Madame Barr had haar vinger gelegd waar dat niet moest en nu had ze pijn. Zoals gewoonlijk was de familie op hun vrije dag naar het buitenhuis op het platteland onder Parijs gegaan en dit keer besloten ze van het mooie weer te profiteren om de tuin onder handen te nemen. Monsieur Barr ging in de weer met de grasmaaier en zijn vrouw ging de bloemenperken te lijf. Monsieur Médoc liep wat over de paadjes te schuifelen en ging er af en toe eens bij zitten.  Uiteraard verveelde de oude baas zich stierlijk, totdat hij een struik met rode besjes in het oog kreeg.

Vroeger waren er periodes waarin de jongens uit mijn buurt over straat liepen met zogenaamde pijltjesbuizen; gele buisjes van een armlengte lang waarmee papieren pijltjes of rozenbottels tegen mensen en spullen geschoten werden. Het was een hele kunst de pijltjesbuis succesvol te hanteren, want soms hield je het wapen te verticaal en rolde de rozenbottel in je keel. Dan werd je slachtoffer van je eigen pijltjesbuis. Iets wat absoluut voorkomen diende te worden, vooral als er anderen bij waren.

Hoe dan ook, Monsieur Médoc zat zich daar te vervelen naast die struik met rode besjes, toen hij een briljant idee kreeg. Hij had dan wel geen pijltjesbuis, maar zijn vingers zouden vast nog soepel genoeg zijn om de besjes weg te kunnen schieten. Zodoende. Eerst nam Papy de kat onderhanden, die bleek het een leuk spelletje te vinden en voor even vergat Monsieur Médoc de tijd. Toen hoorde de kat iets ritselen verderop en verdween het beest in de struiken.

Het was drie uur in de middag en nog lang geen tijd voor het aperitief, zijn schoonzoon wilde per se het grasveld vandaag gemaaid hebben en dus zou er wel niet gesjoemeld kunnen worden met het gebruikelijke tijdstip voor een drankje. Vanochtend had Papy ook al de hele tijd alleen gezeten, toen de anderen naar de winkel gingen. Nu lieten ze hem eigenlijk weer in de steek, want hij mocht van zijn dochter niks doen in de tuin. Wat was het hier toch verschrikkelijk saai.

Toen zag Monsieur Médoc zijn dochter zweten boven een perkje, hij zou haar eens verrassen. Enthousiast begon Papy besjes te plukken van de struik naast hem en toen hij een hele hand vol had, schuifelde hij wat dichter naar Madame Barr toe. Met open mond van inspanning gooide Papy besjes naar zijn dochter, eerst op haar forse achterwerk en toen dat geen effect bleek te hebben probeerde hij haar grote kapsel te decoreren. Madame Barr slaakte een kreet en sprong opzij. Hierbij verloor ze haar evenwicht en kwam ongelukkig op haar vinger terecht.

Nadat Monsieur Barr een verbandje om de gekneusde vinger van zijn vrouw gelegd had, besloten ze dat het mooi geweest was voor die dag. Ze riepen Papy uit de tuin, die in tegenstelling tot die morgen in een opperbest humeur scheen te zijn en Monsieur Barr haalde een goede fles uit de kelder.
De dag daarop vertelde Madame Barr ons dat ze zo geschrokken was omdat ze dacht dat er een vogel op haar hoofd had gepoept. Monsieur Médoc vond dat een schitterend idee en wilde steeds opnieuw over de gebeurtenis horen. Geamuseerd zat hij in de deuropening van de bakkerij de binnenpretjes te onderdrukken. Misdaad loont, denk ik wel eens.

Volgend artikel in dit blog