Sta ik even stil (&#1513;&#1504;&#1492; &#1496;&#1493;&#1489;&#1492;) - Eline Walda - VKBlog

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

Eline Walda

Alles wat je aandacht geeft groeit.

< Voorpagina

Sta ik even stil (שנה טובה)

maandag 29 september 2008 21:00 door Eline Walda

Het voelt vreemd om vandaag stil te staan bij het afgelopen jaar. Het is tenslotte pas september en 2008 nog lang niet om. Aan de andere kant voelt het ook weer heel natuurlijk. De klimop in mijn tuin kleedt zich in het rood, de bloemen zijn uitgebloeid en de eerste dorre bladeren leggen zich moe uitgespeeld neer op de aarde. Het is herfst, het einde van het seizoen, einde aan een zomer die nooit kwam. En vanavond is het Rosj Hasjana, het hoofd van het joodse jaar. Op de drempel van 5769 sta ik even stil.

Ik sta even stil en kijk om. Wat zie ik? Een hectisch jaar. Tsja. What else is new? Als ik het niet druk heb, dan máák ik me wel druk. Aard van het beestje. Maar ik zie ook andere dingen. Meer rustpunten dan vroeger. Meer dagen op de agenda waar ik bewust een kruis doorzette, omdat het leven uit meer bestaat – moet bestaan – dan werken, verplichtingen en drukte. Momenten van praten, van luisteren, van stilte. Het vuur nog eens opporren op zeldzame zomeravonden. Nieuwe mensen die ik tegenkwam en die ik mooi vond, die me iets nieuws vertelden. Oude vrienden die bleven, al zag ik ze misschien niet zo vaak als ik wilde.

En ja, ook die frustrerende ogenblikken dat alles tegenzat en ik helemaal niet blij was met mezelf. Momenten waarop ik met mezelf worstelde. Wat ga ik allemaal nog doen, nu ik - statistisch althans – zo ongeveer op de helft van mijn leven ben? En (een veel engere vraag) wat ga ik allemaal niet meer doen, waar gaat het niet meer van komen? Voorlopig houd ik al mijn opties open. Waarom zou ik dingen doorkrassen, wie weet wat er morgen komt? Alleen die kruisjes in mijn agenda, voor lege dagen, die houd ik erin het komende jaar.

Bij iedere week van het joodse jaar hoort een stukje van de Tora. En ieder stukje draagt de naam van het eerste woord van de tekst. Deze week is dat Wajelech, ‘en hij zal gaan’. Een mooi symbool vind ik dat. Stop maar met schoorvoeten, hup! Die drempel over, niet meer aarzelen. Alles is nog open. Ga je mee?

Shana tova oemetoeka, een goed en zoet jaar wens ik je!

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

28reacties

Motek from Space 29-09-2008 22:01

Shana tova oemetoeka :-) Eline (שנה טובה)

niko 29-09-2008 22:05

ja, ik ga mee!

niko 29-09-2008 22:19

Kheb een mooie muziekje voor je
Reactie is geredigeerd

rachel schrijft 29-09-2008 22:46

gam lach shana tova!

Klaverblad 29-09-2008 22:50

Indringende zelfbespiegeling. Win-win-balans?

Jos Goedmakers 29-09-2008 23:10

Ook van mij krijg je voor het komende jaar weer alle krediet!

Luke 29-09-2008 23:10

Streep niets door, leef alsof je nog alle tijd hebt om alles te doen.

Wilde dat ik dat kon, maar probeer het wel.

groet Luuk

knaapmet knapzak 29-09-2008 23:30

De tweede helft is altijd spannender, dat zie je bij voetballen ook vaak!

ceesincambodja 30-09-2008 04:40

Beter dan Knaapmetknapzak kan ik het niet zeggen, Eline. Toi toi! (Is dat ook Jiddish?)
(De foto is bij het Kruller Muller gemaakt hé?)

Thera 30-09-2008 08:59

Grappig, ook ik zat vanmorgen te denken aan het opmaken van de staat van dit jaar. Het mijne is iets anders verlopen met gigantische hoogtepunten en afgrijselijke dieptepunten, ik wacht maar tot 31 december en hou mijn hart vast.
Mooi blog Eline, en ik hou van Open! :-)

J©NW 30-09-2008 12:46

5769, vandaag dus begonnen.
Maak er het beste van Eline, veel geluk.
Eigenlijk is iedere dag een dag waarin een nieuw jaar begint.
GrJan W

coby 30-09-2008 13:49

Ik ga graag met je mee, Eline. Over de drempel van 5769, ik wens jou een goed en zoet jaar. En bij alles wat niet kan, dient zich steevast iets anders aan (vrij naar: bij elke deur die zich sluit, opent zich een raam...)

Hartelijke groet, Coby

kees smit 30-09-2008 14:42

Wel leuk om het nieuwe jaar steeds met nieuwe maan te beginnen. En dan op 1 januari nog een keer. Een goed en zoet jaar, klinkt niet slecht!
Reactie is geredigeerd

cor 30-09-2008 16:46

mooi bespiegelend; ik sluit me bij Jos aan

Aad Verbaast 30-09-2008 18:43

Panta rhei! Dat het een mooi jaar mag worden, met veel nieuwigheden en verrassingen.

Heer Lot 30-09-2008 19:41

Ik ga met je mee :-))

martien 01-10-2008 12:46

Een mooi en nieuw begin. Met het OT in de hand in het beeldenpark van Kroller Muller!? :-)

Eline 01-10-2008 13:20

Dan maar even zo: dank voor de mooie / leuke / fijne reacties!

Foto heb ik idd in de beeldentuin van het Kroller-Muller genomen :-)

bert 05-10-2008 20:10

een mooie uitdaging/uitnodiging ...

een fijn nieuw jaar gewenst !

Geroma 09-10-2008 10:12

Ik sluit me aan in de rij en ga mee.....!
Shalom, Eline, Shalom!

Gingy 13-10-2008 11:06

Ha Eline, jij ook een shana tovah en niet te vergeten Chatima Tovah

koen 20-10-2008 00:39

Ik ga mee Eline!
een goeie groet!!
koen

fravapa 20-10-2008 13:57

~sta ik even stil~
al is er zonnestilstand wij moeten verder, hup

Afi 02-11-2008 21:04

שנה טובה

Afi

(beter laat dan nooit)

Buitendijks 21-11-2008 17:45

Dit blog maakt stil, kalmeert me. De tekst zelf drukt uit hoe je na alle hectiek plaats maakt voor andere dingen: ik voel de schuivende beweging haast en de ruimte die dat schept. Zal ook wel projectie zijn, maar dan toch wel heel erg goed uitgelokt ;-)

Ik hoop weer van je te lezen...

koen 27-12-2008 16:14

een blog geplaatst op mijn verjaardag moet ik natuurlijk wel aanbevelen, zie ik nu pas, 29-09;)

Goed 2009 , nieuw jaar nieuwe kansen!
koen
Reactie is geredigeerd

Bart Starreveld 23-10-2009 08:57

Ontroerd.
Weet je, het is soms makkelijker om van de Tora te houden dan van Adonai.

Eline Walda 24-10-2009 19:15

Daar zeg je zoiets, Bart.... wat leuk om alsnog je reactie aan te treffen, dank!

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Eline Walda

Woonplaats: Nederland
Gedreven mens, moeder, zelfstandig ondernemer, marketingadviseur, communicatieadviseur, webredacteur, blogger op Molblog, connector, twitteraar. Momenteel ben ik minder actief op het VK-blog. Hier schreef ik over alles wat mij bezighield, van boeken en films tot emancipatie, kinderen en jodendom. In de rechterkolom hieronder heb ik links gemaakt naar mijn verschillende artikelen, gesorteerd op onderwerp. Veel leesplezier!
Beroep: Marketing- en Communicatieadviseur
Vrouw

Stuur Eline Walda een bericht

Boekenfetisj

Boeken zijn dierbare vrienden. Hieronder vind je een aantal recensies van boeken die ik eerder gelezen heb. Ik hoop, lezers op deze manier kennis te laten maken met een schrijver van wie zij misschien nog nooit iets gelezen hebben. Ik schrijf niet per se over boeken die net verschenen zijn, wel let ik er op of het boek nog verkrijgbaar is. Veel leesplezier!

Mijn favoriete boek: My name is Asher Lev (mijn naam is Asjer Lev)(Chaim Potok)

Voor kinderen:

De brief voor de koning (Tonke Dragt)

Welterusten, kleine beer!(Martin Waddell)

Voor kinderen en volwassenen:

De kleine Nicolaas (Sempe & Goscinny)

De kleine prins (Antoine de Saint-Exupéry)

Sadako wil leven (die ene seconde)(Karl Bruckner)

Voor volwassenen:

And I don't want to live this life (Deborah Spungen)

De regenkoningin (Katherine Scholes)

De Reiziger (deel 1) (Diana Gabaldon)

Dochters zonder moeder (Hope Edelman)

Duizend schitterende zonnen (Khaled Hosseini)

Een schuldig huis (Robert Goddard)

Gestolen gezicht (Latifa)

In pale battalions (Robert Goddard)

Kitchen (Banana Yoshimoto)

Klein verhaal over liefde (Marit Törnqvist)

Kom niet aan mijn kinderen (Janneke Schoonhoven)

Meisje met negen pruiken (Sophie van der Stap)

Mijn naam is Asjer Lev (Chaim Potok)

Misha (Misha Defonseca)

Nieuwe buren (Saskia Noort)

Onze verborgen tranen (Waris Dirie)

De schaduw van de wind (La sombra del viento)(Carlos Ruiz Zafón)

Strijden voor mijn land (Senait Mehari)

Tot ik jou vind (John Irving)

Land van de rijzende zon

Japan is een compleet mysterie voor me. Het is een wereldnatie met 127 miljoen inwoners en lid van de G8. En toch weet ik niets over dat land. Het lijkt vreemd: een serie schrijven over een land waar je geen enkele band mee hebt, nauwelijks iets over weet te vertellen. Maar juist dát is mijn motivatie. Het is tijd voor een speurtocht. En waar kun je dat beter doen dan in een blog, waar interactie met het publiek mogelijk is. En waar je je kennis kunt delen. Hieronder vind je links naar de verschillende afleveringen van deze serie.

Deel 0 - tijd voor een niet-representatieve steekproef!

Deel 1 - de aanleiding

Deel 2 - de uitslag van de steekproef is binnen!

Deel 3 - eerst wit

Deel 4 (slot) - eerst wit, dan rood Een slot is een einde.

En hier eindigde mijn speurtocht naar Japan. Een land dat we liefhebben, een land dat we haten. Een land dat we niet begrijpen. Hier eindigde ik en begonnen anderen. Een paar medebloggers vroeg ik, me te helpen Japan te begrijpen, gebruik makend van de mogelijkheden van interactie. Gelukkig wilden ze dat. Hier vind je hun Japanbijdragen. Blauwoog over Samoerai en mispercepties

Darkelf over manga

Eric's Art over liefde

Erik van Donk over technologie

Grandmaster DJ over muziek

Jaap over na-apers

Morgaine's theeceremonie

Oliphant's diepte-interview

Solvejg's recensie van Kawabata

Actualiteit en politiek

Alles waar voor mij ‘hartslag’ inzit kan aanleiding zijn voor een stukje. Politiek, actualiteit, feminisme, jodendom, literatuur. Ik kan me soms ontzettend boos maken om dingen die ik als ‘onrechtvaardig’ zie. Dan moet ik eerst stoom afblazen. Daarna kan ik er pas over schrijven. Politiek is bijvoorbeeld voor mij niet iets wat je uitsluitend rationeel kunt benaderen. Het gaat ons allemaal aan. Maar ik wissel het graag af met andere onderwerpen. The world is my playground. Bijna overal zit een verhaal in. Enfin, hieronder tref je wat links aan naar stukjes over actuele en/of politieke onderwerpen.

Politiek

Ik mag blijven!

Anne mengt zich niet in de discussie

Als G'd zou stemmen

De ogen van een kind

Weg met Rita!

En daarom wou ik het jou vragen

Nederland is vol

Dus wat moet ik nu nog met politiek?

Dus wat moet ik nu nog met politiek? (deel 2)

Actualiteit

De stilte van 4 mei

Knokken voor de vrijheid

Een romantische dood

Ondanks alles

Nutteloos ben je

Als een wandelend lijk

We zijn hulpeloos!

Big brother

Voor Fadoua

Blogfeuilleton

Ooit schreef ik een blogsprookje. Het vormde zich organisch onder mijn vingers. Het verbazingwekkende was, dat het zich vaker wel dan niet heel anders ontwikkelde dan de verhaallijn die ik in mijn hoofd had. Mijn verhaal - het werd gelezen, gewaardeerd en verguisd. Omdat iedereen erin las wat hij of zij verwachtte. Het was een onschuldig verhaal. Sindsdien hebben er blogoorlogen gewoed op het Volkskrantblog. Haatblogs waren aan de orde van de dag en we zijn de onschuld voorbij. Onmogelijk, hier nog een onschuldig hoofdstuk aan toe te voegen. Maar het was leuk zolang het duurde. Kom je nog even bij me zitten voor een verhaaltje?