Zeventachtig dagen onafgebroken geluk: TransPac 99

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

N=1

Let op: weinig voorspellende waarde voor de populatie als geheel.

< Voorpagina

maandag 9 juni 2008 12:51 door Dirk Poot

Tags: island, pagan, sapphire, apra harbour, guam, san diego, transpac, filmpje, profiel

5 juni 1999 09:17 Trossen los!
Dit is dan het filmpje waar ik het vrijdag over had, inmiddels heb ik de iTunes beveiliging weten te omzeilen, dus is de muziek gewoon hoorbaar.

Wie hoor je:
Jimmy Buffet, a Pirate Looks at Forty.

Wat zie je:
(Gekopieerd uit: Toch nog even wachten)
Het begint dus in de haven in Guam en het uitzwaaien door een familie dolfijnen. Dan een stukje schietlessen; we kwamen nu eenmaal door piraten-gebied en mijn zeilmaat was nu eenmaal een ex-navy-seal. Dus ik moest er ook aan geloven en vond al dat vuurwapengeweld eigenlijk veel leuker dan ik verwacht had, stiekem. En het lukte me trouwens ook aardig; die gele die in beeld komt, heeft het niet overleefd...

Al heel snel de eerste en enige tussenstop, het eiland Pagan. Ooit bewoond door enthousiaste kolonisten, maar als gevolg van een hele actieve vulkaan, inmiddels een verlaten, officieel onbewoond eiland. Het Robinson Crusoe-gevoel... Toen we Pagan achter ons lieten, hadden we nog ruim 8000 mijl en 80 dagen te gaan. Zonder tussenstops.

Daarna een stukje leven aan boord: zeilen, lezen, vissen, koken, douchen (koud), wassen... Een ritme wat we volhielden tot we net twee weken voor het einddoel waren; plotseling zaten we een week gevangen in een hoge druk-gebied; prachtig weer, maar geen zuchtje wind.
Wel een hele hoop Portugese Oorlogsschepen gezien, dat wel. Mooie plaatjes, dat ook, maar om zo dicht bij de haven zo klem te liggen is zó frustrerend. Was ook de inspiratie voor een photoshop-probeersel, dat ik dus ook terugvond...

Na tien weken alleen af en toe een tanker aan de horizon gezien te hebben, was het onvoorstelbaar om plotseling een andere zeilboot tegen te komen. De Zamboni bleek onderweg van Vancouver naar Hawaii en wilden graag wat boeken ruilen. Na een uurtje bijpraten gingen beiden schepen weer verder op hun route, en was de Zamboni even snel verdwenen als ze opdook.

Hierna ging het hard, na een week waren de eerste FM-stations weer te ontvangen en na nog een week hadden we, voor het eerst in drie maanden, weer vaste grond onder de voeten.

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

4reacties

Luna 09-06-2008 15:46

Wow, geweldig! Daar kan ik me alles bij voorstellen. Zat je alleen op die boot? En welke landen heb je aangedaan?
Ik heb een dergelijke ervaring met een paar maanden Portugal, dat was het Paradijs en zal ik ook nooit vergeten.
Trouwens, 5 juni is mijn verjaardag.
Twee aanbevelingen van mij, is dat goed?
Cheerio!

Oh, ik lees net je profiel, daar staat alles in.
Reactie is geredigeerd

Marjelle 09-06-2008 16:15

Eerlijk stukje en herkenbaar ook wel, N, en een mooie combinatie van film & muziek & sfeer! :)
Ik heb er net je vorige blog van vrijdag nog even bijgepakt, dan wordt het nog duidelijker, want verhaal en beelden vullen elkaar mooi aan! :)

Appelvrouw 09-06-2008 21:57

Ik ben helemaal stil van het filmpje. Heb het geluid erbij uit gezet en gekeken, en gevoeld.
En gedacht: dát is wat ik onder avontuur versta.
En ik dank je voor het mooie beeld van een onbekende wereld.

thera 22-12-2009 21:32

Wauw!!! Ik wou dat ik zo goed kon zeilen. Het lijkt me heerlijk. Bedankt dat ik een beetje kon mee genieten.

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Dirk Poot

Woonplaats: Hoeven
Het groeiend aantal databases waarin onze persoonlijke gegevens opgeslagen worden, plus het oncontroleerbaar groeiende woud van koppelingen die (semi) overheidsinstanties daartussen aan kunnen brengen is iets waar ik me al langer zorgen over maak.

Ook maak ik me zorgen over het steeds verder inperken van het internet als podium voor culturele uitwisseling en voor politiek en technisch debat.

Als medicus ben ik bovendien bekend met de absurditeit en uitwassen van het octrooi-systeem zoals we dat nu kennen.

Als blogger heb ik hier regelmatig aandacht aan besteed maar ik besef dat, indien ik echt wil zorgen dat mijn kinderen weer van dezelfde vrijheden kunnen genieten zoals ik dat kon, ik meer zal moet doen dan alleen vanaf de zijlijn roepen.

De Piratenpartij is volgens mij niet alleen de enige partij die serieus aandacht aan deze onderwerpen besteedt, maar ook de eerste in een nieuwe generatie globale politieke partijen.

Daarom was ik kandidaat voor de Piratenpartij bij de Tweede Kamerverkiezingen van dit jaar.
Beroep: Programmeur en blogger
Man, 42 jaar

Stuur Dirk Poot een bericht

Groepen

Actualiteit

Opgericht door aadverbaast op maandag 29 juni 2009 13:16, 145 leden

Reacties, commentaren en visies op de actualiteit in het binnen- en buitenland.

Politiek

Opgericht door Victor Onrust op maandag 25 mei 2009 15:20, 136 leden

Iedereen die wel eens over binnenlandse of EU politiek en aanverwant wil bloggen is van harte uitgenodigd.

Recht en Onrecht

Opgericht door aadverbaast op zondag 5 juli 2009 16:49, 23 leden

Alles wat met recht en rechtspraak te maken heeft.

Reclame

Opgericht door edu op dinsdag 24 november 2009 18:43, 10 leden

Het openbaar maken van (commerciële) reclamebijdragen!

SF & Fantasy

Opgericht door Kokopelli op dinsdag 26 mei 2009 12:45, 8 leden

Science Fiction en Fantasy verhalen.

N = 1?

Als Nederlander ben ik deel van een verzameling van N=16 miljoen. Wanneer ik gepeild wordt door Maurice de Hond of het NIPO, ben ik deel van een N=1200, of iets in die buurt. Als Rotterdammer ben ik deel van een verzameling van 598.000. Op mijn school was de N 1500, in mijn klas had je een N van 31. En 30 toen Kees-Jan van school werd gestuurd. In mijn familie was de N gelijk aan 4 en ook in mijn huwelijk geldt inmiddels N=(1+1)=4.

Hoe groter de N, hoe betrouwbaarder alle generalisaties en voorspellingen die je los kan laten op de gegevens die je uit zo’n groep boven water krijgt.

Maar ook, hoe groter de N, hoe meer mijn eigen persoonlijke meningen en onhebbelijkheden weg worden gefilterd en verdwijnen in de massa.

Ik ben slechts verantwoordelijk voor 1/16.000.000 van het beeld van de gemiddelde Nederlander. En voor 1/6.000.000.000 van de gemiddelde wereldburger. En ik herken mijzelf steeds minder in de gemiddelde Nederlander. Eveneens herken ik minder en minder van die gemiddelde Nederlander in mijzelf. En dan blijft er net wat te weinig over van wat ik echt denk en vind.

Vandaar deze N=1 studie. Heel erg betrouwbaar om mijn eigen meningen, gedachten, plannen, angsten en hoop boven water te krijgen. Alleen minder geschikt als maatstaf voor de gehele publieke opinie. Maar daarvoor ga je maar naar Maurice of het Nipo. N=1 is hier meer dan genoeg! (Dit betekent overigens niet dat die 1 altijd mijn 1 hoeft te zijn, ook andere N = 1 studies zijn natuurlijk van harte welkom.)

Hoewel een leuke illustratie van een betekenis van N = 1, heb ik deze foto gemaakt omdat het gras mij herinnerde aan de kracht van het leven om overal wortel te schieten. En dat herinnerde mij weer aan de elegantie waarmee Darwin alle verbanden met betrekking tot ons en onze plaats midden in de natuur legde. En eens te meer realiseerde ik mij, bovenop een vulkaan, de onbegrijpelijkheid dat zoveel mensen voor Intelligent Design vallen; Creationisme in een groovy jasje... Maar misschien denk ik gewoon wel te veel