Terwijl hij naar het kantoor rijdt, zoekt hij naarstig naar een verklaring, of beter gezegd naar een plausibel verhaal om bij zijn collega's aan te komen. Veel verder dan de dame die hij gisterochtend voor hem zag lopen, komt hij niet. En met deze dame in gedachte komt zijn onverklaarbare obsessie voor de blauwe jurk ook naar boven.
‘Welke kleur blauw is het nu eigenlijk en als ik het weet, ben ik dan af van die dwang om op zoek te gaan naar de juiste blauwtint?'
Weer een korte pijnscheut in zijn hoofd, een flits en daarmee een heel kortstondig besef dat zijn zoektocht naar blauwe tinten niet het doel is. Maar wat dan wel?
‘Ik zal het Geert straks maar eens vragen, die weet vaak wel waar hij die informatie moet zoeken.' Een nadeel is, dat met de inmenging van Geert hij zijn nieuwsgierigheid naar het waarom en bovendien zijn spreekwoordelijke onbenullige waardeoordelen op de koop moet nemen.

Er moet eerst een ander probleem worden opgelost namelijk wat deed hij gisteravond en vooral met wie. Terwijl hij over dezelfde Rijnkade loopt, probeert hij de draagster van de blauwe jurk te omschrijven. ‘Blond, niet opvallend gekleurd en haar haar viel op haar schouders, vermoedelijk met een soort haartang in model gebracht. Vrouwelijke vormen dat wil zeggen een goed geproportioneerde bilpartij. Haar voorkant heeft hij eigenlijk niet eens goed kunnen observeren, hoewel hij naast haar heeft gelopen. Zelfs haar gezicht kan hij amper beschrijven. Hij hoort zijn drie mannelijke collega's al roepen in koor:
‘Maten'!
Noraly zal dan haar gezicht afwenden en doet alsof ze met iets heel belangrijks bezig is, maar ondertussen staat ze te popelen om de details tot zich te nemen. De mannen verdenken haar er soms van dat zij in stilte de concurrentie met de veroveringen van haar mannelijke collega's aangaat.
‘Wat zal ik eens zeggen, cup A, B of een forse DD?'
Hij kan niet tot een beslissing komen temeer de blauwe jurk weer op komt doemen in zijn gedachten en bovendien heeft hij het kantoor bereikt. Bij het naar binnen lopen voelt hij dat hij aangestaard wordt en onwillekeurig kijkt hij naar boven en ziet nog net de blonde scheiding van Roderique achter de lamellen verdwijnen. Zijn komst wordt dus aangekondigd en hij gaat er maar van uit dat hij net zo vlot van de tongriem gesneden is dan gebruikelijk in dit soort situaties.

Als hij uit de lift stapt op de zesde verdieping, ziet hij Roderique bij de koffieautomaat staan en voor hij hem goedemorgen heeft kunnen wensen roept hij als een goede collega betaamt:
"Ik heb al voor je ingedaan, extra sterk met suiker."
Achter Roderique aan loopt hij de kamer in. Terwijl de koffie op zijn bureau wordt gezet, overziet hij de opstelling van zijn collega's. Geheel volgens de planning. Roderique deelt de koffie uit om vervolgens nonchalant naar buiten te gaan kijken. Ron en Geert kijken met een gemaakte neutrale blik naar hem en trachten een inschatting te maken hoe het verhoor te beginnen. Maar eigenlijk hoeven ze hier helemaal niet over na te denken en zonder een commando nodig te hebben roepen ze in koor:
‘Maten?'
Roderique draait zich dan om en maakt een veelbetekenende horizontale golvende beweging met zijn beide handen en geeft een vette knipoog. Ron blijft zijn neutrale blik nog even volhouden terwijl Geert vooral geïnteresseerd lijkt te zijn in de cupmaat van de dame. Hij gebruikt zijn handen om die op borsthoogte in kommetjes te laten variëren. Noraly veinst te wachten op een persoon aan de andere kant van de lijn en legt de telefoon neer, haalt haar schouders op en begint omstandig te roeren in het bekertje thee, geheel ten overvloede want ze gebruikt geen suiker of zoetjes.

Hij ziet de puberale opwinding op de gezichten van zijn kantoormaten, slikt eens diep en probeert een start te maken.
"Ze heeft.......'
"Maatje B?"
Geert heeft ooit eens een onderzoek gelezen dat mensen met een gereformeerde achtergrond de voorkeur zouden hebben voor kleine borsten en brede heupen en omdat zijn laatste twee veroveringen bescheiden geproportioneerd waren, is Geert van mening dat hij een calvinistische achtergrond heeft. Hoewel hij niet religieus is opgevoed, is dit voor Geert niet overtuigend temeer hij klaarblijkelijk de behoefte heeft om zijn eigen voorkeur voor grote borsten te verklaren vanuit zijn vermeende Bourgondische levenstijl.
"Ze heeft......" "Blond haar" zegt Noraly.
Ze kent zijn voorkeur voor mediterrane types en betreurt dat heimelijk. Voor haar eigenwaarde is iedere blonde verovering van de mannen een bevestiging van haar eigenwaarde.
"Ze heeft......"
"Je helemaal sufgeneukt, gezien de enorme wallen onder je ogen."
"Roderique, doe eens niet zo brallerig.' vermaant Ron, terwijl hij zijn neutral blik nog steeds weet vast te houden, ‘Laat die man toch eens uitpraten, nou wat heeft ze?'
Drie paar ogen zijn strak op hem gericht en het laatste paar kijkt nog steeds in haar bekertje thee. "Ze heeft....., ze heeft een prachtige blauwe jurk."

Het is eruit voor hij er erg in heeft. Even is het stil en dan komen de protesten.
‘Een blauwe jurk, wat kan jou dat schelen, wat zat er onder die jurk?'
‘Ben je met haar wezen winkelen in de PC Hooftstraat en moest je die jurk met je creditcard betalen?'
Roderique loopt naar zijn bureau en pakt zijn koffie.
‘Geen details, geen koffie, kom op man.'
Hij voelt zich ongemakkelijk en zijn hoofd loopt rood aan en hij voelt dat een ader in zijn nek begint te kloppen.
"Echt, heel mooi die jurk" zegt hij nog, maar hij weet dat zijn collega's dit niet accepteren. Hoongelach is zijn deel en zelfs Noraly kan haar nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en gebaart met een hoofdknik dat hij op de proppen moet komen met zijn avontuur. Geert probeert hem uit de tent te lokken en komt weer terug op zijn vermoedens over de boezemomvang.
 ‘Cup B, een blauwe jurk en mijnheer kan er niets zinnigs over vertellen, dat moet moeder Maria zijn.'
Zijn collega's. inclusief Noraly. lachen. Hij voelt weer een steek in zijn hoofd, dit maal langer dan gebruikelijk. Of het nu door de onverwachte pijn komt of omdat hij met de mond vol tanden staat, maar hij vloekt eens onverwacht hartgrondig. Hij loopt naar het koffiezetapparaat, neemt een nieuw bekertje en gaat zitten en hij negeert zijn verbaasde collega's.

Volgend artikel in dit blog