Nieuwe modewedstrijd: de Triumph Inspiration Award. De internationale finale wordt deze zomer in Beijing gehouden, donderdagmiddag was in de Supperclub in Amsterdam de Nederlandse voorronde (ik zat, samen met Piet Paris, journaliste Elleke van Duyn en een afgevaardigde van het lingeriemerk, in de jury). Drie Nederlandse academies hadden afgevaardigden gestuurd, de vijftien deelneemsters hadden ieder een setje gemaakt dat binnen het thema ‘Female fascination’ moest vallen.

Het was te prijzen dat geen van de studenten kant had gebruikt, en dat sommigen gekozen hadden voor een wat voller model om het ondergoed te laten zien. Maar het niveau was over het algemeen niet heel hoog. Nou is lingerie is ook een erg lastige tak van mode. Het moet allemaal precies passen, en iedere slordigheid valt op die kleine kledingstukken enorm op. Bovendien wordt het, qua ontwerp, snel teveel gedoe op een te klein oppervlak.

Gelukkig waren de drie winnaressen erg overtuigend. De Duitse Swantje Langeheine van ArtEZ in Arnhem kreeg de derde prijs. Ze had de (Britse) slogan uit de Tweede Wereldoorlog ‘Make Do and Mend’ genomen, dat opriep om uit oude spullen nieuwe te maken. Haar gevlochten, beige beha deed denken aan een mandje, en er zat een wijd hansopje bij; een echt nieuwe vorm. Over de set werd een mouwloze jas van oude luxaflex gedragen. Ze had ook een erg sterke styling, goeie blokkige schoenen en dégradé geverfde kniekousen. Het maakte haar outfit als enige echt modieus.

Anke de Vor (Willem de Kooning Academie) werd tweede met een setje wegwerplingerie. ‘Handig voor op vakantie, heb je op de terugweg meer ruimte in de koffer’. Haar beha en broekje, wit met een geel randje, was gemaakt van het stevige celstof dat in ziekenhuizen wordt gebruikt, voor de uiteindelijke uitvoering zou ze checken of dat helemaal biologisch afbreekbaar is. Ondanks het lastige, niet-rekkende materiaal zat haar beha het best van allemaal.

Ratna Ho baseerde haar doordachte, mooie setje op de Mósuo, een Chinees volk waar vrouwen de baas zijn. De kleuren die de vrouwen dragen kwamen terug in het wit van het setje en het op de haardracht van de Mósuo geïnspireerde vlechtwerk van linten waarmee het was versierd. Om te benadrukken dat de stam eigenlijk in een omgekeerde wereld leeft, had ze de linten vaak binnenstebuiten gedraaid.
Ho (ArtEZ) wilde de vrouw die haar setje droeg (in dit geval: haar eigen zusje) zich niet sexy laten voelen, maar zelfverzekerd en sterk. De rechte beha drukte de borsten eerder plat dan dat ie ze benadrukte. Verfrissend, in deze tijd van voorgevormde, vooruitsturende lingerie.
Haar ontwerp wordt in productie genomen, en ze mag in juli meedoen aan de internationale finale in Beijing.

Volgend artikel in dit blog