Op mijn website coquinaria.nl publiceer ik iedere twee maanden een stukje met een recept uit het verleden. Voor het meest recente stukje, een onderzoekje naar de (nep)egel in de kookkunst, moest ik een varkensmaag hebben. Slagerij Schell in Rotterdam verkoopt alles (ik heb er in het verleden ook schapenpenissen gekocht, maar die vielen culinair gezien tegen), dus ook varkensmaag. Blij toog ik naar Rotterdam, want eindelijk kon ik dan het middeleeuwse recept gaan uitproberen. De varkensmaag wordt daarvoor gevuld met gekruid gehakt, geroosterd, geglazuurd, en van amandelstekels voorzien.



Helaas. Bij aankomst bleek dat de slagerij alleen versneden varkensmaag verkocht. Daar had ik niets aan. En toen ik de winkel uitstapte, ontdekte ik een enorme politieagent met motor naast mijn bescheiden autootje, die mij vermanend toesprak. Want ik had geen parkeerkaartje gekocht. Rotterdam heeft dat stomme systeem dat je alleen maar met chipknip kunt betalen, en daar staat bij mij niks op. Op mijn allercharmanst bood ik mijn excuses aan, en vroeg of ik, als ik een kaartje betaalde, onbekeurd mocht vertrekken. De reus bleek een klein hartje te hebben, want ja, dat mocht. Daarvoor moest ik wel twee Rotterdamse Chinezen aanschieten. Als ik hun vijftig cent betaalde, kochten zij met hun chipknip de parkeerkaart. Een halve euro armer vertrok ik, nog steeds zonder varkensmaag, weer naar Kortenhoef.
Gelukkig heb ik een alternatief gevonden waarmee ik het gerecht heb bereid, zodat het ik toch nog kon fotograferen. Maar eigenlijk heb ik een hekel gekregen aan dit recept. Jammer, want het was wel lekker.

Overigens, het andere nep-egelrecept, uit de achttiende eeuw, is van overheerlijke marsepein, in een vijver van eiervla. Leuk surprise-ideetje?

Volgend artikel in dit blog