Diergaarde Blijloper
"De finish is nooit het einde van het lopen"

Sommige
marathons blijven je beter bij dan andere. Van de 1990 editie van
de Rotterdamse marathon weet ik weinig meer terug te halen. Ik liep
in die tijd goed, in de zomer ging ik vele kwart-triathlons af,
trainde dagelijks wel één of twee disciplines. Als ik nu mijn
dagboeken doorblader uit die periode dan kom ik toch tijden tegen
waarvan ik nu alleen nog maar kan dromen. Tien kilometers liep ik
vaak onder de 38 minuten, de 15 km Kerstloop 1989 in Rhoon werd in
iets meer dan 56 minuten gelopen, de Halve Marathon van Voorne ging
zelfs in 1:22:54. Dus de lat lag hoog, misschien wel te hoog voor
een éénentwintigjarige triatleet. Ik kon, en kan nog steeds, goed
afzien op de kortere afstanden, een hoog tempo durf ik lang te
lopen. Maar een hele marathon is een andere dimensie.De weersvoorspellingen voor de 10 editie van de Rotterdam marathon waren anders dan de weergoden uiteindelijk in petto hadden. Vrijdag was het koud, een graad of acht met af en toe een regenbui. Op zondag liep het kwik ineens op tot zeker 20 graden. Volgens mij de eerste lentedag van dat jaar. Aan de start stonden toppers als Saleh, Mekonnen en Taniguchi. Alle drie hadden ze een 2:07 tijd achter hun naam, Saleh werd met 2:07:07 tweede achter Densimo tijdens de recordrace van 1988, Mekonnen was met 2:07:35 Taniguchi vijf seconden voor in de Beijing marathon van datzelfde jaar. En dan was er ook nog Marti ten Kate, die het moedige plan had om het Nederlandse record van Nijboer aan te vallen. Al snel vielen alle plannen in duigen. De hazen liepen te hard, de toppers sloopten zichzelf al in de eerste kilometers. Taniguchi, winnaar van onder andere Londen en Tokyo en nadien in '91 ook wereldkampioen, wist zich na 35 km van Mekonnen te ontdoen. Saleh had toen al lang moeten lossen. Taniguchi finishte op de Coolsingel in 2:10:56. Hans van Wissen schreef in de Volkskrant over Hiromi Taniguchi het volgende: "En zo kreeg Rotterdam een winnaar met het gelaat van een hoofdpijnlijder en de stijl van een worstelaar."
Ook de Nederlandse toppers kregen zware klappen, Marti ten Kate en John Vermeule stapten na 25 km uit. Dirks (2:17:12) was met een achtste plek nog de beste, slechts 11 seconden achter de totaal uitgewoonde Saleh. Bij de dames liep het allemaal wat beter, Carla Beurskens liep met 2:29:47 een nieuw parkoersrecord! Een ander record was waarschijnlijk het aantal toeschouwers. De Rotterdammers hadden de marathon in hun hart gesloten, met ruim een miljoen toeschouwers was er steun genoeg, voor de eerste én de laatste lopers.
En ik? Ik weet het allemaal niet meer. Volgens mijn dagboek liep ik de eerste 20 km samen met mijn collega Werner, maar moest hem daarna laten gaan. De eerste grote klap kwam rond het 25 km punt en de laatste 5 km schenen ook niet de leukste van mijn loopleven geweest te zijn. Op de Coolsingel stond de klok stil op 3:38:23, ruim 10 minuten na Werner, die 3:27:30 klokte. Terugkijkend in de uitslagenlijst blijkt ruim 20% niet gefinished te zijn, en stond ik 2574ste, van de 7523 lopers en loopsters die de Coolsingel wel haalden. De gevoelens over de geleverde prestatie waren ambivalent, erg snelle tijden in het voorseizoen dus grote plannen maar toch ook twintig minuten sneller dan twee jaar terug. De teleurstelling over de tijd, de trots van het uitlopen.
1. Hiromi Taniguchi 2:10:56
2. Abebe Mekonnen 2:11:52
3. Tesfaye Dadi 2:15:01
4. Hisatushi Shintaku 2:15:17
5. Hideki Kita 2:15:39
1191. Werner de Jong 3:27:30
1608. Mark de Boer 3:3823
Herman
Vrijhof 24-02-2006 17:36
1990 was mijn probeersel op de marathon. Gaf al jaren training
aan groep lopers van Rotterdam Atletiek en ging na een 12
wekenschema met gemiddeld 63km/week ook richting Coolsingel.
Aanvankelijk voor een sub 2.45, maar gezien de hitte op 4'00"/km
weggegaan. Dit bleek een goede beslissing want dit kon ik vlak
blijven lopen. Eindtijd werd 2.49.45. Al met al zwaar maar toch
tevreden.
Herman Vrijhof
Herman Vrijhof
André
16-09-2009 11:54
Ik kan mij 1990 Rotterdam nog goed herinneren, voornamelijk omdat
ik hem niet gelopen heb en eens een keer vanaf de tribune tussen
de VIPS heb toegekeken! In 1988 en 1989 had ik me maar een klein
beetje verbeterd op de marathon en dacht dat het verstandiger zou
zijn om eerst eens aan mijn snelheid te gaan werken. Een goede 10
kilometer was het doel en dan in 1991 weer een marathon te gaan
lopen. het was een onverwacht warme dag en inderdaad de krom en
scheef lopende japanner Taniguchi was de enige 'vuurvaste' loper!
Mijn plan viel verder in duigen, want een week of wat later
schreef ik in voor de Berlijn marathon die dat jaar voor het
eerst door Oost en West zou gaan. Later kwam ik terug in
Rotterdam om mijn PR flink aan te scherpen, want wat ik ook op
snelheid trainde, ik werd alleen op de halve marathon en marathon
beter ...
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

We draaiden allebei een goed jaar. Weet je nog dat we vooraf die 30 kilometerloop in Zaandam de eerste 15 km op kop van een groep tegen de wind in boksten en toch nog een eindtijd van 2.09 neerzetten? De tussentijd op de halve marathon was nog 1.29. Bij 25 km verzuurden de benen, waardoor we in snelheid volledig terugvielen. We liepen aanvankelijk op een schema van 2.07.
Uiteindelijk zouden we in dat jaar samen de marathon van Rotterdam lopen.
Jij zei nog vlak voor de start tegen mij dat ik het tempo aan moest geven voor de geplande eindtijd van rond de 3.10 uur. Zeggen en doen zijn echter 2 verschillende dingen. Bij de start ging jij direct voor mij lopen en trok aan het tempo. Bij 12 km ging ik naast je lopen en vroeg of het wat minder kon, omdat we op die manier met dat warme weer stuk zouden lopen. Bij 17 km kwam de brug. Daar betaalde je de tol voor de snelle start en viel terug in tempo. Ik probeerde op dat moment weer een eigen tempo op te pikken. We liepen niet meer samen tot het eind. Toen ik na 3.27.30 uur over de finish kwam, dacht ik dat je door instorting veel later binnen zou komen. Je hebt volgens mij toch nog 3.37 neergezet, hetgeen een goede tijd was.