Het is belangrijk om voldoende water te drinken.
Soms stijgt het water. Als het over de rand komt noemen we het een overstroming. Op het water gebeurt er van alles. Mensen varen voorbij in plezierboten. Soms gaan ze elkaar te lijf met roeispanen. Een brugwachter: ‘Wat hier allemaal langskomt, daar zou ik een boek over kunnen schrijven.'

Het blijft altijd een raar gezicht: een geopende brug met een rij wachtende auto's, fietsters en voetgangers voor de slagbomen, terwijl er een eindeloze file plezierboten voorbijpruttelt. Onder de wachtenden bevinden zich veel werkende mensen. Mensen die de economie draaiende houden. Maar de mensen op de plezierboten doen niks.

Op het water drinkt men doorgaans geen water. Eerder bier of rosé. Wanneer de gemoederen hoog oplopen, leidt dit tot ware zeeslagen. Of meer-, rivier- of kanaalslagen. Het begint met elkaar verwensingen toeschreeuwen. ‘Ik dacht dat ik eerder bij deze sluis was dan jij!' Dan gaan ze elkaar natspetteren. Er wordt een vol blikje Heineken naar de andere boot gegooid. Het eindigt met vuistslagen.

Het laagje beschaving is dun. Ook op het water. Je zou kunnen zeggen dat mensen die zich een plezierboot kunnen veroorloven, de economie al in een eerder stadium draaiend hebben gehouden. Misschien verdienen ze wel meer dan al die wachtenden voor de geopende brug bijelkaar. Toch blijft het raar.

Mensen op het water maken zichzelf wijs dat ze het leuk vinden om op het water te zijn. Maar het ziet er nooit leuk uit. Om te beginnen is de gemiddelde leeftijd te hoog. De meeste plezierbootbezitters zijn bovendien te dik. Op de achterplecht zit een veel te dikke vrouw een kruiswoordpuzzel op te lossen. Maar dat kan je net zo goed thuis doen. Varen op het water is verveling in beweging. Wij zijn een varende natie, hoor je vaak.

De kruiswoordpuzzel is opgelost. De veel te dikke, en eigenlijk te oude vrouw gaat koffie zetten in de kajuit. ‘Iedereen koffie?' roept ze naar boven. Buiten is er het water, maar binnen is alles te klein op een boot. Zo ook de wc. Ze moet zich er achterwaarts inwurmen. Na afloop moet ze zich aan de deurstijlen optrekken. De koffie is inmiddels doorgelopen.

Mensen op het water zijn tamelijk weerloos. Je kunt van alles naar ze roepen, ze zijn toch altijd te laat aan de kant om verhaal te komen halen. Je kunt dingen naar ze gooien. Vanaf een brug bijvoorbeeld. Geen zware dingen, dat is flauw. Je kunt bijvoorbeeld spugen, maar dat is ook een beetje flauw. Het beste is water gooien. Niets is zo erg voor iemand die zelf op het water is om met water te worden natgespetterd. Vanaf de kant. Een koekje van eigen deeg.

Na de koffie moet iedereen opeens tegelijk naar de wc. Soms komt er een bootje met jong spul voorbij. Meisjes met zonnebrillen die prinses Carolina voor de kust van Saint-Tropez spelen. ‘Godverdomme, dat moest toch verboden worden!' grommen de mannelijke ouderen op de plezierboot. Door het dodelijke mengsel van te veel koffie en UV-straling zijn ze onnatuurlijk bruin.

Hoe meer zonlicht hoe minder depressies, heeft een recent onderzoek aangetoond. Mensen in de schaduw van een boom zijn depressiever dan mensen in de volle zon. Toch is er een directe link tussen het bezit van een plezierboot en depressies aan de ene kant, en koffie en kruiswoordpuzzels aan de andere kant. Eskimo's hebben de meeste woorden voor sneeuw, Nederlanders voor regen en water.

Volgend artikel in dit blog