Ik heb niets met Tarot en andere poorten naar bezodiakte  sprookjeswerelden, maar je wilt toch wel eens andere zaken aanroeren dan onderwerpen als Luie-Reet Enait, de inklinkende Zeeuwse klei in Balkenendes schedel en celebrities (is dat Patricia Paay; in de Idols jury?? Jôh! Dat is een opblaaspop!).

Zo weet ik van Tarotkaarten alleen dat Pamela Colman-Smith de beroemdste kaartenillustrator is (het Rider-Waite deck). Zulk werk doet sterk denken aan vroeg-twintigste eeuwse ex-libris plaatjes en dat van Colman-Smith is best fraai. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die zulke deks verzamelen.

Evengoed was ik maar half geïnteresseerd, zag de schimmige naam van Aleister Crowley ook nog even voorbij komen, maar stuitte vervolgens op een vrij bijzonder Tarotspel. Uniek, mag je wel zeggen.

Boris Kobe was een Sloveense architect en kunstschilder die het concentratiekamp Allach overleefde (een zogeheten sub-kamp van Dachau).  Zijn Tarotdek heeft hij niet in het kamp gemaakt, maar vrij kort nadat hij in april 1945 door de geallieerden bevrijd werd. Deze kaart geeft van dat evenement een voorstelling.



Hoewel Kobe na de oorlog zijn architectuur heeft hervat, heeft hij het oorlogsthema niet meer gebruikt.
Een artikel van de University of Minnesota geeft (voor zover ik kan beoordelen) alle kaarten in het deck weer. Het is ook het enige artikel over Boris Kobe op het web. Er is weinig over hem bekend, de man is in feite mystieker dan zijn Tarot.

Opmerkelijk is dat occultisten en waarzeggers benadrukken dat de Universiteit of Minnesota een verkeerde analyse van het deck geeft, het zou slechts een kaartenspel zijn, en dus louter voor familievertier.
Feit is, dat Kobe een simpel, maar indrukwekkend beeld van zijn kampervaringen geeft, en een zekere wrange humor daarbij niet schuwde.

Wie geïnteresseerd is, kan het dek hier bekijken.

Volgend artikel in dit blog