De afgelopen weken deed ik met de geliefde Emmer cultuurwethouder Mariet Thalens-Kolker, beleidsvoorbereider Frans Meerhoff en Ebrien den Engelsman van Bestuur & Management Consultants zalen in de gemeente Emmen aan, voor inspraakrondes over de komende Cultuurnota van de gemeente Emmen.

Vertegenwoordigers van culturele instellingen, bedrijven, organisaties en verenigingen gaven daarbij hun visie over de culturele stand van zaken.

Gisteren, in Multifunctioneel Centrum De Schalm in Nieuw Amsterdam, waren Berber en Peter van Strien van Emmens enige galerie - Galerie van Strien - aanwezig. Peter van Strien, oud-theaterrecensent van de Drentse Courant, sprak daar deze, door beiden geschreven, woorden:

'In de gemeente Emmen is het met de waardering voor beeldende kunst de laatste jaren matig gesteld. Kunst wordt gezien als een marginale bedrijvigheid, niet van wezenlijk belang. Een spraakmakend initiatief als Stadsbeelden kon in dit klimaat niet gedijen. Elke ambitie kwijnt weg bij gebrek aan waardering.

Kunst kost alleen maar geld, zegt men, kunst levert niks op. Daarom wilde de gemeente een jaar of vijftien geleden al van het dure CBK – Centrum voor Beeldende Kunst – af. Dat voornemen is toen na actief verzet uit de burgerij ingetrokken, maar dank zij de reconstructie van het Bruggebouw staat het CBK Emmen nu al een paar jaar op een laag, goedkoop pitje. Ook de gemeentelijke schouwburg staat al decennialang op een sudderplaatje. Nee, Emmen wil maar niet bruisen.

Het gekke is: dit sudderende Emmen wil een stad zijn. Met een stadshart en een stadsvloer. Het gaat, in ronkende advertenties, over een aantrekkelijk vestigingsklimaat. Maar…..daar hoort, naast rust en ruimte toch ook een gevarieerd cultureel aanbod bij? Natuurlijk, vinden ze, maar het mag allemaal niks kosten. Vergeleken bij Emmen besteedt de stad Groningen per inwoner een veelvoud aan kunst en cultuur,. Emmen heeft andere prioriteiten. Van eindeloze Meerdijk-perikelen tot een Runde-tranendal.
Groeistuipen? Laten we het hopen. Het blijft knagen.

Als u het goed vindt nu even een preekje voor eigen parochie en wat practische tips.
Een galerie zet een plaats op de culturele kaart. Dat is leuk voor die plaats want onze bezoeker doet vaak nog even een boodschapje, een hapje en een drankje, of zelfs een overnachting in de buurt. Bovendien levert goede galerie- en dat zijn we - een bijdrage aan prettig cultureel klimaat in de eigen omgeving. Hele schoolklassen zijn langs geweest, CKV-leerlingen komen voor hun werkstukken, allerlei groepen, plattelandsvrouwen, lees- en schilderclubjes doen inspiratie op. Veel mensen weten ons te vinden, maar – en nu komt het: er zijn er ook die na enige omzwervingen, behoorlijk geïrriteerd bij ons aan de deur staan. ‘Waarom hebben jullie geen bordjes?’ Een wegbewijzering zou helpen. Ons verzoek daartoe is door de gemeente afgewezen. Wildgroei!

Kijk eens in de gemeente Coevorden. Galerieën zijn bewijzerd met van die wit-blauwe bordjes. Heel handig. Niks wildgroei.

Het zal vast iets te maken hebben met het culturele klimaat. Zo’n weigering zegt namelijk iets over waardering. Hotel Emmen mag wel een bordje bij de afrit van de A 37. Galerie Van Strien niet.

Als het gaat om bereikbaarheid, nog één dingetje. Het gedeelte van de vaart waar wij zitten is een 80-kilometer zone. Geen controles dus… dan weet je het wel. Voor menig zoekende cultuurtoerist een levensgevaarlijk avontuur. Verplaats dat 60-km bord dat er toch al staat tot voorbij de Siepeldijk of – liever nog - verklaar de hele Kloksbrug tot bebouwde kom. Met flitspalen. En verwijsbordjes!'

Peter en Berber van Strien
Nieuw Amsterdam, 23 juni 2008

Volgend artikel in dit blog