OLDTIMER.

Reactie in de vorm van een open brief op de voordracht van mr. Knigge, advocaat-generaal bij de Hoge Raad, als pleidooi voor herziening van de zaak Lucia de Berk.

Gr....... 19 juni 2008.

Geachte Heer Knigge,

Als niet-jurist, maar een burger van het Marco van Basten-niveau, richt ik mij tot U inzake het herzieningsverzoek voor Lucia de Berk.
Uw pleidooi roept het beeld op van een groep notabele personen, de justitiële top van ons land, die zich voortbeweegt in een oldtimer, type Chevrolet-Impala.
Door het vele poetsen schijnt het koetswerk nog als een zonnetje, maar, zoals algemeen bekend is, schijn bedriegt: er is slechts sprake van schone schijn.
Mechanisch  is het voertuig  een wrak.
Vandaar dat het  regelmatig last heeft van een vastloper, zoals te Zaandam, Putten, Schiedam, Den Haag en Deventer onlangs is gebleken.
 
Als het voertuig wordt opgekrikt, zal blijken dat de dragende delen van het chassis gevaarlijke scheuren vertonen.
U gelieve daarvoor bedenkelijk recherche-onderzoek op plaatsen délict en dossiersamenstelling door het openbaar ministerie te lezen.
Voegt U daaraan toe de gebrekkige rijvaardigheid van de bestuurder, de rechter zoals U wilt, bepaald door eigen tekortkoming of incompetentie van de rij-instructeur, de deskundige, of falende verkeerspolitie, het openbaar ministerie  dan zijn ongelukken voorspelbaar.

Dreigt de reis een dolle rit te worden, dan is er gelukkig nog de noodrem, zult U zeggen.
Maar deze beveiliging , type Novum van 1899, laatstelijk gereviseerd in 1926, is, gezien de brokken die er in de jongste tijd  zijn gemaakt, evident aan vervanging toe.

U denkt het veiligheidssysteem met wat caoutchouc weer snelwegbetrouwbaar te maken. Caoutchouc of rubber is een veerkrachtig materiaal. Je kunt het  in een bepaalde situatie wat oprekken, zoals in de affaire Lucia de B. , om het daarna, als er geen  veerkracht meer wordt gevraagd, in zijn oorspronkelijke vorm terug te brengen, zoals in andere twijfelachtige rechtszaken het geval was.
 
Wat ik bedoel is dit.
U stelt dat de herzieningsgronden limitatief, begrenzend dienen te zijn.
In het wetboek van Sv wordt het begrip "Novum" als volgt omschreven:

"Een omstandigheid die bij onderzoek op de rechtzitting de rechter niet was gebleken, niet  bestaanbaar met de vroeger geleverde bewijzen en, als zij bekend was geweest, vermoedelijk tot vrijspraak zou hebben geleid."
Het limitatieve, restrictieve of beperkende wordt bepaald door

• 1) de nieuwheid van het feit;
• 2) het feitelijk karakter daarvan.

Een andere mening of overtuiging, bijvoorbeeld van andere deskundigen dan degene op wiens bevindingen de rechter zich bij het arrest heeft gebaseerd, dragen dus niet bij tot het ontstaan van een novum. Behalve als er sprake is van een bijzondere omstandigheid.
 
En nu komt Uw caoutchouc goed te pas: als de deskundige op wiens verslag de rechter het arrest heeft gebaseerd terugkomt op zijn oorspronkelijke verklaring, bijvoorbeeld onder druk van een groot aantal veel deskundiger deskundigen, waaronder een Nobelprijs-winnaar.
Ik zou dat het rechtsongelijkheidsbeginsel willen noemen.

Stelt U zich eens voor!
Je zult als veroordeelde maar niet te maken hebben gehad met een deskundige die de grootheid bezat zijn ongelijk te bekennen, zoals in de affaires Lucia de B. en Wilco Viets/Herman Dubois.
Je zult maar, zoals Ernest Louwes in de DMZ,  het slachtoffer zijn geweest van de bevindingen van een NFI-laborant, ex-werknemer van een justitieel laboratorium, in dienst van   het OM, als partij in de Deventer strafzaak.
Deze dna-kenner heeft nooit erkend dat hij onderzoek heeft verricht aan een alleszins gemaltraiteerd en derhalve dubieus bewijsstuk, de blouse van mevrouw Wittenberg.
Deze ex-justitiële medewerker past bovendien niet in het patroon dat U zelf omschrijft van een gerechtelijke deskundige. Ik citeer:
 
"Bij die discussie speelt de persoon van de deskundige een grote rol. Hij moet niet alleen beschikken over voldoende deskundigheid op het betreffende vakgebied, maar ook onpartijdig en onafhankelijk zijn. Als het aan een en ander schort, is dat een beletsel om de deskundige-verklaring voor het bewijs te gebruiken."

U zult repliceren: dan had de advocaat dat tijdens het debat voor de rechter maar naar voren moeten brengen.
Je zult maar een advocaat hebben die niet alert genoeg is en zich door de handelwijze van het openbaar ministerie in de luren laat leggen.
U stelt dat het voortdurend pleiten van de advocaat voor vrijspraak, ook na het arrest, ondersteund door publicitaire offensieven van de mediacratie, het beeld oproept dat de veroordeelde ten onrechte is gestraft.
Dat is nu precies wat door vele burgers in de Deventer moordzaak op bewijsbare gronden  wordt verondersteld.
 
U vreest dat door de voortdurende commotie de grond wegspoelt onder het LITIS FINIRI OPORTET. Inderdaad: aan de rechtsstrijd moet een einde komen. De rechtspraak is volgens U toch al overbelast.
Naar mijn mening dient aan de rechtstrijd pas een einde te komen als is recht gedaan.
Niet aan het systeem, maar aan de mens.

En wat die overbelasting van de rechtspraak betreft: dat wordt al een stuk minder als politie, justitie en rechters hun werk naar behoren verrichten.
Daarbij kunnen zij onafhankelijke deskundige ondersteuning goed gebruiken,
door tegenspraakteams en een Revisieraad.

Met verschuldigd respect,
H.J. Vonk sr

Deze brief wordt eveneens toegezonden aan politiek en media en op enkele weblogs geplaatst.

Volgend artikel in dit blog