Ik zeurde al eerder over Jacqueline Cramer, minister van Ruimte en Milieu. En daarna nog een keer. Ze is natuurlijk niet het eerste politieke kopstuk dat, eh, volksvragen oproept en ze zal ook niet de laatste zijn. Maar meestal komen ze met, al of niet ingewikkelde, smoesjes. En vaak trapt de hele volksstam daar in. Om er maar van af te zijn?

Jacqueline doet het op haar manier. Zij reageerde op vragen van de Raad van State naar aanleiding van de Schinveldkwestie met het afdraaien van de kop en hautein zwijgen. Hier zowaar een stukje over de zaak, maar de verklaringen daarin staan volgens mij bol van de leugens en de vrijblijvende beloften.

_{"Ik ga hier niet over en weet er niks van. Uw informatie klopt van geen kant. De Telegraaf is een tendentieuze kutkrant!"}

En nu doet ze het weer. Met haar definitie van De Telegraaf heeft ze natuurlijk gelijk. Maar daarmee is de kous niet af, Jackie.

We weten natuurlijk al lang dat het hele reddingsproject voor het milieu een lachertje huilertje is. Er valt niets te redden omdat 90% van de wereld niet eens pogingen daartoe doet. De internationale pers is uit Peking vertrokken, en alle maatregelen om de lucht daar wat schoner te krijgen, zijn acuut ingetrokken. En zo gaat dat wereldwijd. Regenwouden blijven afgebrand en gekapt worden, rivieren vervuild, lekkende kerncentrales opengehouden, Afrika stort men onverminderd vol met westers afval, en het fileprobleem met dagelijks miljoenen en miljoenen stationair rokende benzineverbranders heeft men ook maar van de aandachtslijst geschrapt.

Groene Stroom zet geen zoden aan de dijk. Zeker niet in het vliegenpoepje op de wereldbol genaamd Nederland. Daarbij kun je je afvragen of de energiemaffia - lees oliemagnaten enzoo - de boel niet gewoon tegenwerkt. Schonere brandstoffen, energie uit zon en wind; het verbeteren van de infrastructuur door het verbeteren van het openbaar vervoer; het komt allemaal maar niet van de grond. Je zou gaan denken dat de grote bovenbazen daar niet genoeg aan kunnen verdienen. Het wekt ook de indruk dat voor de bovenbazen het vullen van de eigen zakken nu eenmaal prioriteit boven alles heeft.

Jacqueline Cramer doet het weer. Terwijl ze lichtelijk milieubeschadigend naar milieuconferenties in Zuid-Amerika vliegt (en uiteraard terug), komt hier de aap uit de mouw: groene stroom is een hoax. Geldverspilling.
Jacqueline reageert er niet op. Ze zegt gewoon niets.
Zou Jacqueline geen spindokter hebben? Waarom niet? Die schudden antwoorden van het kaliber 'nu-verder-niet-meer-zeuren-over-deze-kwestie' zó uit hun mouwen.
Maar nee. Jacqueline, die nog steeds als 'bevlogen en integer' wordt beschreven, doet de grote zwijgtruc.

Jammer. Het maakt haar er niet sympathieker op. Erger nog: met het op elkaar klemmen van de lippen en de oogspieren in bedwang houden zet ze de integriteit van haar eigen politieke milieu ten overstaan van het hele land op dunne wiebelbeentjes.

Mevrouw Cramer, in termen van onze belastingcenten bent ook u weer verspild geld gebleken.

Volgend artikel in dit blog