Hotel Alpenzicht
Reisdagboek van het EK 2008

Door Robèrt Misset in Oostenrijk
Denk de orkaan van geluid even weg in het Ernst Happel Stadion en welgeteld 118 minuten kreeg ik bij Kroatië - Turkije het idee dat ik aan één van die prachtige meren in Oostenrijk rustig zat te vissen. Dit was een typische EK-wedstrijd, waarbij het niet moeilijk te voorspellen was dat het op een verlenging en strafschoppen zou uitdraaien. Tot de 118e minuut dus.
Gifbeker
De gifbeker noemen we dat in journalistenjargon, met een - reeds opgerekte deadline - van 23.00 uur die we dus niet gaan halen. Daarna is het de dood of de gladiolen, de persen draaien en blijven even wachten tot er een `wisselstuk' komt; in dit geval het wedstrijdverslag. Beschrijf de verbijstering van twee doldwaze minuten en het is een crimi, waarbij één actie mij het meeste is bijgebleven. De sprint van de Kroatische coach Slaven Bilic die zichzelf na de 1-0 van invaller Klasnic in extase terugvond achter het Turkse doel. Wat deed hij daar?
2 minuten
Toegeven aan de roes: met dat moment heeft Bilic de wedstrijd zelf uit handen gegeven. Hij had moeten weten dat er zeker nog 2 minuten moesten worden gespeeld. Hij wist zeker dat Turkije al twee keer uit de as was herrezen. Waarom geen derde keer?
Bidden
De meer ervaren Turkse coach Fatih Terim hield zijn kop er wel bij. Hij gebaarde meteen naar middenvelder Arda om de bal uit het eigen doel te halen, twee verdedigers moesten mee naar voren en verder kon de Turken slechts bidden.
Maar Terim was actief aan het coachen, terwijl Bilic al wegzwijmelde bij de gedachte dat hij de Duitsers in de halve finales nog een keer zou pakken. Bilic was na de 1-1 al net zo mentaal gebroken als zijn spelers. Hij was niet meer in staat ze te motiveren voor de noodzakelijke serie strafschoppen. Dat was geen enkele coach gelukt.
Wisselen
Maar Bilic had het nooit zover mogen laten komen. Hij had meteen moeten wisselen na de 1-0. Vertragen, nog een middenvelder terughalen. Aanwijzingen geven, voor zover mogelijk. Dan had hij na 122 minuten de mooiste sprint kunnen trekken, naar de Kroatische aanhang. Nu werd de jongste coach van het EK het slachtoffer van zijn onervarenheid. Het is een dure les die hem zijn hele carrière zal blijven achtervolgen.
Denk de orkaan van geluid even weg in het Ernst Happel Stadion en welgeteld 118 minuten kreeg ik bij Kroatië - Turkije het idee dat ik aan één van die prachtige meren in Oostenrijk rustig zat te vissen. Dit was een typische EK-wedstrijd, waarbij het niet moeilijk te voorspellen was dat het op een verlenging en strafschoppen zou uitdraaien. Tot de 118e minuut dus.
Gifbeker
De gifbeker noemen we dat in journalistenjargon, met een - reeds opgerekte deadline - van 23.00 uur die we dus niet gaan halen. Daarna is het de dood of de gladiolen, de persen draaien en blijven even wachten tot er een `wisselstuk' komt; in dit geval het wedstrijdverslag. Beschrijf de verbijstering van twee doldwaze minuten en het is een crimi, waarbij één actie mij het meeste is bijgebleven. De sprint van de Kroatische coach Slaven Bilic die zichzelf na de 1-0 van invaller Klasnic in extase terugvond achter het Turkse doel. Wat deed hij daar?
2 minuten
Toegeven aan de roes: met dat moment heeft Bilic de wedstrijd zelf uit handen gegeven. Hij had moeten weten dat er zeker nog 2 minuten moesten worden gespeeld. Hij wist zeker dat Turkije al twee keer uit de as was herrezen. Waarom geen derde keer?
Bidden
De meer ervaren Turkse coach Fatih Terim hield zijn kop er wel bij. Hij gebaarde meteen naar middenvelder Arda om de bal uit het eigen doel te halen, twee verdedigers moesten mee naar voren en verder kon de Turken slechts bidden.
Maar Terim was actief aan het coachen, terwijl Bilic al wegzwijmelde bij de gedachte dat hij de Duitsers in de halve finales nog een keer zou pakken. Bilic was na de 1-1 al net zo mentaal gebroken als zijn spelers. Hij was niet meer in staat ze te motiveren voor de noodzakelijke serie strafschoppen. Dat was geen enkele coach gelukt.
Wisselen
Maar Bilic had het nooit zover mogen laten komen. Hij had meteen moeten wisselen na de 1-0. Vertragen, nog een middenvelder terughalen. Aanwijzingen geven, voor zover mogelijk. Dan had hij na 122 minuten de mooiste sprint kunnen trekken, naar de Kroatische aanhang. Nu werd de jongste coach van het EK het slachtoffer van zijn onervarenheid. Het is een dure les die hem zijn hele carrière zal blijven achtervolgen.
Terracidus 21-06-2008 12:59
Ja, je moet het gezien hebben om het te kunnen geloven. Prachtig
verteld! Groetend, T.
Roma
21-06-2008 15:17
Sorry hoor, ik snap best dat Bilic blij was. Wie verwacht na die
goal van Klasnic nou nóg een goal?! Ze hadden inderdaad iets
beter hun hoofd erbij moeten houden, maar ja hoe doe je dat in
zo'n situatie?
Groet. R.
Groet. R.
zintuigen
22-06-2008 09:26
Hmmmm, Slaven Bilic....Ik heb de wedstrijd niet gezien, maar wel
vaker over die man gelezen. Hij is ook muzikant en heeft rechten
gestudeerd. Een veelkunner.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
