..ALS STOFJES IN NEDERLAND.......de MINIMALEN
..de theorie en praktijk in verschillende jasjes..

Klinische blik’ keuringsarts vaak onbetrouwbaar..
maandag 26 mei 2008 14:22 door Motek....tussen hemel en aarde...
ME/CVS-patiënten kunnen behalve lichamelijke ook psychische
klachten hebben, zoals concentratie-problemen of depressiviteit.
Verzekeringsartsen beoordelen deze symptomen vaak alleen op basis
van een gesprek. Zij gaan daarbij af op wat genoemd wordt hun
‘klinische blik'. Meestal laten ze geen ander onderzoek naar
uw psychische klachten doen, en vinden ze het ook niet nodig
daarover infor-matie op te vragen bij uw eigen arts. De kans dat uw
psychische klachten niet goed worden ingeschat is dan groot. Dat
kan betekenen dat u geschikt wordt verklaard voor werk dat uw
krachten te boven gaat.
Het probleem met de klinische blik is, dat die per definitie subjectief is. Uit de wetenschappelijke literatuur blijkt dat de arts die alleen vertrouwt op zijn klinische blik en op eigen kunnen, zoekt naar een bevestiging van zijn eerste indruk en geen of te weinig betekenis hecht aan tegenbewijs. Advocaat Ed van den Bogaard heeft zich verdiept in de betrouwbaarheid van de klinische blik bij psychische klach-ten en stoornissen. Hij schreef een uitvoerig beroepschrift voor de rechtbank van Amsterdam.*) Daarin stelt hij dat uit onderzoek is gebleken dat een arts, die psychische klachten alleen beoordeelt op basis van een gesprek met vragen en antwoorden en daarbij afgaat op zijn persoonlijke indrukken, in 50 tot 55% van de gevallen tot onjuiste conclusies komt. Bij persoonlijkheidsstoornissen is deze kans zelfs 70%. Maar als de arts zijn eigen indrukken combineert met andere onderzoeken en bijvoorbeeld erkende psychologische tests laat afnemen, schiet dit percentage omlaag naar 0 tot 10%.
Achterhaalde methode
In zijn beroepschrift citeert Van den Bogaard de Maastrichtse hoogleraar psychologie H.L.G.J. Mer-kelbach. Die zegt het zo: ‘Ik denk dat de huidige procedure die verzekeringsartsen volgen zeer aan-vechtbaar is. Het is aantoonbaar riskant om op basis van een gesprek uit te maken of de klachten van een kandidaat uitkeringsgerechtigde al dan niet authentiek zijn. Punt is namelijk dat er goede tests voorhanden zijn waarmee de kans op vals positieven en vals negatieven valt te reduceren.'
Van den Bogaard wijst ook op de Gezondheidsraad, die in 2005 heeft geconstateerd dat de verzeke-ringsgeneeskunde in toenemende mate achterblijft bij de ontwikkelingen in de medische wetenschap. Vasthouden aan het gebruik van de klinische blik alleen, terwijl door de wetenschappelijke ontwikke-lingen allang is komen vast te staan dat de klinische blik onbetrouwbaar is, maakt dat verzekeringsart-sen fouten maken. Daardoor zijn ze kwetsbaar voor klachten en procedures over de kwaliteit van hun beoordelingen.
Volgens de van toepassing zijnde wetten en regels moet arbeidsongeschiktheid immers objectief medisch worden vastgesteld. Bovendien moet het onderzoek van een verzekeringsarts zodanig zijn, dat een onderzoek door een ándere verzekeringsarts tot dezelfde conclusies zou leiden. De methode van de klinische blik is echter per definitie subjectief. Dat verzekeringsartsen die nog steeds algemeen
gebruiken, maakt het volgens Van den Bogaard nog niet tot een algemeen aanvaarde verzekerings-geneeskundige methode. Alleen afgaan op de klinische blik kan volgens hem worden gezien als onbe-trouwbaar en achterhaald.
Patiënt staat op achterstand
Wie vindt dat zijn psychische klachten niet objectief zijn beoordeeld, kan bezwaar maken of in beroep gaan. Als u in beroep gaat tegen de beoordeling van een verzekeringsarts, verwacht de rechter dat u terechte twijfel aan de juistheid daarvan aannemelijk maakt. Dat kunt u doen door bijvoorbeeld medi-sche informatie van behandelaars over te leggen die afwijkt van het oordeel van de verzekeringsarts. Dat lukt echter niet altijd. Daarbij speelt ook een rol dat u vaak op achterstand staat. Het UWV heeft verzekeringsartsen in huis en een toereikend budget om tests en expertiserapporten van te betalen. Maar voor u als patiënt kan het soms moeilijk zijn om aan medische informatie te komen. Huisartsen en andere medische behandelaars maken nogal eens bezwaar als uzelf of uw advocaat hun om schriftelijke medische informatie vraagt. Bovendien heeft iemand met een modaal inkomen niet zo makkelijk een bedrag van minstens € 1000,= beschikbaar voor een expertiserapport door een specia-list. En ook als u bij een psychologische instelling zou aankloppen om de ontbrekende psychologische tests af te leggen, zijn daar kosten aan verbonden die u zelf moet betalen. De gemeentes kennen daarvoor lang niet altijd bijzondere bijstand toe, en u moet nog maar afwachten of u aan het einde van de beroepszaak met een proceskostenveroordeling de gemaakte kosten weer terugkrijgt van het UWV.
Benut uw mogelijkheden
De verzekeringsarts die alleen zijn klinische blik gebruikt bespaart het UWV tijd en geld. Hij is produc-tief, snel klaar met zijn beoordeling, verricht die in één enkel gesprek. Als hij concludeert dat medische informatie van behandelaars, psychologische tests of een expertiserapport van een specialist niet nodig zijn, bespaart hij het UWV nog meer tijd en geld. Productiviteit is belangrijk voor het UWV.
Maar wat te denken van al die ontevreden belanghebbenden? De aantallen bezwaar- en beroepszaken bij het UWV zijn enorm. De aantallen bezwaar- en beroepszaken waarin het UWV in het ongelijk wordt gesteld zijn ook enorm. Al die klachten en procedures kosten tijd en geld. Bovendien leveren ze behalve financiële ook andere schade op: de onvrede en het persoonlijk leed van mensen die onte-recht worden goedgekeurd. Er zijn echter mogelijkheden om u te verweren. Benut die zoveel als u kunt, want het is uw recht.
*) Beroepschrift: tekst waarin bij de rechtbank beroep wordt aangetekend tegen een beslissing.
Een geanonimiseerde versie van het beroepschrift van Ed van den Bogaard is te vinden op http://www.steungroep.nl/ , in de rubriek ‘Juridische informatie'.
Met dank aan Sjoerd Visser
(Mr.)
Het probleem met de klinische blik is, dat die per definitie subjectief is. Uit de wetenschappelijke literatuur blijkt dat de arts die alleen vertrouwt op zijn klinische blik en op eigen kunnen, zoekt naar een bevestiging van zijn eerste indruk en geen of te weinig betekenis hecht aan tegenbewijs. Advocaat Ed van den Bogaard heeft zich verdiept in de betrouwbaarheid van de klinische blik bij psychische klach-ten en stoornissen. Hij schreef een uitvoerig beroepschrift voor de rechtbank van Amsterdam.*) Daarin stelt hij dat uit onderzoek is gebleken dat een arts, die psychische klachten alleen beoordeelt op basis van een gesprek met vragen en antwoorden en daarbij afgaat op zijn persoonlijke indrukken, in 50 tot 55% van de gevallen tot onjuiste conclusies komt. Bij persoonlijkheidsstoornissen is deze kans zelfs 70%. Maar als de arts zijn eigen indrukken combineert met andere onderzoeken en bijvoorbeeld erkende psychologische tests laat afnemen, schiet dit percentage omlaag naar 0 tot 10%.
Achterhaalde methode
In zijn beroepschrift citeert Van den Bogaard de Maastrichtse hoogleraar psychologie H.L.G.J. Mer-kelbach. Die zegt het zo: ‘Ik denk dat de huidige procedure die verzekeringsartsen volgen zeer aan-vechtbaar is. Het is aantoonbaar riskant om op basis van een gesprek uit te maken of de klachten van een kandidaat uitkeringsgerechtigde al dan niet authentiek zijn. Punt is namelijk dat er goede tests voorhanden zijn waarmee de kans op vals positieven en vals negatieven valt te reduceren.'
Van den Bogaard wijst ook op de Gezondheidsraad, die in 2005 heeft geconstateerd dat de verzeke-ringsgeneeskunde in toenemende mate achterblijft bij de ontwikkelingen in de medische wetenschap. Vasthouden aan het gebruik van de klinische blik alleen, terwijl door de wetenschappelijke ontwikke-lingen allang is komen vast te staan dat de klinische blik onbetrouwbaar is, maakt dat verzekeringsart-sen fouten maken. Daardoor zijn ze kwetsbaar voor klachten en procedures over de kwaliteit van hun beoordelingen.
Volgens de van toepassing zijnde wetten en regels moet arbeidsongeschiktheid immers objectief medisch worden vastgesteld. Bovendien moet het onderzoek van een verzekeringsarts zodanig zijn, dat een onderzoek door een ándere verzekeringsarts tot dezelfde conclusies zou leiden. De methode van de klinische blik is echter per definitie subjectief. Dat verzekeringsartsen die nog steeds algemeen
gebruiken, maakt het volgens Van den Bogaard nog niet tot een algemeen aanvaarde verzekerings-geneeskundige methode. Alleen afgaan op de klinische blik kan volgens hem worden gezien als onbe-trouwbaar en achterhaald.
Patiënt staat op achterstand
Wie vindt dat zijn psychische klachten niet objectief zijn beoordeeld, kan bezwaar maken of in beroep gaan. Als u in beroep gaat tegen de beoordeling van een verzekeringsarts, verwacht de rechter dat u terechte twijfel aan de juistheid daarvan aannemelijk maakt. Dat kunt u doen door bijvoorbeeld medi-sche informatie van behandelaars over te leggen die afwijkt van het oordeel van de verzekeringsarts. Dat lukt echter niet altijd. Daarbij speelt ook een rol dat u vaak op achterstand staat. Het UWV heeft verzekeringsartsen in huis en een toereikend budget om tests en expertiserapporten van te betalen. Maar voor u als patiënt kan het soms moeilijk zijn om aan medische informatie te komen. Huisartsen en andere medische behandelaars maken nogal eens bezwaar als uzelf of uw advocaat hun om schriftelijke medische informatie vraagt. Bovendien heeft iemand met een modaal inkomen niet zo makkelijk een bedrag van minstens € 1000,= beschikbaar voor een expertiserapport door een specia-list. En ook als u bij een psychologische instelling zou aankloppen om de ontbrekende psychologische tests af te leggen, zijn daar kosten aan verbonden die u zelf moet betalen. De gemeentes kennen daarvoor lang niet altijd bijzondere bijstand toe, en u moet nog maar afwachten of u aan het einde van de beroepszaak met een proceskostenveroordeling de gemaakte kosten weer terugkrijgt van het UWV.
Benut uw mogelijkheden
De verzekeringsarts die alleen zijn klinische blik gebruikt bespaart het UWV tijd en geld. Hij is produc-tief, snel klaar met zijn beoordeling, verricht die in één enkel gesprek. Als hij concludeert dat medische informatie van behandelaars, psychologische tests of een expertiserapport van een specialist niet nodig zijn, bespaart hij het UWV nog meer tijd en geld. Productiviteit is belangrijk voor het UWV.
Maar wat te denken van al die ontevreden belanghebbenden? De aantallen bezwaar- en beroepszaken bij het UWV zijn enorm. De aantallen bezwaar- en beroepszaken waarin het UWV in het ongelijk wordt gesteld zijn ook enorm. Al die klachten en procedures kosten tijd en geld. Bovendien leveren ze behalve financiële ook andere schade op: de onvrede en het persoonlijk leed van mensen die onte-recht worden goedgekeurd. Er zijn echter mogelijkheden om u te verweren. Benut die zoveel als u kunt, want het is uw recht.
*) Beroepschrift: tekst waarin bij de rechtbank beroep wordt aangetekend tegen een beslissing.
Een geanonimiseerde versie van het beroepschrift van Ed van den Bogaard is te vinden op http://www.steungroep.nl/ , in de rubriek ‘Juridische informatie'.
Met dank aan Sjoerd Visser
Motek from
Space 26-05-2008 20:18
ik weet niet wie me heeft aan bevolen maar dank jullie wel namens
de slachtoffers!
Eline 27-05-2008
09:27
Valt me steeds weer op hoe jij wantoestanden aan de kaak stelt.
Aanbevolen. Het is eigenlijk bizar, dat onderzoek niet door een
onafhankelijk arts wordt verricht. Met mensen moet je zorgvuldig
omgaan.
Motek from
Space 27-05-2008 10:52
Eline:..ik ben ook geen echte "chatter" of "vergaderdier".
Menig verzakerings"arts" haalde het niet om als huisarts door het leven te gaan en ging liever voor het grote geld in deze.
Ik denk dat het logisch is dat men allles wil vertalen als zijnde "het zit tussen de oren" gezien de mutanten-versies die er rondlopen onder allerlei macht-misbruikers.
Dankjewel voor je reactie; ik ga weer verder met m'n werk :-))
Menig verzakerings"arts" haalde het niet om als huisarts door het leven te gaan en ging liever voor het grote geld in deze.
Ik denk dat het logisch is dat men allles wil vertalen als zijnde "het zit tussen de oren" gezien de mutanten-versies die er rondlopen onder allerlei macht-misbruikers.
Dankjewel voor je reactie; ik ga weer verder met m'n werk :-))
N=29980
02-06-2008 00:42
En een probleem met keuringsartsen is dat ze een hele hoop meer
verdienen in minder werktijd dan heel veel van hun
collega's.
En hoewel er een hoop zullen zijn die met de beste intenties aan dit werk beginnen, wanneer de man die jouw salaris betaalt, vindt dat er meer mensen goedgekeurd moeten worden en je hebt een hypotheek die je anders alleen met hard werken en late uren op zou kunnen brengen, is de keuze vaak snel gemaakt...
En hoewel er een hoop zullen zijn die met de beste intenties aan dit werk beginnen, wanneer de man die jouw salaris betaalt, vindt dat er meer mensen goedgekeurd moeten worden en je hebt een hypotheek die je anders alleen met hard werken en late uren op zou kunnen brengen, is de keuze vaak snel gemaakt...
Hartman 28-07-2010
14:51
Er wordt -helaas- een 'doelgroep' vergeten die door medische
(overdrachts)fouten onnodig ooit in de WAO zijn beland en met
veel moeite de medische bureaucratie (incl. UWV-artsen) konden
weerstaan en pas na jaren de juiste medicatie kregen, terwijl de
feitelijke diagnose al gedurende de Ziektewetperiode al zowel bij
huisarts/specialist EN UWV (GAK/GMD) bekend was. Maar bij
hernieuwde uitval (nb: door een andere medische oorzaak) en ook
nog gedurende een arbeidsbetrekking (overigens zonder welke vorm
van re-integratie dan ook), worden arbeidsdeskundigen door het
UWV ingeschakeld die systematisch en op basis van willekeur de
(nieuwe) arbeidsongeschiktheid op 'oude', nimmer bestaande
psychische klachten afschuiven en daarmee willen beweren 'dat er
nog twijfel zou bestaan om de duurzaamheid van de werkzaamheden'.
Zo wordt een ex-WAO-er die ten tijde van geslaagde
sollicitatieprocedures en zonder hulp van het UWV inzake
re-integratie een nieuwe baan hebben gevonden op basis van art.
44 WAO weer in een oude maatmanloon situatie gedompeld met alle
financiële, fysieke, psychische en sociaal-maatschappelijke
gevolgen van dien. Dat bij herkeuringen UWV-artsen zich als
psychiaters gaan gedragen en als zodanig psychiatrische conclusie
trekken dekt de somatische lading voor die falende huisartsen en
onkundige specialisten die 'weigeren' wederom een juiste diagnose
te stellen. De gezondheid en het herstelgedrag van de patiënt
(lees in UWV-taal: 'belanghebbende") staat niet centraal in ons
democartisch landje, maar het oneigenlijk 'onder de pet houden'
van gemeenschapsgeld waarover een overheidsinstantie als het UWV
over dient te beheren. Dat er op een 'masochistische' wijze
misbruik wordt gemaakt van de psyche van diens cliënt door het
UWV is een PUBLIEKE SCHANDE. Het UWV en hun opdrachtnemers (lees:
psychodiagnostische bureautjes) zouden streng beboet moeten
worden en alle UWV-slachtoffers schadeloos gesteld moeten worden
voor GELEDEN EN NOG TE LIJDEN PSYCHISCHE SCHADE !!
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Armoede =
...het hebben van te weinig bestaansmiddelen om aan de wezenlijke
menselijke levensbehoeften te voldoen. De meest wezenlijke
levensbehoeften zijn onder andere voedsel, kleding en onderdak. In
grote steden en streken in Nederland waar werkloosheid heerst kan
ook veiligheid een eerste levensbehoefte zijn. Het tegengestelde
van armoede is welstand....
red een mens
en je red een hele generatie; red een boom en je red een heel bos
