
"U vertegenwoordigt mijn stad niet, u verkwanselt mijn stad" (4)
Een mini-serie over de teloorgang van de democratie in het reeds veelgeplaagde hart van Zuid-Holland. In het woelige jaar 2008 AD teisterden de cultuurbarbaren het stadje met de plaag van hun terreur, alles van waarde verwoestend.
Deel 4: Afrekenen met het geitenwollen
circuit
Leiden heeft bijna twintig jaar
de artikel 12-status gehad en maakte vooral in die tijd een
armoedige indruk. Paul Bordewijk, in die
periode wethouder van financiën, zag dat niet als onder
curatelestelling, integendeel: het betekende een welkom
extraatje. Toch kun je nog steeds aan de jaarringen van verkrotte
panden zien dat hun achterstallig onderhoud uit die tijd stamt.
Het Grote Stedenbeleid ziet hij als minder florissante opvolger,
want meer ge-bemoei dan geld. Je hoeft dan ook maar een blik te
werpen op de projecten
die GSB II heeft voortgebracht om te constateren dat men ook te
veel in mensen en te weinig in stenen investeren kan.
Hoe dan ook, zowel onderhoud als het behoud van functies hadden
(hier) geen prioriteit. Want ondertussen ging ook bij ons de
afbraak van sociale woningbouw vrolijk in z'n volgende
versnelling dankzij de omvorming van woningbouwverenigingen naar
corporaties, terwijl het bestuurlijk apparaat voornamelijk groot
onderhoud aan zichzelf pleegde (in cosmetisch opzicht).
Welzijnsorganisaties en sociale werkvoorzieningen werden zonder
pardon in de markt gezet. Ook zelfstandige
(vrijwilligers)organisaties op cultureel en maatschappelijk vlak
zouden die dans niet ontspringen - de middelen om ze in de tang
te nemen zijn tegenwoordig ruimschoots voorhanden en er valt
altijd wel wat uit te persen.
van huisjesmelker tot speculant
Alsof het een oneindig gecompliceerd ruilverkavelingsproces
betreft drijft de gemeente levendig handel in allerlei panden. Op
het moment bezit zij er maar liefst zeshonderd. Het draait hier
kennelijk om een spel met een (bewerkte) dobbelsteen of om hogere
wiskunde want zowel strategie als doel zijn niet te
doorgronden. Ach, zolang je de schijn maar ophoudt. Op basis van
kop of munt werden her en der stichtingen en verenigingen
geparkeerd, met antikraak-effect op de koop toe. Zolang het
streven was dat subsidies kostendekkend waren voor de vaste
lasten maakte het niet uit dat dat geen broekzak-vestzak
constructie mocht heten. Maar waar vaste lasten de neiging
vertonen de pan uit te rijzen, vertikken subsidies het om dat
kunstje aan te leren.
In de marktgedachte is simpelweg geen plaats voor non-profit:
besturen en in stand houden zijn daar twee heel verschillende
grootheden. Als gemeente zijnde zijn de handen en voeten van je
ambities aan allerlei regels gebonden, maar je dromen kunnen een
huizenhoge vlucht nemen. En dankzij het feit dat de huidige duale
gemeenteraad slechts het budgetrecht heeft kun je toch gezellig
meekwartetten met de vrije jongens. Men creëerde dus een lijst
met (toen nog) 100 te verkopen panden waar de raad
blindelings zijn zegen over uitsprak. Staat je naam daar op, dan
is je lot bezegeld. Ongesubsidieerden als de Vereniging van
Huisvrouwen gingen er als eerste aan, wie laat daar immers een
traan om.
"Rrround up ....", as usual
Kennis van de hitlist is voorbestemd aan ingewijden, maar lekt
heel onsmakelijk aan alle kanten naar buiten. Medewerkers van een
tehuis voor jongerenopvang ontdekten op een buurtavond over
mogelijke locaties voor gedecentraliseerde daklozenopvang dat hun
eigen adres daar een rol in zou spelen. Sociëteit de Burcht werd
niet alleen onaangekondigd tot poppodium gebombardeerd, maar dat
bleek ook nog eens een losse flodder omdat ze onverhoopt op de
zwarte lijst prijkten. De cultuurwethouder liet zich als
loopjongen niet onbetuigd maar verstomde zodra de Cosa Nostra het
mes op tafel plantte. Bij het Wachtgebouw bij de Morspoort werd
'bewoning geconstateerd' en dat mag niet. Tegen de tijd dat de
roddel was weerlegd, was het pand reeds keurig leeg opgeleverd
aan de nieuwe eigenaar. Huurders vallen kortom onder de noemer
'meubilair' - zoals in: 'met of zonder'.
Op de winkel passen mag dan nooit als bijzonder cool te boek
gestaan hebben, het korte termijndenken van dit tijdverdrijf is
weer het andere uiterste. Inmiddels heet het dat het een schande
is dat ideële organisaties geen
marktconforme huur ophoesten, want 'wie moet nu het groot
onderhoud opbrengen'? En blijkbaar is dat geen retorische vraag.
Want je zou zeggen: dezelfde natuurlijk die categorisch
weigert om de relatie tussen subsidie en vaste lasten (en
output!) in de breedte te herzien. Stadspartij Leiden Ontzet
stelde dat de gemeente zèlf zo stom was om miljoenen aan OZB aan
haar neus voorbij te laten gaan, maar zou van de opbrengst uit
verkoop een cultureel centrum willen realiseren. Maar om doelen
draait het immers niet, slechts om
geldelijk gewin. Zelfs corporaties hebben nog een
groter maatschappelijk besef.
van je maintiendrai naar hier waak ik 
Er bestaat nog een instrumentarium om de mindere goden
de duimschroeven aan te draaien. Dankzij diverse milieumaatregels
(o.a. asbest) en grote branden à la Volendam op zijn tijd kon de
regelgeving volledig doordraaien. Daardoor word je in feite
gedoogd tot ze je zat zijn. Voor de lokale besturen, met hun
vergrote macht en vrijheden, bleek het een mes dat aan twee
kanten snijdt, want bovendien een
goudmijn. Want raad eens wie de benodigde investeringen mag
doen? Vroeg of laat kom je er achter dat jij ze ging
betalen uit je exploitatie. Zo ga
je commercieel draaien of je wil of niet (als je dat niet al
deed). De regelgeving duwt je bovendien in de richting van de
jaloerse horeca-waakhond, maar als je plat op de grond gaat
liggen doet-ie niks.
Ja maar hóór eens even ... wie subidieert wie nu eigenlijk?! Dat
is in deze verwarrende tijden niet meer helemaal duidelijk. Wel
is het zo dat geld nog steeds geld aantrekt, want anders zou het
anarchisme zijn natuurlijk! Zo zal de orde zich uiteindelijk dan
wel herstellen en waar gehakt wordt vallen spaanders. Wie zich
nog niet rijp voelt voor de slacht, begeve zich zich met spoed
(terug) naar enigerlei laagdrempelige enclave in de luwte van het
regelgeweld. Of hebben ze de nooduitgang dichtgemetseld?
Help!
Foto 2: Cityhall Leiden, schilderij van Frank Borst.
Foto 3: Strijd tussen de elementen: de Stadhuisbrand van 1929.
andere delen in deze serie:
0. Requiem voor een referendum
1. de her-illegalisering van Vrijplaats Koppenhinksteeg
2. Modern strategisch muziekbeleid: het opofferen van de voorhoede
3. Creatief boekhouden of: hoe realiseer ik een dierbaar bouwproject
5. Free market calling Orson... come in, Orson
Ina
Dijstelberge 16-11-2008 23:49
Ah mijn memoires, 'De puinhopen van...'. Ja, helaas voor Pechtold, maar hij vertegenwoordigt deze politieke generatie ten voeten uit - pol. vernieuwingen en al. En als subtitel "We moeten het leger erop afsturen!" (Dat is de favoriete uitspraak van Ruud Visser van het LVC. Hij bedoelt op het stadhuis afsturen.)
Hoi Ina, ja het tiert hier welig van het op afstand zetten, het wegbezuinigen (er is bv. al 10 jr. geen jongerencentrum meer) en de afpersing dmv regelneukerij. Toch hebben we niet 1 enkele 'prachtwijk', kan je nagaan. Maar die kaalslag die je overal ziet - en wat dat betreft is de vgl. met de maffia een belediging voor de laatste - is volgens mij het grootste probleem van onze tijd.
JdK 17-11-2008
03:58
Misschien is Leiden nog te redden door het aan te sluiten bij Spaans Baskenland. Kunnen jullie die rare traditie van haring en wittebrood wegbezuinigen, bijvoorbeeld.
Volgens mijn katholieke lagere school zijn we allerminst door de geuzen bevrijd, toendertijd. Die kwamen in die versie als mosterd na de maaltijd. De grote Vondel verzuchtte eveneens wat we er eigenlijk bij gewonnen hadden, met z'n Haec Libertatis Ergo.
Moeilijke taal dat Baskisch. Wel aparte muziek en zo.
alib 17-11-2008 05:55
@ alib:
De aanleiding voor deze serie was een opmerking tijdens de Duyvendakdiscussie dat er tegenwoordig meer openheid en inspraak zou zijn. Toen ben ik gaan beschrijven wat er in mijn eigen stad gebeurt - dus dat we een gelegenheidscollege te danken hebben aan het gesjoemel rond de RGL, dat in sneltreinvaart haar eigen agenda erdoor aan het drukken is - ervan uitgaande dat dat een voor velen herkenbare gang van zaken is die samenhangt met politieke trends.
Jij hebt ooit gezegd over bureaucratie "ik ga er altijd omheen". Maar als je heden ten dage een laagdrempelig initiatief wil opzetten of behouden, dan zijn er weinig opties. Legaal zijn kan ik niet aanbevelen, maar voor een hoop activiteiten is dat wel noodzakelijk. En dan is het qua faciliteiten toch een kwestie van beurtelings wachten op een opening t.a.v. bestaande beperkingen en bidden dat zich in de tussentijd geen nieuwe aan zullen dienen. Procederen moet men meer en meer zelf bekostigen. Illegaal verklaarden hangt ontruiming en misschien zelfs een a.s. kraakverbod boven het hoofd.
(Voor Vrijplaats Koppenhinksteeg bv. was legalisering onvermijdelijk omdat de toestand van het casco zo slecht is. Dankzij de huidige politieke wind ter plaatse gaat hun voortbestaan afhangen van een bodemprocedure die binnenkort dient. Momenteel is er nog 1 enclave, die direct in het linkeroog springt bij het verlaten van het Centraal Station: de Multipleks-toren van woekeraar Ronnie van de Putte, naast zijn beroemde Gat. De symboliek is onovertroffen.
Middels benefieten hoopt men de door de gemeente gesloopte brandtrap treetje voor treetje weer op te bouwen - tot die tijd mogen de verdiepingen nl. niet in gebruik worden genomen. Kunstenaarscollectief KUT is er vorige week een illegaal café begonnen.)
Summer
Plant 21-11-2008 12:30
In grootbeeld op voorpagina`s van alle kranten, zodat het bij ieder op het netvlies gegraveerd wordt!!!
Openheid en inspraak, nu meer dan voorheen? Mag het hopen.
Openheid en inspraak - nou niet dus! Alleen op papier. De referendumverordening is een paar weken geleden gewijzigd, tegen het advies van de referendumkamer in: geen alternatieven (meer) waar geen raadsmeerderheid voor is. Dus voor als de burgemeester een keer niet weet wat voor stropdas hij aan zal trekken.
Toen er in 2006 in Leiden een linkse meerderheid kwam, kwam dat gedeeltelijk door 2 hete hangijzers: de RGL en een bedrijventerrein in de Oostvlietpolder (de laatste Leidse polder aan de rand van het Groene Hart). Dat linkse college was dus intern zwaar verdeeld, met PvdA en Groen(?!)Links voor en SP en CU tegen. Voor de RGL werd een referendum ingesteld, waarvan de uitslag is genegeerd. Bij de OVP mocht de Raad van State de knoop doorhakken en dat is van de week gebeurd: het mag. De politieke meerderheid is krap, maar zo'n 85% van de kiezers is tegen.
Ik durf er heel wat om te verwedden dat het pluchen circuit (PvdA en GL) in 2010 zwaar afgerekend zal worden op hun standpunten in deze kwesties, terwijl hun verraad aan o.a. de Koppenhinksteeg ook nog eens goed zal zijn voor 1 extra kop eraf. Ik zal er geen traan om laten, integendeel, maar het was me liever geweest als het anders had gekund.
Summer Plant
21-11-2008 23:48
Paco Painter heeft ook iets over de projectontwikkelaar(s) geschreven * en het lijkt mij (al is het een parodie) dt hij er helemaal niet naast zit! Iets voor jou om te lezen?
* Bouw stilleggen om de prijs te laten kelderen...
Zou wellicht ook de bedoeling kunnen zijn van het laten verpauperen van wijken...(?)
Reactie is geredigeerd
Gemeenten kunnen projecten zelf ontwikkelen of het uit handen geven en er zijn ook gradaties mogelijk. Waar je ook voor kiest, het houdt aanzienlijke risico's in. In het geval van het gekapseisde Aalmarktproject was men miljoenen kwijt aan Bouwfonds MAB wegens vertraging. (Alleen al het kavel wat oorspr. voor poppodium LVC bedoeld was kostte jaarlijks bijna net zoveel als de afschrijvingen voor een nieuw muziekcentrum zouden zijn.) Wanneer het gaat om regierol en uit de hand lopende plankosten gaat het zeker ook om dit aspect - maar niemand benoemt het als zodanig.
Als corporaties wijken laten verpauperen is dat om een sloopbesluit af te dwingen. (Ook dat is een stukje besluitvorming waar moderne gemeenteraden niks meer over te vertellen (menen te) hebben.) De conjunctuur in de bouw is dusdanig dat er zoveel woningbouw voorhanden is, dat aannemers 'geen zin' hebben in unieke gebouwen. Daardoor vliegen aanbestedingen zo uit de bocht. Althans, zo is het ons uitgelegd door het lokale Project Management Bureau. Het lijkt mij dat er gewoon iets mis is met het systeem van aanbesteden.
Nu met de kredietcrisis zouden de bouwprijzen weer moeten dalen, alleen wordt het moeilijk(er) om het bedrag bij elkaar te krijgen.
pacopainter 22-11-2008
16:04
Citaat uit het (gesneuvelde) Nobel-rapport:
"In het verleden stapten aannemers makkelijker in een plan zoals het bouwen van een muziekcentrum: bij laagconjunctuur is de belangstelling bij met name aannemers groot. Immers men heeft baat bij behoud van werk, het zijn “moeilijke’ projecten dus interessante scholing voor personeel en door de vaak bijzondere architectuur maakt het een goed plaatje voor de marketing van het bedrijf.
[..]
Aannemers kiezen bij de huidige hoogconjunctuur eerder voor een eenvoudig woningbouw complex, met veel standaardisering, dan dat zij in een project zoals de Nobel stappen. Dit heeft bij de aanbesteding invloed op het aantal inschrijvingen (soms zelfs geen enkele inschrijving) als op de prijs (risico's worden contant gemaakt). Dit effect is bijvoorbeeld zichtbaar geworden bij de recente aanbesteding van de stadsgehoorzaal."
Zo te zien zouden ze dus fluitend over moeten kunnen stappen op de laagconjunctuur-variant (mits ze de afgelopen tijd niet al te zeer een pluk de dag-mentaliteit hebben gebotvierd). Maar voor hetzelfde geld dient dit verhaal vnl. om de praktijk van bouwfraude c.q. onderlinge prijsafspraken te verhullen (zie deel 2, m.n. over Basalt* Bouwadvies).
*Basalt is er zelfs twee keer in geslaagd de kosten van de Nobel op te drijven. En niemand die het opviel. Nee, die redden zich heus wel hoor!
Summer
Einstein 22-11-2008 22:09
Ik heb vandaag eindelijk de documentatie over die touwtrek-periode eens ingedikt en verwerkt tot de belangrijkste conclusies, maar omdat die materie verwanter is aan de delen 2 en 3 van deze serie dan aan dit 4e deel, post ik dat daar (zie daar, zie linklijst).
Summer 23-11-2008 23:11
Bedoel je met die amputaties het telkens weer gekrompen plan?
Tijdens het traject dat nu loopt moet de wethouder nog met een plan komen over een soort gezamenlijk gebruik, maar een gebouw met maar 1 zaal is en blijft onaanvaardbaar. Het enige lichtpuntje is dat het uitvoeringsbesluit niet klaar is vóór de volgende verkiezingsronde.
Summer
Malagueña 26-11-2008 14:58
Ontbrekende politieke wil of toch gebrek aan inzicht en niet eens uit onwil, want het zijn medestanders. Het moet hen diets gemaakt worden. Door wie? J.M.?
De praktijk van het compromissen sluiten, het zgn. debat in de raad – het staat blijkbaar geheel los van feiten (als dat er vreemde dingen met de berekeningen hebben plaatsgevonden en dat de subsidiekwestie op gespannen voet staat met het college-akkoord). Ook al kan ik alles staven, het wordt als subjectief ervaren, terwijl ze zelf onzin oreren die door meerdere documenten wordt tegengesproken. Wat je noemt selectieve waarneming: dat wat niet-opportuun is straal negeren. Niemand profileert zich ooit, er is een hele sterke groepscultuur die zich ten dele zelfs uitstrekt tot de oppositie. (Nee, wat tijdens de discussie over de vrijplaats gebeurde – dàt was pas beschamend! Dat was voor 100% zo bedisseld.)
Wat ik probeer uit te diepen is op welke wijze dat wordt rechtgepraat en hoe de verhouding tussen college en raad is. Die is m.i. juist door het duale stelsel er op achteruit gegaan.
Maar met deze wethouder (c.q. met deze B&W-kliek) aan het roer is anyhow geen land te bezeilen. Hij moet nog wel iets voor de kleine podia verzinnen – want het is ook weer niet zo dat de raad niet heeft geprobeerde de boel te lijmen – maar concreter dan dat is dat niet geformuleerd. Er zit nog ruimte zat in, maar alleen als de wil er is. Van overleg is onder dit regime geen sprake, maar ons standpunt is wel nagenoeg duidelijk.
(De nota heet Conceptrapport Beleidskader Vastgoed (BW 08.1022) en is te vinden via de aftandse zoekmachien op de website van de gemeente.)
Dergelijke beleidsmodellen worden door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) ontwikkeld. Sinds kort is het bv. standaard om in cultuurnota's de subsidie/exploitatie-verhouding op te nemen. Gisteren stond in de Metro een artikel over poppodia getiteld 'Alle subsidies zijn willekeurig', dat subiet tot kamervragen met het verzoek om een landelijke norm heeft geleid. De geciteerde kopstukken stellen dat je steden niet zomaar vergelijken kan en distantiëren zich met klem van de inhoud van het kranteartikel. Dit doet sterk denken aan het rumoer van anderhalf jaar geleden rond een artikel in de Volkskrant. Koepelorganisatie VNPF komt gelukkig binnenkort met de resultaten van een diepgaand onderzoek naar de knelpunten in de sector. Hopelijk werpt dat enig licht in de duisternis.
Fire and Ice
Some say the world will end in fire,
Some say in ice.
From what I've tasted of desire
I hold with those who favor fire.
But if it had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction ice
Is also great
And would suffice.
Robert Frost
Summer
Sinterklaas 05-12-2008
00:21
Ice is better than fire I think, because the ice conserves.
Ik denk aan die mammoets die in het ijs met huid en haar zijn gevonden.. Was er brand geweest, dan was er niets meer van hen over gebleven.
Groets!
Summer Iris 08-12-2008 13:26
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).








Je kunt er echt een boek (proefschrift??!!) over schrijven, over de Leidse gemeentepolitiek..
Reactie is geredigeerd