Palinkavleeshoek
Пoкoрнo мнe
вooбрaжeньe

Marcelo Segall's
poepkunstwerken treffen de kijker. Je gluurt mee naar het inwendige
van de kunstenaar. Poep is poep en zo heeft Segall
het bedoelt; refererend naar de voyeuristische rage van de laatste
jaren. Drollen in borden van hars en een bruidstaart gefundeerd op
familiaire poep. De in hars geconserveerde uitwerpselen zijn wit
uitgeslagen. Segall gebruikte voor zijn poepcreaties de
‘productie' van zijn hele gezin. Segall wil niet meer
duiden dan een overdonderende kijk op de realityprogramma's en de
overvloedige consumptie van deze tijd. Tijdens mijn bezoek aan deze
tentoonstelling bij Galerie Masters op de Eerste Jan Steenstraat te
Amsterdam wist de galeriebewaarder van die dag mij mee te voeren in
zijn fascinatie. "Ik zou zo graag een taartpuntje poep aanschaffen"
vertelde hij mij, "maar ik ben zo bang dat mijn vrouw daar niet erg
gecharmeerd van zal zijn". Ontroering en jaloezie bekropen mij;
deze man was bevlogen van de poepkunst en dat was vertederend om te
zien. Segall
heeft poep tot poep gereduceerd; en dat is knap. Het is poep om
naar te kijken en een knipoog naar De
Sade.Volg onderstaande link en Jerzy leest je een stukje voor uit het vermaarde boek ‘De geverfde vogel'. Weliswaar zeker niet mikkende op het voyeurisme, maar wel ‘mens en poep' op esthetische wijze met elkaar in gevecht:
http://media.putfile.com/De-geverfde-vogel
Aciscularius 20-04-2008
18:15
Deze fascinatie kan ik niet delen. Te vaak erin getrapt. Door
Kosinsky ben ik wel geraakt.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Mystiek,
angst, ziek, gevangenschap, schreeuw, des duivels, verloren