Dit is mijn tweede boetedoening tijdens deze Tour de France. Een week geleden vertelde ik dat ik echt van wielrennen wil houden en dat mij dat maar niet lukt. Daar is weinig in veranderd. Jammer, want Ik wil ooit, net als Bert Wagendorp, naast Mart Smeets aan tafel zitten. Ik wil dat ze een leuk itempje met me draaien. Desnoods zetten ze me in een kano of ze laten me tijdens de Olympische spelen 24 keer op mijn rug gooien door Dennis van der Geest. Maakt niet uit. Mart Smeets die een Mart Smeets-vraag aan mij stelt, daar leef ik voor.  

‘Nico, en nu moet ik me even heel goed uitdrukken, want wat een knots en knotsgekke dag was het vandaag met Fransen, kippen, een kilo gebakken lever, een tractorwiel en, mag ik het zo zeggen Nico, met een gek. Want jij bent gek. Deze man, kijkers thuis, is gek en deze gek, deze schrijvende kale gek, want zo mag ik je toch noemen hè Nico, die liep vandaag als een, ja, hoe zal ik dat zeggen, als een hele kleine hoerenloper met zesduizend euro op zak over de wallen, mag ik dat zo zeggen, Nico? Ja toch? Want jij bent gek. Een heerlijke gek, maar gek. Knots en knotsgek. Waar of niet?’

Ik zal hier alleen maar ‘ja’ op antwoorden. Daarna wil ik naast Smeets zitten als hij een humoristisch filmpje aankondigt. Dat ging vrijdag zo. “En dan sta je eindelijk bij de tourbus en je hebt het koud. Je bent nat. Je hebt net, goedemiddag mag ik u even spreken meneer, een etappe van 170 kilometer in de benen en ja, je bent gewoon knoertstinkend kapot. Je hebt de pest aan al die hoge meneren en wat wil je dan: je wilt naar binnen. De bus in. Kijkt u even mee?’  

Daarna zagen we een wielrenner op de deur van een bus kloppen. Die deur ging niet meteen open, Einde filmpje. Smeets aan tafel: ‘ook dat gebeurt in de Tour. Waarvan akte.’ Daarna liet hij een magnifieke stilte vallen.

Om echt van de Tour te houden moet je je denk ik door die typische wielren-humor heen bijten. Het komisch duo Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot - die over twee maanden alweer starten met hun nieuwe theaterprogramma ‘Spring maar achterop’ - doen het televisiecommentaar bij de Tour. Daar moet je van houden.

Het recept is klassiek.  Maarten weet heel veel en Herbert is zijn achterlijke neefje, die steeds van alles aan hem vraagt.  Maarten is heel lang en ik hoop dat Herbert heel dik is. Dan hebben we de nieuwe Mounties te pakken.

Ik ben er dus nog niet helemaal. Ik voel veel bij deze Tour, maar of het ‘houden van’ is? Ik twijfel. Dat ik deze week heel hard heb zitten lachen om de huilende oud wielrenner Greg LeMond lijkt me geen goed teken. Greg vertelde over zijn zoon en huilde. Ik dacht alleen: een vader, een zoon en een traan. Hugo Borst zal wel onderweg zijn.
 

Volgend artikel in dit blog