Paus, pil, putje

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

Vergeten & Bekende Verzen

uit de oorlog en andere poëzie

< Voorpagina

woensdag 21 mei 2008 00:21 door K. van Vulpen

Over het ontstaan van leven kan nooit genoeg worden nagedacht. En misschien is dat maar beter ook. Nooit genoeg is al snel teveel. Mijn gedachten dwalen namelijk al snel af naar beelden van stromatolieten (foto) en al dat vermoeiende, achter het ontstaan van leven. Is het dan nooit genoeg?

Putjesgeest

In duizend en een holte gaat ‘t op;
-m'n god- 't schept meer echo dan ‘t

echt nog leven maakt. Lekker dan zomaar
lek, druipt Adams ongekende nageslacht -

als kansloos bijproduct ten prooi aan de
uitwaterende sluizen. Plukken van haar,

vol zeep en zaad -vroeger nog vies, nu
vuil. Niks onverteerbaars meer; ‘n aanslag

als ‘t is verwerkt. Niet opgelegd per lid,
nee, - omgeslagen per vervuilingseenheid.

© KvV, 2008

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

4reacties

cor 21-05-2008 12:32

stromatolieten; kijk die ontbraken nog aan mijn collectie vreemde woorden, waarvoor dank. Ik vind putjesgeest een mooie titel....het menselijke bijprodukt op weg in de wijde wereld en zo

Ragfijn 21-05-2008 14:25

Lees ik waarde Vulpen, na wat hakkelig doorscrollen, 'waarschuw de Paus'. Tegelijkertijd denk ik aan al die kloosterputjes...

Gr. Ragfijn

lidy 21-05-2008 15:08

'nooit genoeg is al snel teveel'

Zo is het!...
Die zal ik onthouden!...

k. van vulpen 21-05-2008 15:39

zonder meer een vreemd woord, Cor, voor dingen waar ene God ooit de lucht van kreeg die hij Adam zou hebben ingeblazen...

Uwe Ed. Ragfijn herinnert zich toch zeker wel de 'kloostervrouw melissegeest' (het zgn. Eau des Carmes)?

onthouding voorkomt elk teveel, lidy!

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).