In vogelvlucht enkele weetjes op een rij:
In 1993 een artikel geschreven getiteld de politieke
uitdaging geïnspireerd naar een boekje van de
belgische econoom Paul de Grauwe "de onzichtbare hand". Bij dit
artikel deed ik een oproep voor een Nationaal Kabinet, welke ik
destijds naar de verschillende politieke partijen heb verstuurd.
In 2002 een artikel geschreven, waarvan ik de titel vergeten ben
??? en deze opgestuurd naar vijftig personen: vrienden, familie,
kennissen en enkele publieke personen.
In 2003/2004 eindelijk voor mezelf een doorbraak in het doorzien
van de politiek-economische mechanismen, welke ik verwoord heb in
De politiek-economische
illusie, of de politiek-economische lokvogel.
In 2006 briefwisseling met minister-president, de Hoge Raad en
tweede-kamer. Enkele
vragen In 2007 bezwaar aangetekend tegen aanslag
vennootschapsbelasting 2007 door de Hutte Holding BV bij de
belastingdienst. Nadat bezwaar door de belastingdienst is
afgewezen in beroep gegaan bij de rechtbank in Arnhem. Kopieën
van dit beroep naar alle tweede kamer fracties verstuurd.
Tot op heden (8 mei 2008) antwoord gehad van de
VVD, Partij voor de Dieren,
Groenlinks en de SP. 13 maart
2008 zitting bij de rechtbank te Arnhem in een constructieve
sfeer. 17 april uitspraak door de rechtbank waarin het beroep
ongegrond wordt verklaart.
Hoger
beroep aangetekend (juni 2008) Het is geen "peace
of cake" van welke invalshoek je het ook bekijkt. Het is de
kunst om een rechtzaak als een in gesprek komen te zien
en niet iets waarbij je verliest of wint, want dan is de kans dat
de essentie verloren gaat erg groot. Dit besefte ik toen ik in
maart terugreed naar Roquetaillade. Ik vroeg me namelijk af of ik
blij zou zijn, wanneer ik de rechtzaak toch zou winnen. Merkte
enigzins verbaasd dat me dat niet blij maakte, want zo besefte
ik, heeft men dan ook werkelijk begrepen waarom het zo
onrechtvaardig is? Vandaag zijn de grondrechten in de Nederlandse
grondwet ondergesneeuwd door wat "bureaucratisch
fascisme" te noemen is. Pas wanneer we de moed verzamelen en
dit papieren monster gaan waarnemen, zal een duurzamere
verandering mogelijk worden, zonder een nieuw Irak binnenshuis te
creëren.
Maar misschien is deze vroege
jeugdervaring een betere samenvatting aan wat vooraf ging.
Het hoger beroep is 28 juli 2009 afgewezen, inmiddels in cassatie
gegaan (4 september 2009), niet dat ik daar nog een doorbraak(je)
verwacht, maar het is voor mijzelf belangrijk de 'laatste
juridische' mogelijkheid te benutten om in gesprek te geraken.
Tijdens het mondelinge gedeelte van het hoger beroep op het
spaarzaam moment het gevoel gehad dat ik met één van de leden van
het hof in kontakt (in gesprek) kwam. Het was het moment dat ik
probeerde aan te geven dat wanneer we een politiek-economisch
systeem baseren op nemen (meer er uithalen dan we er ingestopt
hebben, winst) het evenwicht meteen al verstoord wordt en het
rechtssysteem dit evenwicht dient te bewaken, beschermen en in
dit hoger beroep de taak is van het gerechtshof.
Zoals ik het ervaar is het voor mensen die werken binnen het
juridisch systeem niet eenvoudig om de geest van de wet in hun
zelf tot leven te laten komen en zit men vooral wat verkrampt om
de regel van de wet te 'rommelen'. Onbewust de
verantwoordelijkheid (lees geest van de wet) van zich af
schuivend.
De kunst is dat de regel van de wet door de geest van de wet tot
leven te kunnen laten komen, hopend dat we daar wat moed voor
verzamelen rn fr voorwaarden kunnen creëren dat dit proces op
gang kan komen.
Overigens was ik niet erg tevreden over mijn inbreng tijdens de
mondelinge gedeelte van het hoger beroep, op de één of andere
manier kon ik de uitwisseling niet bij 'de kern van
problematiek' krijgen. Gelijktijdig had ik wel het idee dat de
voorzitter van het gerechtshof heel goed wist waar het overging,
getuige zijn opmerking: U denkt toch niet dat we de
financiële wereld hier ter discussie gaan stellen?
Deze zin illustreert tegelijkertijd dat het moeilijk was om met
elkaar in gesprek te geraken, wat psychologisch overigens te
begrijpen is. Het is een ongelofelijk beladen onderwerp dat we
vroeg of laat in goede banen dien te leiden. Daar zullen we wel
de voorwaarden/context voor dienen te creëren, anders zal het
alleen maar uitlopen op een ramp, waar ik voor alle duidelijkheid
zeker niet op uit ben.
De uitdaging en kunst is ons bewust te worden te worden van de
problematiek, pas dan krijgen we de handvatten om een gezamenlijk
fundament te creëren en kunnen mensen daadwerkelijk weer greep
krijgen om werkelijk een constructieve bijdrage te kunnen
leveren. Vandaag worden we geregeerd door een onszelf gecreëerde
illusie en is het maatschappelijk fundament helaas gebaseerd op
drijfzand. Pas als we dit leren waar te nemen kan een
inhoudelijke verandering in constructieve, democratische en
rechtstatelijke zin mogelijk worden.
Hier kan men
de uitspraak van het hoger beroep vinden.
4 september 2009 beroep in cassatie naar de Hoger
Raad der Nederlanden verstuurd
De scene die
ik nodig had om wakkerder te worden: 
If I used
unauthorized your picture or drawing. Please let me know and i will
delete it or make a link to your website or otherwise, if you wish
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).