De
ochtend verliep op de automatische piloot, maar vlot en het verkeer
reed door. Op de Arnhemse Rijnkade, niet ver van de befaamde
drugsboot, werd de auto geparkeerd. Steeds verder van de werkplek
omdat ook anderen het gratis parkeren hebben ontdekt. Ondanks de
veel junks is het hier relatief veilig parkeren. Ook
drugsverslaafden bevuilen niet hun eigen nest en breken liever
elders auto's open. De regelmatige controle van politie en
beveiligingsdiensten in de omgeving van de boot hebben zo ook hun
eigen preventieve werking. Toch wordt het frontje van de radio
meegenomen en de autoportieren zorgvuldig afgesloten. Een wandeling
van anderhalf kilometer rest dan nog om het dagelijkse brood (en
beleg) te verdienen. Even flink doorstappen en dat is geen straf op
deze frisse, maar heldere lenteochtend.Met de tas op de schouder en de aansteker in de aanslag om een sigaret op te steken, ontwaart hij tussen het blik van de auto's en de grijsbruine omgeving van de kade een helderblauwe glimmende verschijning. De eerste indruk is een fata morgana in de grauwe omgeving, terwijl de zon extra cachet geeft aan die intense blauwe waas. Heel opvallend, zodat zijn sigaret nog even werkeloos blijft in zijn mond. De blauwe plek op zijn netvlies blijkt een kleedje te zijn om het lichaam van een vrouw die zo'n honderd meter voor hem loopt. Of het nu een rok of een jurk is ziet hij op deze afstand niet.
Als gebiologeerd blijft hij nog even staan, zichzelf verbazend. Hij heeft immers weinig met mode, laat staan damesmode. Dan steekt hij zijn sigaret aan en loopt sneller dan hij normaal doet. Dit wil hij wel eens van dichtbij bekijken. Omdat ook de ‘blauwe dame' stevig doorloopt, is dit nog niet zo eenvoudig. Links van hem de Rijn en rechts de zojuist gemaaide dijk die de stad moeten beschermen tegen hoog water. Voor hem het object van verbazing, kleuren die zijn netvlies aangenaam kietelen. Een gewaad dat met stijl gedragen wordt, het beweegt bij iedere stap die ze zet. Terwijl ze na vijfhonderd meter via de trap naar het hoger gelegen wegdeel loopt, verdwijnt ze even uit zijn gezichtsveld, maar met de wetenschap dat hij haar op dertig meter genaderd is. Ze loopt nu parmantig tussen terrassen die opgebouwd worden voor de mooie dag in aantocht, gevolgd door de stille bewonderaar van haar blauwe jurk. Of rok, hij weet het nog steeds niet. Wel kan hij meer details onderscheiden. Het blauw van de jurk overheerst nog steeds, maar nu ziet hij dat het blauw bedrukt is met motieven die hij kent van stoffen uit het Verre Oosten. De zoom aan de onderkant is afgezet met een dunne zwarte bies. Die onderkant is trouwens niet rechttoe rechtaan. Er zit een driehoekige hap die de knieholte van haar rechterbeen zichtbaar maakt. Het overtollige stukje stof is aan de linkerkant weer gebruikt en raakt haar kuit. Het bovenstuk is eveneens zwart. De blauwe stof loopt door tot halverwege haar rug. Het maakt de draagster langer dan ze feitelijk is, heel geraffineerd.
En man als hij is, nu de blauwe jurk en de draagster op zo'n vijf meterloopt, ontkomt hij er niet aan. Ongemerkt keurt hij de dame in kwestie. Zoals gezegd, ze is niet groot en ze heeft zeker niet de ongezonde maten van een mannequin, integendeel. In zijn ogen is ze mooi slank met volle vrouwelijke vormen die zo van achteren sterk geaccentueerd worden door de blauwe jurk. Onder de jurk komen een paar stevige kuiten tevoorschijn. Dit verbaast hem niet, want ondanks de kleine hakjes van haar zwarte zomerschoenen, heeft ze nog steeds een stevig tempo. Klik, klak, klik, klak....... Ze heeft blond haar tot even boven haar schouders. Daar heeft ze vast iets ingenieus mee gedaan dat veel geld heeft gekost. Hoe die kappersingreep heet weet hij niet, het had van hem niet gehoeven.
Nu loopt hij schuin achter de dame in haar diepblauwe jurk. Eigenlijk zou hij haar willen complimenteren met haar kleedje, maar dat dorst hij niet. Zo vrijpostig is hij niet. Wat zal ze wel niet van hem denken. Mogelijk wordt ze wel bang?
Dan overvalt hem een gevoel van schaamte, diepe schaamte. Als de eerste de beste vieze oude man is hij een vrouw, waarschijnlijk op weg naar haar werk, gevolgd en heeft hij haar schaamteloos geobserveerd als een stalker. Bij het besef van zijn trieste gedrag versnelt hij de pas, draait zijn hoofd bij het passeren even en de vrouw kijkt hem terloops even aan, heel neutraal. Hij loopt door zonder nog achterom te kijken. Nu kan ze naar zijn bespijkerstofde achterkant kijken. Nog even hoort hij de hakjes op het wegdek en dan sterft het geluid langzaam weg. Ze is weg, maar de hele dag denkt hij nog aan de intense kleuren van de blauwe jurk.
Patricia
Vermeulen 25-05-2008 10:33
sprakeloos 25-05-2008
11:26
Patricia
Vermeulen 26-05-2008 19:28
sprakeloos 11-08-2009 19:42
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
sprakeloos
Woonplaats: DuivenSoms verbaasd, soms boos, soms passief, soms actief, soms genuanceerd, soms ook niet. Soms lijdend aan 'Weltschmerzen', soms een struisvogel met de kop in het zand. Maar heel vaak Sprakeloos, dus dat schrijven we dan maar weg. Het gemoed blijft dan nog een beetje in evenwicht. Toch?
Wandelen rond de hoogmis
kerkje van Auvers door Vincent van Gogh
NEPKRONKELS WORDEN SPRANONKELS
Mijn eerste literaire held was Simon Carmiggelt. Ik leerde hem kennen op mijn 17e. Vele verhalen heb ik van hem gelezen en herlezen. Enige dagen terug heb ik zijn verhaaltjes opnieuw ter hand genomen. Dit is mijn eerste poging om eigentijdse verhaaltjes in de stijl van Carmiggelt te schrijven. Met nadruk op 'eigentijds' en 'poging', want het zal me nimmer lukken om zijn kwaliteit maar te benaderen. Toch zie ik dit, en mogelijk meerdere verhalen in deze serie, als een ode aan een groot Nederlands schrijver.
een kaart onbekende bestemming
DE DEPRESSIEVE TIJD VOOR DE VERKIEZINGEN
Foto uit serie 'Wees niet zo beknot. Stel jezelf open' van Eunice Lieveld.
In mijn widget ten aanzien van kerst sprak ik al enige melancholie uit. Een toevallig gevonden foto van kunstenares Eunice Lieveld paste er mijns inziens goed bij. Ook bij de aanpassing bij het seizoen vond ik een soortgelijke foto van de kunstenares.
Zal nog eens kijken of er nog passende teksten bij geplaatst kunnen worden uit de oude doos van Sprakeloos.
Het blogt niet alleen, het leest ook!
SPRAKELOZE BOEKERVARINGEN Wie schrijft, moet ook lezen. In de real world wordt dat maar zeer beperkt gedaan. In al het bloggersgeweld probeer ik af en toe een boek mee te pikken.
Op dit moment ben ik aan het lezen:
Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq
(Ben benieuwd of dit wat voor mij is, schijnt niet zo heel toegangelijk te zijn. Aanvulling op 3 februari 2010, het begin viel niet tegen, maar ik heb in het verleden de film gezien, weet niet meer of het onder dezelfde titel was. Het ligt nu even onder op de stapel, want ook op het nachtkastje ligt:
Mijn derde Claudel: Rivier van Vergetelheid
Deel 3, nog iets dikker dan de eerste twee delen geeft mij hoop op een goede afloop.
En van een collega kreeg ik naar aanleiding van diens dood de Nederlandse vertaling van The catch in the rye
Het is maar dat u het weet, maar voorlopig wint Stieg Larson het, of eigenlijk de computer, want op het moment dat ik dit schrijf kan ik niet lezen, ben namelijk geen vrouw.)
Millennium trilogie deel 2 van Stieg Larsson 'De vrouw die met vuur speelde'
Millennium trilogie deel 1 van Stieg Larsson 'Mannen die vrouwen haten'
IJskastmoeder van Janneke van Bockel
Het spel van de engel van Carlos Ruiz Zafón
Een jaar na het lezen dan eindelijk: Het Rozeneiland van Sanne Terlouw Ik ga maar eens een oproep doen aan alle lezers van het boek van Sanne Terlouw. Dringend gevraagd een antwoord bij mijn oproep in het bijbehorende blog over mijn boekervaring
Grijze zielen van Philippe Claudel
Kleine landjes, berichten uit de Kaukasus van Jelle Brandt Corstius
Knielen op een bed violen van Jan Siebelink
De hand van mijn moeder van Nafisa Haji
Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel
Erasmus en het poldermodel van Herman Pley
In de schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón
Het pauperparadijs van Suzanne Jansen
De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath
Harry Potter, laatste deel van J.K. Rowling
Winter in Madrid van C.J. Sansom
Mijn kleine Waanzin van Jan Brokken
BLOGTOESTAND SPRAKELOOS
Mijn blogtoestand? Na een lange zomer en de nakende herfst kan ik niet anders zeggen dat ik gewend ben aan het nieuwe format. Dat wil zeggen dat afserveren via de rode pijl vind ik niets, maar dat terzijde. O ja mijn eigen foto's weet ik nog niet weg te zetten zonder weer een nieuw programma te moeten openen, dus ik maak voorlopig nog maar gebruik van het betere jatwerk.
Dat bloggen is af en toe wel een tijdrovende bezigheid, maar ik doe het mezelf aan. Ook nog ambities in het verschiet Sprakeloos? Ja hoor, ik wil eigenlijk een soort van e-zine op het blogformat maken, dus een week ervoor alles klaar hebben met vaste onderwerpen. En dat gaat een tijd kosten, dus wie weet, komt het er (niet) van.
Vriendjes maken?
Zoals in het echte leven, bij de een waai je gemakkelijker aan dan bij de ander. Soms is het nodig om een grote bocht te maken en een enkeling heeft Sprakeloos niet hoog staan. Of ik geband ben, weet ik niet. Ik ban alleen als de zinloosheid van de reacties te groot is of andere zaken gemeldt worden die niet door de beugel kunnen. Ik bepaal dat zelf al naar gelang mijn emotionele stabiliteit. Gebeurd gelukkig zelden.
Metabloggen
Het schijnt voor sommigen irritant te zijn, maar ik heb als het
ware een hele serie ontworpen en af en toe is er een opwelling in
de vorm van de dorpsomroeper, met min of meer toevallige
ontmoetingen. Daar waar de dorpsomroeper verschijnt is er vaak,
niet altijd, wel sprake van meer drukte dan wanneer Sprakeloos
alleen acteert.
Eerdere dorpspraat alhier samengevat:
De dorpsomroeper grabbelt opnieuw voor u
Grabbelend neemt de dorpsomroeper u weer waar
Dorpsomroeper op de najaarsmert met de laatste dingen
Een struinende dorpsomroeper op de midzomermarkt
De dorpsomroeper promoot hartstochtelijke taxvrije stofjesmarkt.
Favorieten van sprakeloos
.jpg "Ely de Waal")
Groepen
Autisme
Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 14 leden
Voor alle berichten uit het Autisme SpectrumMijn gadverdamme-serie
muziekcolumns
Status Quo Beth Carvalho/Mercedes Sosa
Michael Jackson,tegen beter weten in
werkschuw links tuig: twee hits uit de musical "Hair"
Maria van Rowwen Hèze: Beter dan prozac en mooier dan Mozart
Een fijn en oer Nederlands gevoel: draaiorgelmuziek uit Utrecht
All you need is love (bloggg...)/ The Beatles
Bruce Springsteen met New York City Serenade
Later is al lang begonnen van het Klein Orkest
Abba - The Winner takes it all
Flogging Molly & Dropkick Murphys
vredesboodschap van de sprakeloze anti-hip
People all get ready van The Frames
stats
|
|
Ook een telmiep erbij
Wat leert telmiep mij. Natuurlijk wat mijn toppers zijn tot 1 januari 2009:
1. Zwarte dag voor Linda de Mol en mijn vrouw Dit niemandalletje was aardig, maar ik begrijp niet waar de populariteit vandaan komt. De hits lijken ook wel met golven te komen. Mogelijk is het ergens gelinkt, maar begrijpen doe ik het niet.
2. Grote ego's Peter R. de Vries en Freek de Jonge, dat was genieten Een actueel verslag van beschamende televisie. Binnen een uur op het blog, met veel reacties.
3. De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath Qua hits doen de boekbesprekingen het aardig.
Azijnpisserij van Sprakeloos
MESTEN, politieke partij in opbouw
We gaan iets nieuws doen, een gevaarlijke uitspraak, maar toch..... Door voortschrijdend inzicht zal ik stukje bij beetje mijn eigen politieke partij gaan vormen. MESTEN. Dit staat voor Maatschappelijk Engagement Stimuleert Trots en Eigenwaarde in Nederland. Zoals met veel goede dingen komen ze in een opwelling Bij een volwaardige partij hoort uiteraard een beginselprogramma. Het beginselprogramma van MESTEN is gebaseerd op een soort van evangelie, maar dan toch weer even iets anders. De eerste werkopdracht is het zoeken naar overbodigheden in het huidige beleid. Dit moet de basis zijn voor een gezond financieel beleid, maar vooral de basis leggen voor een hoger welzijn van een ieder op het Nederlands grondgebied.
Laatste reacties
Wandelen rond de Hoogmis. Pauluskerk te Raalte
Icarusblauwtje: Sprakeloos, de kerk wel gezien in de tijd dat ik …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
sprakeloos: @Irarusblauwtje: Ja verbeteren lukt niet altijd, maar goed ik ben …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
Theo: Gevoelvol weerzien na dertig jaar.
(Je schrijft de serie zo gedocumenteerd …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
Icarusblauwtje: "Sprakelijk" dient sprakeloos te zijn. En "terig" dient terug te …
Wandelen rond de hoogmis. Abdij Sion te Diepenveen
sprakeloos: Het verhaal met veel plezier geschreven en beleefd uiteraard. Een …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van sprakeloos, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
