De druivenoogst is binnen: één tros druiven, van de rand van de wierde. Wat me doet denken aan de mensen die hier zo'n tweeduizend jaar geleden leefden, aan de rand van het Romeinse rijk. Dit was het land van eb en vloed, van bewoonde heuveltjes in een kolossaal moerasgebied, met te weinig voor de Romeinen te halen om het in te lijven.

Handelaren trokken door het gebied, kochten huiden, verkochten Romeinse sieraden en aardewerk. Maar, vraag ik me met de tros druiven in de hand af, zeulden ze ook amforen wijn met zich mee? Wellicht dat ik vanavond naar het middelpunt van het dorp moet sluipen, om daar de druiven te offeren aan de geesten van de oerdorpelingen - zodat ook zij kennis nemen van deze wonderbaarlijke want wijn veroorzakende vrucht.

Volgend artikel in dit blog