar op te leveren en elke beweging van een ander uitgebreid
in twijfel te trekken. Dat wordt niet altijd op prijs gesteld door
zijn schoonzoon, Monsieur Barr, die zelf ook al tegen de zestig
loopt.
Monsieur Barr, Papa voor intimi, schreeuwt geregeld geïrriteerd naar Papy dat hij maar in het halletje moet gaan zitten. Daarmee bedoelt hij het halletje dat de winkel met de bakkerij verbindt. In de hoek van het halletje, net achter de deur, is een plek gemaakt waar Papy en Papa gezamenlijk de krant lezen, na gedane arbeid. Het halletje is ook de plaats waar de familie Médoc tussen de middag eet. Aan een inklapbaar campingtafeltje achter de geopende deur, zodat Madame Barr de winkel en haar verkoopsters in de gaten kan houden.
Madame Barr, de dochter van Papy en de vrouw van Papa, is in de praktijk onze baas en ze heeft duidelijk de broek aan. Haar terrein is de kassa, de hele dag lang zit Madame Barr achter de kassa om de producten aan te slaan die wij voor de klant in zakken en dozen verpakken. Elke klant heeft eerst met ons te maken en daarna met Madame Barr, Maman voor intimi. Onze baas staat bekend om haar lichte ontvlambaarheid en haar to the pointe manier van spreken. Zowel tegen ons, als tegen de klanten, wat al verschillende interessante situaties, of eigenlijk confrontaties, heeft opgeleverd. Haar dochter Isabelle is veel rustiger, genuanceerder en strategischer dan haar Maman, ze vervult dan ook geregeld de rol van bemiddelaar in crisissituaties.
Ook tegen haar eigen vader valt Maman geregeld uit, want Papy wil zich nog al eens met het toedoen van de winkel bemoeien. Vanuit de deuropening levert Monsieur Médoc commentaar op de gang van zaken, tot grote ergernis van zijn dochter. "Denk je nou echt dat het iemand wat interesseert wat jij te zeggen hebt!?", roept Madame Barr dan een paar keer hard.
Of Papy het nou hoort of niet, hij trekt zich weinig aan van al het gesnauw. In zijn bakkerspak blijft hij door de bakkerij sloffen. Elke dag opnieuw en als hij dan weer eens door zijn schoonzoon is verwezen naar het halletje, dan buigt hij zich over de krant of hij stookt vanuit de deuropening zijn dochter wat op. Totdat ik langskom, dan roept Papy: "En Amélie, verkoopt het gebak wat vandaag?". En dan roep ik: "Er is nog nooit zoveel verkocht als vandaag, Monsieur Médoc!" "Ah Bon", roept Papy dan enthousiast. En dan staat hij moeizaam op om een rondje door zijn bakkerij te maken.
Monsieur Barr, Papa voor intimi, schreeuwt geregeld geïrriteerd naar Papy dat hij maar in het halletje moet gaan zitten. Daarmee bedoelt hij het halletje dat de winkel met de bakkerij verbindt. In de hoek van het halletje, net achter de deur, is een plek gemaakt waar Papy en Papa gezamenlijk de krant lezen, na gedane arbeid. Het halletje is ook de plaats waar de familie Médoc tussen de middag eet. Aan een inklapbaar campingtafeltje achter de geopende deur, zodat Madame Barr de winkel en haar verkoopsters in de gaten kan houden.
Madame Barr, de dochter van Papy en de vrouw van Papa, is in de praktijk onze baas en ze heeft duidelijk de broek aan. Haar terrein is de kassa, de hele dag lang zit Madame Barr achter de kassa om de producten aan te slaan die wij voor de klant in zakken en dozen verpakken. Elke klant heeft eerst met ons te maken en daarna met Madame Barr, Maman voor intimi. Onze baas staat bekend om haar lichte ontvlambaarheid en haar to the pointe manier van spreken. Zowel tegen ons, als tegen de klanten, wat al verschillende interessante situaties, of eigenlijk confrontaties, heeft opgeleverd. Haar dochter Isabelle is veel rustiger, genuanceerder en strategischer dan haar Maman, ze vervult dan ook geregeld de rol van bemiddelaar in crisissituaties.
Ook tegen haar eigen vader valt Maman geregeld uit, want Papy wil zich nog al eens met het toedoen van de winkel bemoeien. Vanuit de deuropening levert Monsieur Médoc commentaar op de gang van zaken, tot grote ergernis van zijn dochter. "Denk je nou echt dat het iemand wat interesseert wat jij te zeggen hebt!?", roept Madame Barr dan een paar keer hard.
Of Papy het nou hoort of niet, hij trekt zich weinig aan van al het gesnauw. In zijn bakkerspak blijft hij door de bakkerij sloffen. Elke dag opnieuw en als hij dan weer eens door zijn schoonzoon is verwezen naar het halletje, dan buigt hij zich over de krant of hij stookt vanuit de deuropening zijn dochter wat op. Totdat ik langskom, dan roept Papy: "En Amélie, verkoopt het gebak wat vandaag?". En dan roep ik: "Er is nog nooit zoveel verkocht als vandaag, Monsieur Médoc!" "Ah Bon", roept Papy dan enthousiast. En dan staat hij moeizaam op om een rondje door zijn bakkerij te maken.
Inderdaad, wie weet welk staartje het krijgt...
Ha ha, geweldig! Tonton controle, ik zie het helemaal voor me. Ik zou een passende verrassing voor hem "weggegooid" hebben... Misschien reden voor een stukje M-D!!
Ha ha, geweldig! Tonton controle, ik zie het helemaal voor me. Ik zou een passende verrassing voor hem "weggegooid" hebben... Misschien reden voor een stukje M-D!!
Maria-Dolores
14-04-2008 19:55
@amelie,
't is best al lang geleden. ik had het net een beetje verwerkt, maar kwam er weer op door jouw verhaal :-)
't is best al lang geleden. ik had het net een beetje verwerkt, maar kwam er weer op door jouw verhaal :-)
Maria-Dolores
15-04-2008 08:50
@amelie,
heb je de namen een beetje veranderd :-))?? ik droomde vannacht dat die hele boutique daar vol met Volkskrantlezers stond die helemaal geen éclairs en baba au rhum wilden, maar alléén Papy een keer wilden horen schreeuwen. en Mamy had het door :-))
heb je de namen een beetje veranderd :-))?? ik droomde vannacht dat die hele boutique daar vol met Volkskrantlezers stond die helemaal geen éclairs en baba au rhum wilden, maar alléén Papy een keer wilden horen schreeuwen. en Mamy had het door :-))
Ha,ha, Maria-Dolores, ter bescherming van Monsieur Médoc, Papy
voor intimi, heb ik inderdaad de namen veranderd. Een beetje.
;-)) Leuke droom!!!
Leuk hè, Coby, ik ben ook erg blij, c'est le destin!
Klaverblad, dat hoeft niet nee, maar het mag wel, toch? ;-)
Leuk hè, Coby, ik ben ook erg blij, c'est le destin!
Klaverblad, dat hoeft niet nee, maar het mag wel, toch? ;-)
Maria-Dolores
15-04-2008 14:05
@amelie,
wat een opluchting. mijn tonton zal onderhand wel dood zijn, of in elk geval zo oud dat hij nòòit meer mijn chef kan worden, dus wat dat betreft hoef ik niet bang te zijn. maar jij, aan het begin van je carrière :-).
wat een opluchting. mijn tonton zal onderhand wel dood zijn, of in elk geval zo oud dat hij nòòit meer mijn chef kan worden, dus wat dat betreft hoef ik niet bang te zijn. maar jij, aan het begin van je carrière :-).
kuifje
15-04-2008 21:27
3 x in de week komt de bakker aan de deur en 4 x ga ik naar de
boulanger in het naburige dorp. Heerlijk brood; bakkeres een
takkewijf. Behalve haar dochter, ach wat was ze mooi, nu begint
ze steeds meer op haar moeder te lijken. Morgen komt gelukkig de
bakker aan de deur weer, 's middags runt hij een dorpskroeg. En
zo blijft alles brood.
Literatuuro 17-04-2008 00:42
laat die bakkerij nog lang zo bestaan! er zijn al te veel
bannettes die met rigoureuze hand alleen de meest voordelige
recepten hanteren! (ja, ze moeten wel, contracten,
remboursementen, etc... en de klant heeft het dan niet meer voor
het kiezen in de meeste dorpen...)
Goed, amélie, et les croissants, ça se vend un peu aujourd'hui?
Ik zie dat er een groot waarheidsgehalte is. Leuk, om zo een
nieuw(?) bestaan op te bouwen. En dat in Parijs. Dat is niet
verkeerd. Salutations a Papy et les autres.
(N'y a-t-il plus de Mamy dans la famille?
Ça serait dommage pour le Papy sourd.
(N'y a-t-il plus de Mamy dans la famille?
Ça serait dommage pour le Papy sourd.
Hé Oliphant, ik ben verheugd een (zo goed als) mede-bewoner van
Frankrijk aan te treffen op m'n weblog!!
Dat heb je goed opgemerkt, helaas is Mamy lang geleden overleden... Die eenzaamheid kun je wel wat zien/merken bij Papy, vind ik. Dommage ja, maar zo gaan die dingen....
Dat heb je goed opgemerkt, helaas is Mamy lang geleden overleden... Die eenzaamheid kun je wel wat zien/merken bij Papy, vind ik. Dommage ja, maar zo gaan die dingen....
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Soms heb ik
wel eens dat een blogger zo leuk schrijft, dat ik het liefst alles
van diens hand op m’n gemak zou willen lezen. Echter door
alle kruisingen en paden verdwaal ik op een gegeven moment in het
duistere blogbos en ben vervolgens alleen nog op zoek naar de weg
terug. Zij die dit herkennen kunnen


met een beetje geluk heb je daar een véél interessantere baan dan op een kantoor. en staan binnenkort de mensen in de rij om jou een kamer te mogen verhuren :-).
une grande famille!!
(bedacht ineens dat ik vroeger een Franse baas had die zich overal mee bemoeide, was wél op kantoor, waar hij 's avonds de prullenbakken controleerde of je geen trombones of carbonpapier dat nog niet helemaal versleten was had weggegooid. die werd tonton genoemd, maar niet door mij, want ik was bàng van hem.)
Reactie is geredigeerd