De deurbel gaat en een warm geluid vult de sfeervolle
huiskamer. Suzanne kijkt op het videoscherm naast de voordeur en
ziet de traiteur van ‘Cantina Dolores'. Voor deze speciale
gelegenheid pakt ze flink uit. Koken kan ze niet, maar de beste
hapjes weet ze feilloos in de stad te vinden.Haar trendy appartement is in de hipste kerstmode gehuld. Bij haar fijnbesnaarde gevoel voor decoratie hoort dus de beste keuken.
Op deze kerstavond moet alles kloppen. Ze zal Maarten ontvangen in het jurkje dat ze onlangs in Milaan hebben gekocht, een dieppaarse jurk met een gewaagd decolleté. Ze herinnert die dag nog goed. De vakantie verliep stroef, beide druk met de carrières en nauwelijks tijd voor elkaar. Die middag moest Maarten nog iets zakelijks regelen. Ze was teleurgesteld geweest, maar dat werd gedachteloos gecompenseerd met de onstuimige koopwoede die erop volgde. Dure winkels en exquise bars hadden ze bezocht en onweerstaanbare wijn gedronken. De nacht die erop volgde was in haar beleving ongeëvenaard.
De volgende ochtend werd ze wakker met de idee dat haar leven compleet was, ze draaide zich om naar Maarten, maar hij was er niet. Ze vond een briefje met de mededeling dat hij voor zaken even weg moest. Hij had wel een speciaal champagneontbijt besteld en hoopte om tien uur bij haar te zijn.
Na de vakantie ging het leven als vanouds verder met gezamenlijke weekendjes en vooral twee energieverslindende banen. Als de ‘flow' gunstig was en beide geen overvolle agenda hadden, was hun relatie energiek en klopte het ideaalplaatje van Suzanne. Ze had echter zelf niet in de gaten hoe zelden dit voorkwam. Ze richtte zich te veel op de vastomlijnde ideeën van succes, weelde en verwachtingen.
Het kerstplaatje klopt en toch is het anders, ze voelt het. De champagne staat op tafel, maar als dissonant ook een kan met druivensap. En toch klopt het weet ze, terwijl ze Maarten hoort aankomen.
Bij binnenkomst legt hij achteloos zijn koffer in de hoek van de kamer en kijkt verbaasd. Dan beseft hij dat het kerstavond is. Hij herpakt zich ondanks zijn zichtbare vermoeidheid. Hij kust Suzanne en ontkurkt ongevraagd de champagne. Hij ziet dan de druivensap en kijkt Suzanne vragend aan.
‘Druivensap? Dat past toch niet?'
Hij kent haar perfectionisme.
Stralend knikt Suzanne hem toe. Ze legt haar handen op haar paarse buik.
‘Maarten, weet je nog die dag in Milaan toen we deze jurk kochten.?'
‘Een onvergetelijk middag en de jurk staat je magnifiek'
‘Onvergetelijk, vooral de nacht die erop volgde.'
Suzanne pakt de hand van Maarten en legt die op haar buik. Ze polst zijn reactie.
Even kijkt Maarten haar niet begrijpend aan, maar trekt hij een ontzet gezicht. Hij zegt niets en haalt zijn hand angstvallig weg.
De stilte is hoorbaar. Dan draait hij zich met een ruk om, pakt zijn koffer en gooit de deur met een knal dicht. De echo dreunt nog lang na, Suzanne in een verbijsterende leegte achterlatend. Een leegte die ze eigenlijk al heel lang voelde, maar nu voor het eerst handen en voeten heeft gekregen. Ze beseft het nu pas en ze kan er niet eens om rouwen.
Met haar ene hand nog op haar buik schenkt ze een glas in. Druivensap.
Ze zegt zachtjes:
‘Wij doen het samen en het mooiste babykamertje is voor jou.'
(Mijn kerstverhaal 2008 als inzending van de wedstrijd van Fok, NCRV en Spits. De titel "Als leegte knalt" heb ik zonder schroom, maar met toestemming gepikt van de Vlaamse dichteres Sabine Luypaert, ook blogster op dit medium)
Rene Scheffer
14-12-2008 22:38
antoinette duijsters 15-12-2008 08:32
coby 15-12-2008 19:48
Hartelijke groet, Coby
Reactie is geredigeerd
sprakeloos 15-12-2008
20:42
sprakeloos 18-12-2008 21:55
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
sprakeloos
Woonplaats: DuivenSoms verbaasd, soms boos, soms passief, soms actief, soms genuanceerd, soms ook niet. Soms lijdend aan 'Weltschmerzen', soms een struisvogel met de kop in het zand. Maar heel vaak Sprakeloos, dus dat schrijven we dan maar weg. Het gemoed blijft dan nog een beetje in evenwicht. Toch?
Wandelen rond de hoogmis
kerkje van Auvers door Vincent van Gogh
NEPKRONKELS WORDEN SPRANONKELS
Mijn eerste literaire held was Simon Carmiggelt. Ik leerde hem kennen op mijn 17e. Vele verhalen heb ik van hem gelezen en herlezen. Enige dagen terug heb ik zijn verhaaltjes opnieuw ter hand genomen. Dit is mijn eerste poging om eigentijdse verhaaltjes in de stijl van Carmiggelt te schrijven. Met nadruk op 'eigentijds' en 'poging', want het zal me nimmer lukken om zijn kwaliteit maar te benaderen. Toch zie ik dit, en mogelijk meerdere verhalen in deze serie, als een ode aan een groot Nederlands schrijver.
een kaart onbekende bestemming
DE DEPRESSIEVE TIJD VOOR DE VERKIEZINGEN
Foto uit serie 'Wees niet zo beknot. Stel jezelf open' van Eunice Lieveld.
In mijn widget ten aanzien van kerst sprak ik al enige melancholie uit. Een toevallig gevonden foto van kunstenares Eunice Lieveld paste er mijns inziens goed bij. Ook bij de aanpassing bij het seizoen vond ik een soortgelijke foto van de kunstenares.
Zal nog eens kijken of er nog passende teksten bij geplaatst kunnen worden uit de oude doos van Sprakeloos.
Het blogt niet alleen, het leest ook!
SPRAKELOZE BOEKERVARINGEN Wie schrijft, moet ook lezen. In de real world wordt dat maar zeer beperkt gedaan. In al het bloggersgeweld probeer ik af en toe een boek mee te pikken.
Op dit moment ben ik aan het lezen:
Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq
(Ben benieuwd of dit wat voor mij is, schijnt niet zo heel toegangelijk te zijn. Aanvulling op 3 februari 2010, het begin viel niet tegen, maar ik heb in het verleden de film gezien, weet niet meer of het onder dezelfde titel was. Het ligt nu even onder op de stapel, want ook op het nachtkastje ligt:
Mijn derde Claudel: Rivier van Vergetelheid
Deel 3, nog iets dikker dan de eerste twee delen geeft mij hoop op een goede afloop.
En van een collega kreeg ik naar aanleiding van diens dood de Nederlandse vertaling van The catch in the rye
Het is maar dat u het weet, maar voorlopig wint Stieg Larson het, of eigenlijk de computer, want op het moment dat ik dit schrijf kan ik niet lezen, ben namelijk geen vrouw.)
Millennium trilogie deel 2 van Stieg Larsson 'De vrouw die met vuur speelde'
Millennium trilogie deel 1 van Stieg Larsson 'Mannen die vrouwen haten'
IJskastmoeder van Janneke van Bockel
Het spel van de engel van Carlos Ruiz Zafón
Een jaar na het lezen dan eindelijk: Het Rozeneiland van Sanne Terlouw Ik ga maar eens een oproep doen aan alle lezers van het boek van Sanne Terlouw. Dringend gevraagd een antwoord bij mijn oproep in het bijbehorende blog over mijn boekervaring
Grijze zielen van Philippe Claudel
Kleine landjes, berichten uit de Kaukasus van Jelle Brandt Corstius
Knielen op een bed violen van Jan Siebelink
De hand van mijn moeder van Nafisa Haji
Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel
Erasmus en het poldermodel van Herman Pley
In de schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón
Het pauperparadijs van Suzanne Jansen
De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath
Harry Potter, laatste deel van J.K. Rowling
Winter in Madrid van C.J. Sansom
Mijn kleine Waanzin van Jan Brokken
BLOGTOESTAND SPRAKELOOS
Mijn blogtoestand? Na een lange zomer en de nakende herfst kan ik niet anders zeggen dat ik gewend ben aan het nieuwe format. Dat wil zeggen dat afserveren via de rode pijl vind ik niets, maar dat terzijde. O ja mijn eigen foto's weet ik nog niet weg te zetten zonder weer een nieuw programma te moeten openen, dus ik maak voorlopig nog maar gebruik van het betere jatwerk.
Dat bloggen is af en toe wel een tijdrovende bezigheid, maar ik doe het mezelf aan. Ook nog ambities in het verschiet Sprakeloos? Ja hoor, ik wil eigenlijk een soort van e-zine op het blogformat maken, dus een week ervoor alles klaar hebben met vaste onderwerpen. En dat gaat een tijd kosten, dus wie weet, komt het er (niet) van.
Vriendjes maken?
Zoals in het echte leven, bij de een waai je gemakkelijker aan dan bij de ander. Soms is het nodig om een grote bocht te maken en een enkeling heeft Sprakeloos niet hoog staan. Of ik geband ben, weet ik niet. Ik ban alleen als de zinloosheid van de reacties te groot is of andere zaken gemeldt worden die niet door de beugel kunnen. Ik bepaal dat zelf al naar gelang mijn emotionele stabiliteit. Gebeurd gelukkig zelden.
Metabloggen
Het schijnt voor sommigen irritant te zijn, maar ik heb als het
ware een hele serie ontworpen en af en toe is er een opwelling in
de vorm van de dorpsomroeper, met min of meer toevallige
ontmoetingen. Daar waar de dorpsomroeper verschijnt is er vaak,
niet altijd, wel sprake van meer drukte dan wanneer Sprakeloos
alleen acteert.
Eerdere dorpspraat alhier samengevat:
De dorpsomroeper grabbelt opnieuw voor u
Grabbelend neemt de dorpsomroeper u weer waar
Dorpsomroeper op de najaarsmert met de laatste dingen
Een struinende dorpsomroeper op de midzomermarkt
De dorpsomroeper promoot hartstochtelijke taxvrije stofjesmarkt.
Favorieten van sprakeloos
.jpg "Ely de Waal")
Groepen
Autisme
Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 12 leden
Voor alle berichten uit het Autisme SpectrumMijn gadverdamme-serie
muziekcolumns
Status Quo Beth Carvalho/Mercedes Sosa
Michael Jackson,tegen beter weten in
werkschuw links tuig: twee hits uit de musical "Hair"
Maria van Rowwen Hèze: Beter dan prozac en mooier dan Mozart
Een fijn en oer Nederlands gevoel: draaiorgelmuziek uit Utrecht
All you need is love (bloggg...)/ The Beatles
Bruce Springsteen met New York City Serenade
Later is al lang begonnen van het Klein Orkest
Abba - The Winner takes it all
Flogging Molly & Dropkick Murphys
vredesboodschap van de sprakeloze anti-hip
People all get ready van The Frames
stats
|
|
Ook een telmiep erbij
Wat leert telmiep mij. Natuurlijk wat mijn toppers zijn tot 1 januari 2009:
1. Zwarte dag voor Linda de Mol en mijn vrouw Dit niemandalletje was aardig, maar ik begrijp niet waar de populariteit vandaan komt. De hits lijken ook wel met golven te komen. Mogelijk is het ergens gelinkt, maar begrijpen doe ik het niet.
2. Grote ego's Peter R. de Vries en Freek de Jonge, dat was genieten Een actueel verslag van beschamende televisie. Binnen een uur op het blog, met veel reacties.
3. De nazi en de kapper van Edgar Hilsenrath Qua hits doen de boekbesprekingen het aardig.
Azijnpisserij van Sprakeloos
MESTEN, politieke partij in opbouw
We gaan iets nieuws doen, een gevaarlijke uitspraak, maar toch..... Door voortschrijdend inzicht zal ik stukje bij beetje mijn eigen politieke partij gaan vormen. MESTEN. Dit staat voor Maatschappelijk Engagement Stimuleert Trots en Eigenwaarde in Nederland. Zoals met veel goede dingen komen ze in een opwelling Bij een volwaardige partij hoort uiteraard een beginselprogramma. Het beginselprogramma van MESTEN is gebaseerd op een soort van evangelie, maar dan toch weer even iets anders. De eerste werkopdracht is het zoeken naar overbodigheden in het huidige beleid. Dit moet de basis zijn voor een gezond financieel beleid, maar vooral de basis leggen voor een hoger welzijn van een ieder op het Nederlands grondgebied.
Laatste reacties
Wandelen rond de Hoogmis. Pauluskerk te Raalte
sprakeloos: Ik heb kerkepad nooit gezien, heren, maar ik schijn dus …
Wandelen rond de Hoogmis. Pauluskerk te Raalte
Theo: Ik ben een groot liefhebber van dit soort verhalen, verslagen, …
Wandelen rond de Hoogmis. Pauluskerk te Raalte
ceesincambodja: Zonder 'onheuse bejegening' toch al vroegjeugdig uitgetreden, ik sta Sprakeloos.
Je …
Miniserie: Lelijke stukjes Nederland (4)
anno-niem: ALMERE is niet lelijk!
ALMERE is de bomb
In het Bos daar zijn de jagers. (vrolijke verkiezingen)
sprakeloos: Volgens mij, Wim heeft Maxime Verhagen het voorlopig wel gehad …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van sprakeloos, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
