Voor de Codex Alimentarius wordt sterk gelobbied door de eigenaren van IG-Farben (heet nu Degusa/Evonik). We hebben het hier over "De Rothschilds" familie. Hitler was een familielid (kleinzoon Baron de Rothschild uit Wenen) en werd door zijn familie gefinancieerd om van Duitsland een dictatuur te maken etc.. Deze familie samen met anderen zijn verantwoordelijk voor WWII, het gifgas, concentratiekampen, kwik-tandvullingen, ziekte van Lyme (zie het boek: Lab 257 en info over NAZI Viroloog Dr. E. Traub http://www.fonteine.com/lyme2.html ) mogelijk ook AIDS en andere ziekten en ellende. Dus dat de Codes Alimentarius niet veel goeds voorspelt voor onze gezondheid, is een euforisme. De gedachte erachter is pure moord door het verbieden van vele levensreddende therapien en daarvoor in de plaats giftige medicijnen aan te bieden. Elk jaar sterven er in Amerika alleen al 100.000 mensen (Bron JAMA, Dr. Barbara Starfield) aan (correct! voorgeschreven ) medicijnen.

De Rothschilds zijn nooit bestraft voor hun genocide. Zie de website van Nederlandse arts Dr. Rath ""Profit over Life" http://www.profit-over-life.org/about/index.html

Het gaat dus alleen om de voedingssupplementen, niet om de kruiden zelf? Volgens mij komt die folder van de fabrikanten van macrochaotische voedingssupplementen die bang zijn om een lekker lopend handeltje te verliezen. Lijkt mij een geval van de pot en de ketel.

Pure horror!

Naarmate we de omwenteling naderen en de gehele Aarde inclusief biologische filmlaag (i.e. mensen, dieren, planten, kortom, alles wat leeft) getransformeerd zal gaan worden, trekt de ouwe garde ons terug, althans probeert dit te doen, middels dit soort afschuwelijke tactieken.

Bilderberg, farmacie, olie- en wapenlobby, WHO (ja, die ook!!), ga maar door. Allemaal instanties gestuurd door een kleine groep machtshebbers, die geen ander doel hebben dan de mensheid te onderwerpen aan totale onderdrukking.

Genocide? Ja, bijkans wel!

"Worden wij wakker?" (Marcel Messing) is de leus van vandaag.

hierbij een reactie die ik graag kwijt wil.
groet, Yvonne.


Lang zullen we leven,......... grieperdepiep....

De huidige hype rond de Mexicaanse griep en het vaccineren baren mij als doodgewone burger nogal zorgen. Zorgen op meerdere fronten tegelijk. Natuurlijk wil niemand griep krijgen en al helemaal niet zo’n variant die bedreigender schijnt te zijn dan vorige varianten. Maar er spelen hier meer dingen mee die verder reiken dan puur de gezondheid en het welzijn van mensen. Dat maakt het geheel naar mijn mening zorgwekkender dan nodig en verlegt bovendien de discussie. En dat laatste vind ik kwalijk te noemen.

Wat speelt er dan allemaal?
= commercie
= belangenverstrengeling
= openheid van zaken
= helderheid van informatie
= vrije keus
= dualiteit / polariteit

Het dualisme voorziet en rechtvaardigt verschil en ongelijkwaardigheid. Wij pogen op die manier het beste boven water te krijgen maar verzanden in handjeklap en dus in concessies. Dat brengt ons uiteindelijk wel verder, maar dat gaat dan mondjesmaat en via de geleidelijke en uitgestippelde weg. Prima vooralsnog, want een beetje structuur, controle en regie is handig. Dan kunnen we ook weer analyseren, wat weer het verbeteren, optimaliseren of veranderen mogelijk maakt. Tot zover gaat het goed. Maar op het moment dat het algemeen belang plaats moet maken voor persoonlijke belangen of collectieve belangen van diverse partijen, groeperingen, verenigingen of andere afgescheiden verbanden van het geheel, wordt het een ander verhaal. Het verhaal van personen en collectieven die deel uitmaken van het algemeen, het grote collectief. Dan beroepen we ons op gerechtvaardige verschillen in rangorde. Het is maar helemaal de vraag of dat rechtvaardig is.
Het dualisme, waaruit het kapitalisme ontsproten is, hanteert hier mijns inziens onrechtmatig de zeeftechniek van de deductie (uitkleden en ontmantelen naar de gewenste uitkomst) om het recht van de sterkste aannemelijk te maken en te rechtvaardigen. Het gevolg is dat ons democratisch bestel belangenbehartigers, afgevaardigden en vertegenwoordigers in het leven roept om onze stemmen te laten gelden. Onze belangen worden ondergebracht bij groeperingen die er vervolgens mee op de loop gaan.
Zo kan het gebeuren dat onze gezondheid ondergebracht wordt bij artsen, hoogleraren, onderzoekers en laboratoria, maar evenzo bij farmaceuten, ziekenhuizen, zorginstellingen en verzekeraars. Gezondheid wordt zodoende van de menselijke maat verschoven naar de maat van positie, eer, image, macht en geld. Over de hoofden van de al of niet grieperige mens heen wordt een potje monopolie gespeeld met de gezondheid als onderwerp.

De vrije keus, waar eenieder mee loopt te schermen, raakt buiten beeld als we constateren dat er geen wezenlijke keus te maken valt. Angst is tenslotte een slechte raadgever. De vraag zou niet moeten zijn ‘wel of niet vaccineren’, maar zou eerder moeten liggen op het vlak van ‘voorkomen is beter dan genezen’ en de daaraan verbonden vraag: ‘Wat te doen om griep te voorkomen danwel te verzachten’. Vaccinatie is slechts één van de mogelijkheden. Hierbij dient nog meegenomen te worden, dat af en toe een verkoudheid of een griepje heel goed is voor de gezondheid omdat het een reinigende werking heeft op lichaam en geest.
De boog kan niet altijd gespannen staan en ziekte is een natuurlijke uitlaatklep om orde op zaken te stellen. De huidige tijdgeest wil ziek zijn niet alleen vermijden maar zelfs elimineren en daarbij worden steeds sterkere en radicalere middelen ingezet. Is dat allemaal wel nodig? En is de manier waarop wel zo mensvriendelijk en maatgevend? Zijn er niet meer wegen die naar het gewenste resultaat leiden? Hoewel,......... we worden tegenwoordig ook veelvuldig attent gemaakt op mogelijke ongemakken die door reclame een prominente plaats in ons leven krijgen. Cholesterol, hart- en vaatziekten, allergieën, impotentie, ontkalking, .................... Voor je het weet voldoe je aan de voorwaarden en heb je wat. Niet om te bagatelliseren, maar de achterliggende oorzaken doen er tegenwoordig minder toe dan de symptomen. Uit standaarden worden risicogroepen geformuleerd en als je er binnen past is het slikken geblazen. Dat is kassa voor de farmaceuten, de onderzoekers, de distributeurs, de verkoop en steeds meer ook voor de voedingsmiddelenindustrie. Becel wordt vergoed, de vierde opzettandenborstel kun je declareren en inmiddels wordt in veel voeding ongevraagd chemische vitamines en mineralen toegevoegd. Is dat een goede hantering van het voorzorgprincipe of gaan we dan voorbij aan nuchter verstand en contextueel onderzoek?

Heldere, eerlijke informatie met transparante en duidelijke informatieoverdracht zijn dingen die wij als burger mogen verwachten van onze belangenbehartigers, afgevaardigden en vertegenwoordigers. Dat komt toch niet goed uit de verf momenteel, gezien de grote onrust die we ervaren rondom de Mexicaanse griep en de bijbehorende eventuele vaccinatie ertegen. In plaats van openlijke inzage en toelichting op alle voorkomende vragen vanuit de bevolking met betrekking tot vaccins, vaccineren, alternatieven en voorzorgsmaatregelen, worden we als burgers overspoeld met moeilijke uitleg, verdedigende motieven en angstaanjagende scenario’s. Ook tegenstrijdige informatie is aan de orde van de dag. Het ene moment worden topsporters nog als risicogroep aangevinkt, het volgende moment zijn ze dat niet omdat hun immuunsysteem vanuit gezondheidsoogpunt op volle toeren draait en de vaccins gespaard moeten worden voor risicovolle(re) bevolkingsgroepen. Omdat topsport tegenwoordig met sponsors en dus met geld van doen heeft, is het vanuit economisch oogpunt natuurlijk wel wenselijk om ze te laten vaccineren. Als ze ziek zijn komen ze niet in beeld en kunnen ze geen beeldmerk vertegenwoordigen. Welke belangen krijgen nou voorrang en waarom? Nog zoiets, de hele wereld kampt met dezelfde griepvariant, toch verschillen per land de aanpak, de scenario’s, de risicogroepen en zelfs de vaccins. Hoe kan dat? Marktwerking? Uit voorzorg en eventuele bestrijding staan hieronder tips en aanraders ik her en der gelezen heb: Chlorella, Sambucol, knoflook, Takuna, vitamine C in hogere dosis, colloïdaal zilverwater, Oscillococcium (200K), Nysileen,............... wie vult het aan? Daar zijn we naar op zoek, naar het optimaliseren van ons aangeboren zelfgenezend vermogen. Toch? De diverse verkooppunten kunnen informatie geven over de toepassing van de middelen.

Dat woordvoerders het moeten doen met informatie die zij verstrekt krijgen vanuit de gelederen is wellicht tekenend genoeg. Binnen de gelederen spelen ook meerdere belangen, terwijl en maar één belang echt belangrijk is, en dat is de mens zelf. Alle andere belangen zijn ondergeschikt en dienend aan de belangwekkende mensheid in het algemeen. Binnen de huidige vooralsnog gevaarlijke en risicovolle verwachtingen rondom een grieppandemie zou het duidelijk voelbaar en zichtbaar moeten zijn dat onze leiders het beste met ons voor hebben, hetgeen zou blijken uit openheid, helderheid, zorgzaamheid en geruststelling. Het open staan voor alle eventuele alternatieven ter voorkoming en verzachting van een grieppandemie zou dagelijks aan de orde moeten zijn in de media. We zouden overspoelt moeten worden met tips en wetenswaardigheden, die niet moeten blijven steken bij ‘handjes wassen na de toiletgang’. Acupunctuur, homeopathie, kruidengeneeskunde, voetreflexologie. reiki, ....... zelfs placebo, zouden een bijdrage kunnen leveren als we moeten geloven dat het gevaar zo groot is. Maar het zou toch allemaal veel milder blijken te zijn, wordt gezegd?

Wat schetst mijn verbazing? De homeopathie bijvoorbeeld, kan voorzien in alternatieven en aanvullingen die hout snijden. Proefondervindelijk wordt dat regelmatig aangetoond en zelfs wetenschappelijk schijnen er al jarenlang bewijzen te liggen. Steeds meer mensen hebben baat bij de huis-, tuin- en keukenhomeopathie, het is alleen niet zo gemakkelijk onder gestandaardiseerde eenheidsworst te vangen. De gangbare wetenschap kan er dan niet zo veel mee en serveert het af. Voldoen onze huidige wetenschappelijke onderzoeksmethoden nog wel? Kunnen en moeten die niet optimaler, vanuit een ruimer perspectief van wat wij gangbaar als ‘(be)werkelijk’ hanteren? Publicaties omtrent homeopathische griepmiddelen zijn niet of nauwelijks te vinden en worden door de reguliere toonaangevende media gemeden. Er is geen podium, tenzij in de wandelgangen en op de B-wegen, voor alternatieve visies of voor een degelijke weerlegging van tegenstrijdige informatie over vaccineren in het verleden en de vaccins van tegenwoordig. Dat zorgt voor argwaan onder de bevolking die het naadje van de kous wil weten. En terecht, want als journalist wordt je toch ook juist geprikkeld door halve waarheden, defensieve houdingen en andere omtrekkende bewegingen die als afleidingsmanoeuvre gezien kunnen worden? De homeopathie, zegt nog steeds weinig gehoor te vinden in de media en moet zich in een poging de helpende hand te bieden in kwesties als deze, redden met eigen publicaties en artikeltjes in de kantlijn. Dat is niet alleen jammer, maar vanuit vrije-keus-oogpunt kwalijk te noemen. Als reguliere media en overheid kom je er dan niet mee weg door te wijzen op internet of zelfonderzoek. Het is tijd voor een openlijk debat over regulier en alternatief. Pas dan kan een mens een degelijke keus maken. Een ‘best of both worlds’ behoort dan tot de mogelijkheden, mits er geen belanghebbenden boven het debat cirkelen die als aasgieren hun sponsorgelden, investeringen of subsidies willen terugverdienen.

Belangenverstrengeling is een uitvloeisel van democratie, kapitalisme en marktwerking. De gelederen van de besluitvormende organen sluiten zich op het moment dat de afgevaardigden, de belangenbehartigers en de vertegenwoordigers zich verenigen. Dan richten zij een eigen agenda in rondom de kwesties en de mensen waarvan zij woordvoerder zijn. Weliswaar democratisch gekozen, maar eenmaal in positie dienen zij niet hun achterban maar ontwikkelt zich een geheel eigen onderling belang. Daarbij wisselen zij van uitvoerend orgaan naar toonaangevend orgaan, en menen zij uit hoofde van hun verkozen positie besluiten te mogen, moeten en kunnen nemen in naam van hun kiezers. Natuurlijk is de intentie goed. De theorie voorziet in protocollen die dat principe waarborgen, maar de praktijk wijst anders uit. Als vertegenwoordigers moeten dealen met broodheren en sponsoren om hun belangen te kunnen behartigen, treedt er een mechanisme in werking dat dualiteit en polariteit tegen elkaar uitspeelt. Het recht van de sterkste gaat gelden en het is maar de vraag of dat nou echt rechtvaardig is. Het duale polaire spel wordt dan belangrijker dan de kwestie, met als logisch gevolg dat een optimaal resultaat nooit meer haalbaar is. Het hogere plan, dat alle kwesties omvat en samensmeedt tot een harmonisch universeel bestaansbelang van gelijkwaardigheid, komt niet in beeld. De optimale staat aan de ene kant gaat altijd ten koste van de andere kant. Dualiteit en polariteit vertegenwoordigen de reikwijdte in horizontale en verticale zin en hebben hun overeenkomst, hun gezamenlijk belang niet in het midden maar ergens
non-lokaal boven het midden. Tenslotte leven we niet in het platte vlak.Van daaruit kunnen alle potentiële belangen vertegenwoordigt worden in de realiteit. De overkoepelende gezamenlijke belangen in deze griepkwestie zijn doodeenvoudig gezondheid en zorg. De manieren waarop dat gerealiseerd wordt zijn van minder belang dan dát het gerealiseerd wordt. Als de natuur en de techniek ons hierbij kunnen helpen dienen economische en maatschappelijke belangen naar de achtergrond te schuiven en plaats te maken voor nieuwe of onverwachte invalshoeken. Geld mag geen rol spelen. Als de accenten verlegd blijken te moeten worden, moet dat zonder schroom gesignaleerd kunnen worden door iedereen die zich daartoe geroepen voelt. Als er ruimte en plaats gemaakt moet worden voor andere wegen, gedachtegangen en ideeënwerelden mag dat niet bij voorbaat tegengewerkt worden door gevestigde orde.

De huidige commerciële belangenverstrengelingen zorgen voor een dicht netwerk gebaande wegen, met druk kruiwagenverkeer, ontoegankelijk voor buitenstaanders. Zij moeten tol betalen om toe gelaten te worden tot dit wegennet, om vervolgens ingewijd en opgenomen te worden als handlanger, waardoor het moeilijk is om hun oorspronkelijke missies uit te voeren. Zo kan het gebeuren dat zorg(instellingen), industrie en overheid de handen ineen slaan en een waterdicht verhaal houden over een eventuele grieppandemie. Zij bekleden samen de toppositie en hebben alle belangrijke middelen ter beschikking om hun visies voor het voetlicht te brengen, ondersteund door alle mogelijke gelederen, die allemaal mee-eten uit de ruif. De underdogs moeten zich behelpen met de 2e-rangs annalen. Het is in deze kwestie zeer wenselijk om als reguliere media op zoek te gaan naar het hogere plan in deze. Verschoond van dualiteit en polariteit. The best of both worlds. Elkaar aanvullend, op weg naar een hoger goed voor eenieder. Natuur, wetenschap en technologie bieden ons alle denkbare kansen, waar wij vervolgens alleen datgene uit selecteren wat wij graag willen zien en kunnen gebruiken. Wat dat is, wordt bepaald door onze toonaangevende organen, die, gedreven door kennis, macht en geld hun keuzes maken Echt onafhankelijk onderzoek is inmiddels ondenkbaar en onbetaalbaar (het wordt niet bekostigd) omdat het wel eens onwenselijke uitkomsten en resultaten kan opleveren. We leven in het tijdperk van ‘embedded science’. De wetenschap onderzoekt de natuur in een poging het leven te doorgronden. Uiteindelijk blijkt de natuur ons altijd te slim af. Dat zegt alles. Wie moeten er nu beter (van) worden?